1570 resultaten.
Gij zult genieten
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.144 Zonder touw klom ik omhoog
en las de hartstocht in je ogen
in verhalen verderop
las ik de woorden
-Jij bent God-
die met zijn blauwe blik
me meenam
naar de laatste toevluchtsoorden
waar ik ronddreef
in beminnen
van een opgewekt genot
Zo dronk ik met jou
de beker
van het Elfde Gebod…
Oetoen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 de leden gelaten.
het hart is blind en weet
zich door het ziende
onbemind.
Oetoen plukt de bloem.
huilen kan ze niet maar voel
het droeve dreunen, hoor
in het witte kronkelen
van honderden larven
de bodem van git
waarop zij valt,
waarop zij viel,
waarop zij vallen zal, en
adem
het weeïge ritselen, het
slurpen en glijden
van…
LAIS CCIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Het wordt rivieren als het aan haar denkt.
De mond is Maas, de tong meandert in
het glijden, freest grotten uit het slenk.
Eén Ijzeroog, de Schelde grauw daarbij:
de dagen zonder haar gaan nooit voorbij.
Het hart is Rijn, en liefde rot er blij,
want Gangesarmen stromen sloom terzij.
Waar d’ Amazone broeit, loeit de Congo.
Cascaden bruisen kolkend…
LAIS CCXVI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Het gaf zijn wereld aan de linkerhand,
en heeft haar weigering al afgezet.
Er zijn de sporen in de rechterhand
van ’t rot dat iedereen bestiert als wet.
Het had zich in de handel recht gezet
omdat het in een leugen waarheid wou:
de onbestaande trouw van man en vrouw.
Het heeft zich bij haar woeden neergevlijd
en likt de wonde nu als vreugdes…
LAIS CCXXXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Het schrijft haar neer: zij daalt in binnenrijm,
haar huid is volle glijvlucht vederklank
die in stralen spreekt. Zij is hun geheim.
Het bergt haar naam in bladen zilverrank,
haar letters druipen, nat van minnedrank.
Men mag haar lezen hier, maar de woorden
worden sluiers, knopen letterkoorden
tot alle tekst in haar gevangen is.
Later kan het…
Obladi oblada
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
504 Wat hebban vogala met jou gemeen
en mij - de lucht lijkt klaarder dan voorheen
het is of olla nestas had hagunnan
hinase ook, habenas anda thu?
Zie je me vliegen, trek je stoute schoen an
mijn nestasvogala, weet jij nog hu
hic jou na jouw aubade liet unbidan
wanhopig zong, o lief, waar blief je nu?
Hinase zingt obla di obla du
kom…
mooie mokkels komen binnen
netgedicht
4.2 met 33 stemmen
6.800 als het wegzingen
van beelden in
spinsels van gedachten
kroelend kronkelend
twinkelerend
steeds rakend
dan hangend op samen
vloeiend druipen druppels
tot vormen
luister!
ze klikken
in het hoofd
stollen woorden
dan tot zinnen
aaneen gesloten
zwemmend maar
met oog voor
contact…
LAIS CCVII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 LAIS, in zwart herboren schittering,
is git, haar lijf en lach negeert het licht:
het zijn is haar te min, belediging
van hoe het haar tot leesbaarheid verdicht,
virus in de waan van recht, schap en plicht.
Het legt haar schouders bloot, haar zucht is zijn
festijn, het likt en drinkt haar lijf als wijn.
’t Moment kan dan tot niets in haar vergaan…
glaslink
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 Booischot 1969. Zon hangt in de haag, zijn
spuug druipt en glinstert. Wit linnen kraakt
strak rond de moederdraad. Het maakt het.
Vóór de mensen was er blauw.
Daarna het rood van de tong en meikevers.
Het solfert zonder lucifer, de stank wordt
essence van lucht en Union Match.
Keverpootjes schieten telkens weer uit
het doosje. Snel, doe het…
LAIS CCCIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 Opdoemend bevrijding der luchten ziet
de nacht, waarin 'k mij boven zee en land
verheffen kan, jou strelen met dit lied
van git dat in jouw kamer klatert en vlamt
en doeken zet in lichterlaaie, zand
van rotsen maakt, van tongen tentakels
met de kleefgreep van ware verzinsels
die mij gaar binden als sliert op een spoel.
En in de tuin van de nacht…