5925 resultaten.
Zandletters
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.534 Ik droomde letters in het zand
die ik daar had geschreven
voor mijn lief de overkant
waar heen jij was gedreven
Ik droomde dat de zee ze nam
tot waar zij moesten wezen
en dan rolden op jouw land
waar jij ze dan zou lezen
Ik droomde zoete letters zand
de zoetste van mijn leven
en adem ze nog heel lang want
jij bent voorgoed gebleven…
De zesde dag
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.408 Het was zo na de zesde dag
en na het scheppen van de vrouw
dat Hij met vergulde lach
nagenoot van wat hij zag
en nog staande in de kou
een heel klein luchtje scheppen wou
Het paradijs leek nu echt af
en niemand die Hem iets verweet
tot de duivel -echt heel laf-
aangesneld kwam in een draf
en nog steels in God zijn zweet
twee muggen bij…
Mijn verliefde land
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.455 Wars van dwarse donderslagen
zag ik mijn verliefde land
dat verslagen en verstoken
in de golven was gedoken
toen het onraad werd geroken
door het zinderende zand
Waar de witte lammerluchten
zich verdronken in het gras
stonden nu verbroosde bomen
over zoute zee te dromen
van een land dat nooit zou komen
en een volk dat nooit was
Maar…
Maanvogels
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.628 In het aanzien van de wolven
drijft nog op de laatste traan
het galjoen van stille dromen
dat zich krakend in de stromen
mee laat deinen op de golven
die het zeegat willen gaan
Waar gebalde luchten wachten
op de vogels in de maan
die met zongebrande veren
langs de kraaiennesten scheren
om daarna met alle krachten
uit de as weer op te staan…
De Wisselwacht
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.693 Zonder geld of snuisterij
dreef hij bleek zijn koperij
van pandjeshuis De Wisselwacht
gelegen aan de Slapersgracht
waar dromers staande in een rij
hun allerlaatste dromerij
verkochten voor een lege nacht
aan Astaroth van nummer acht
Zonder appel of een ei
trokken zij die nacht onvrij
met ogen hol die al hun pracht
verloren waren in een…
Vreemde jas
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.372 Toen het dak was gevallen
knalden de vensters uit zijn hart
braken zijn ribben in snikken
en zoog zijn adem hem slurpend leeg
Met een jas die niet van hem was
liep hij weg -met de hond-
naar een plek in het bos
om zijn ogen te laten rusten in het zand
De tijd was niet van hem
evenmin het zand dat woelde
hem was alles ontnomen
hij had…
Noordwijkerstrand
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.663 Ik zag je zo gaan
op het Noordwijkerstrand
jij zocht daar naar schelpen
en ik naar jouw hand
Ik stamelde woorden
die ik jou zeggen wou
maar de wind dreef ze weg
terug in de kou
Zo liepen we verder
turend naar niets
totdat je me vroeg
-zei je me iets ?-
Ik pakte je hand
en schudde van nee
waarop jij toen zei
-mooi hè, de zee !-…
De hand van God
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.690 God gaf me de vleugels
om zinnen te geven
aan maanlicht dat even
zich druppelt in dauw
Hij gaf mij alleen niet
de kracht om verheven
die woorden te weven
die ik jou zeggen wou
Toen heb ik mijn vleugels
aan Hem teruggegeven
uit angst dat in streven
ik niets zeggen zou
Maar nu ik je hand voel
zal ik hier weer zweven
op vleugels van…
Spiegelhuis
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.425 Zie ze gaan de miezemuizen
op het land van dolle stier
waar zij in de spiegelhuizen
zich verdrinken in vertier
om een laatste dorst te lessen
in parfum en tierelier
Zie ze hier de leegte geeuwen
door het witgesuikerd glas
dat versplinterd door hun schreeuwen
zich een weg zocht naar hun jas
die geruild werd voor een spiegel
en een beeld…
Het vallen van de maan
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
2.336 Zij viel in de diepte
toen zij werd gebroken
in duizenden stukjes
bedroefd met een traan
Haar laatste kwartiertje
was nu aangebroken
het zou haar niet lukken
nog een keer te staan
Een mannetje droef
probeerde te schikken
maar zou met zijn lach
in haar ook vergaan
Ze viel in de zee
en stierf in snikken
en met haar de zee
die nooit…
Engel
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.821 Twee vleugels had je
onverwacht
zo om mij heen geschoven
je witte licht
omarmde mij
en zou mij snel verdoven
Je ogen straalden
zomerzacht
ik kon het niet geloven
een engel was je
tot je zei
-ga je mee naar boven ?-…
aan de Muzen
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.118 Onverwacht Wonderbaarlijke Dracht
Muzikale Vracht
bodemloos diep uit Zee ge-Bacht
onverdacht Hemel en Aarde verpacht
Zalige Klacht van de Nacht
Licht doorheen de schacht
Gegeven Pracht,zonder macht
Kracht van’ t gedacht
zó eloquent Zacht gebracht
welk ook één betracht
vanuit de gracht tot Wel-Geacht
Oog dat aan ’t tranen placht
Mond…
Verkering
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
2.045 Zo plots zat jij toen achter
bij mij daar op de fiets
we gingen naar je vader
want die wist nog van niets
Nog niets van al datgene
wat ik hem vragen wou
dat ik van alle dagen
het liefste was bij jou
Jouw vader moest hard lachen
en was mij even voor
hij zei dat ik te jong was
dus fietsten wij maar door
Zo fietste ik wind tegen
en dacht…
Ganzenbord
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
476 Verslagen bracht ik dagen door
met niemand op de bres
op velden van mijn ganzenbord
in putten zonder les
Ik wachtte toen de winter vroor
als scheepje in de fles
op vleugels die ik dragen kon
maar niemand gooide zes…
Trollenslaap
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.291 De dikke trollen van mijn slaap
verschijnen in het lome
als zij mijn ogen vogelvrij
versluiten om dan zachtjes mij
gebracht door zoete dromerij
mijn droom te laten dromen
Zo droomde ik van lange slaap
die mij goed zou bekomen
maar vond wat later op mijn sprei
een briefje met een zin die zei
het spijt ons maar nu hebben wij
de nacht vrijaf…
Vuurtje
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.274 Ik fietste door het park
en zag jou -lang en blond
daar zitten op een bankje
die middag met je hond
Ik stopte en bekeek je
en vond je echt een schat
dus vroeg ik onbeholpen
of jij een vuurtje had
Je gaf me blij een vuurtje
met slingerende hand
waardoor toen al mijn haren
in een keer zijn verbrand
Ik wilde boos vertrekken
maar zag…
De mooiste dag
hartenkreet
3.4 met 43 stemmen
7.056 Een plaatje was je echt die dag
dat mocht ook ieder weten
je trouwde immers in een jurk
die niemand kon vergeten
Twee duiven hield je in je hand
en liet ze daar uit eten
toch jammer dat zij in hun vlucht
jouw jurk onder scheten…
Luchtkasteel
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
2.089 Met het drijven van de jaren
bouwden zij mijn luchtkasteel
waar ik dromen kon de dagen
op de allerhoogste deel
met mijn vlindernet vol vragen
en mijn hemels gekrakeel
konden zij mijn zucht verdragen
was geen wervelwind teveel
Speels verdroomde ik verhalen
die ik speelde -één voor één
hoog daarboven voor de sterren
en de wolken om mij heen…
Fietsje
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.316 Jij stond boven op de berg
met vier linten aan je fiets
vol verwachting daar te wachten
op een teken of zoiets
Nou -toen zwaaide ik mijn armen
en reed jij in volle vlucht
zo de berg naar beneden
met je beentjes in de lucht
En ik stond er bij te kijken
als een snottertje van acht
want mijn vader op mijn fietsje
ging veel sneller dan ik…
Een uit de hand gelopen haiku
gedicht
2.4 met 14 stemmen
10.594 Maansikkel, koud schoudertje
tegen haast donkerblauw
van zonnige wintermorgen.
Te klein om er mijn hoofd
moe tegenaan te vlijen.
Eerder geschikt om er een hand
zorgzaam omheen te leggen.
Gesteld dan dat ik groter was
tot kosmische proporties uit kon dijen.
Ik zie daar, schurkend in mijn jas
en trouwens onderweg naar jou,
voorlopig…
Witte dwerg
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.819 Langzaam gleed zij uit mijn hand
mijn koningin van licht
die onttroond in haar laatste uur
de vuige vuurzee nader kwam
om zich tenslotte
leeggezogen
over te geven
aan een kleine witte dwerg
die niemand ooit zou zien
de nacht was nog nooit zo koud geweest…
Paola
gedicht
2.3 met 58 stemmen
29.543 Paola is mooi.
Niet ordinair mooi, nee: chique en sensitief
- je kan wel merken dat haar moeder een Italiaanse is!
Ik heb met haar gedanst
en ook met haar moeder.
Ze houdt van poezie
en leest mijn gedichten in de bibliotheek.
Nu leeft de hele familie met mij mee.
O ze is zo trots op mij!
Ze zet de bundel op haar lijst.
Ze…
Lome uren
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.095 We liepen samen op het strand
door branding die zou komen
en zagen in de blauwe lucht
de witte vogels met een zucht
hun vleugels zweven in een vlucht
die zij hadden genomen
De lome uren lagen wij
te turen naar de stromen
tot de zon ons niet meer zag
en ik je aankeek met een lach
en zei -het was een mooie dag
die ik vannacht zal dromen-…
Echo van Zee
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.750 Nee- ik kon het je niet zeggen
en je kon er niets aan doen
want je zou het niet begrijpen
wat gebeurd is met mij toen
dus liep ik met jou de pier af
voor een allerlaatste zoen
Want je ging met hen de zee op
om te varen op de vliet
en toen jij was uitgevaren
schreeuwde ik mijn groots verdriet
tot de golven die weeklaagden
alleen jij wist…
Zeekoe
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.464 Vanochtend werd ik wakker
met een zeekoe die vol pret
haar zwarte valse wimpers
met een grijns had opgezet
Ze kroop wat op mijn kussen
toen ik niet had opgelet
en dronk mijn laatste biertje
met vier boeren tot en met
Ik schreeuwde -je bent dronken !-
maar zij ging vol in gebed
en sloeg toen met haar staartvin
mij nog heel gemeen uit…
De oude rivier
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.000 Vandaag zag ik je weer even
in de spiegels van het leven
stil verdwalen door de nevel
van het tomeloze veen
Waar ik blozend zon verdroomde
in jouw armen die omzoomden
en mijn ogen deden lomen
in het zand en nergens heen
Lang verwachtte ik de dagen
dat jouw bedding mij zou dragen
maar je spon jouw zachte kragen
die mij dreven van het steen…
Veldheer
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
989 Als veldheer van mijn vlakke land
verschool ik mij in bramen
en zag ik niet
hoe onverwacht
de dienders van mijn nageslacht
in sporen van een nieuwe nacht
als bokkenrijders kwamen
Ik wachtte in mijn ongeduld
de nacht af in mijn dralen
en zag ik niet
hoe ochtendlicht
de nevels dreef in vergezicht
waar spoken kwamen om gericht
mijn schaduw…
Gele bloemen
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
1.360 Zie de bloemen op de heuvels
waar de zon de dag verliet
en nog met haar laatste kruintje
stiekem over maailand spiedt
Om daarna in zwart te glijden
van het diepe jammerdal
waar nieuwsgierig naar de morgen
zij de nacht verdromen zal
Zie de bloemen op de heuvels
waar de zon het stil verdriet
in een veld van gele bloemen
voor een fietser…
Gouden regen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.351 Ach -de tijd- zij liep als water
door de jaren heen gedreven
als een stuifbal door de hemel
van het dronkentierend glas
waar zij viel als gouden regen
voor de tranen die verzwegen
maar zij niets kon als een ander
zilverzoekend naar haar was
Nee- het waren niet de jaren
die de zoute wonden heelden
niet de lange, bange uren
van de tijd die…
Jong belegen
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.299 Ze was haar oude keukentafel
zeldzaam toegenegen
en had voor hem daar neergelegd
wat brood met jong belegen
De regen dampte van het raam
en maakte haar verlegen
temeer zij tien minuten terug
daar zelf nog had gelegen…