Hier vind je gedichten rond het thema overlijden en rouwverwerking. Een verzameling inzendingen die stil staan bij verlies, herinnering en het proces van afscheid nemen. Elk gedicht biedt een eigen perspectief op rouw, variërend van troost en acceptatie tot melancholie en reflectie. Deze gedichten nodigen uit om na te denken over de vergankelijkheid van het leven en bieden herkenning en steun aan iedereen die met verlies te maken heeft.
Nooit schreef ik je een brief. Je was zo dicht
dat ik je elke dag kon zien. Jouw verte
was anders dan de mijne. Maar het viel ons licht
daar over heen te praten. De toekomst was zo lang
dat over vroeger spreken nog wel kon. We deden
dus gewoon. Maar waren beiden bang
dat alles toch weer fout ging. Deze nacht
leg ik voorzichtig bloemen op…
de veerman bracht me zwijgend naar m'n doel
gene zijde van een ijzig koude stroom
daar wenkte -tussen lelies- een fantoom
ik naderde, gedreven door gevoel
hij vroeg met zachte stem z’n pad te volgen
en leidde mij naar schimmen in het veld
'u wordt verwacht', zo werd me nog verteld
vervolgens werd hij door de mist verzwolgen
de schimmen…
de vlammen uit de oost zijn nooit gedoofd
je bleef de sarong steeds volhardend dragen
je lachte wanneer ik weer op kwam dagen
als jij je culinair had uitgesloofd
de onvolprezen geur van Indisch eten
je huis een pasar malam in het klein
we dronken kelken toeak na ’t festijn
ik zal je ajam roejak niet vergeten
je hebt je leven hier met trots…
6.431
Bezig met laden