Netgedichten over haiku

(tanka) De wankele geest dorst misschien meer naar geloof dan de sterke mens? In Gods ogen zijn beiden tere, kwetsbare schepsels.…

Een vlinder fladdert rusteloos door de fabriek. Wat wil hij vinden?…

De man met de zeis kijkt me regelmatig aan boven het maaiveld.…

gespot op twitter de goede sint in tranen zonder zwarte piet…

nu hij zichzelf roept denkt de koekoek verwonderd 'vreemd nest heb ik'!…

onweldadig lot de tijd verzamelt wrakken voor haar vreugdevuur…

November en nog dansen muggen in de zon de dag is te kort…

Zo druk met vragen voor het zien van het antwoord rest zo weinig tijd…

in de vijfhoek met vergrootglas kind van vier breeduit op de stoep het wil in november nog zonnestralen bundelen…

Hoogwater is daar wentel en wentel weer om tij is zo voorbij…

De kast gaat open: rijen wijnglazen glanzen vol zacht morgenrood.…

mijn vertedering om wat mooi is, te proeven momentopname…

hoe ouder hoe langer geleden…

november - volop bladeren in herinnering…

die vogel trapt niet hij danst trippeltrappelend wormen boven de grond het meeuwse verdienmodel: de regen lokt de meeuw slokt…

Het vergrootglas knikt: kleuren zwellen en krimpen: een zoekende bloem.…

elke rits sluit af daarachter schuilt mijn gevoel verborgen voor jou ik breek de ruiten eerder dan dat jij naar binnen kijkt…

Zonnig met rosé in alle tijd nuttigen zomeravond kaatst.…

doorgaande tekens haar marmeren huid vertelt levensverhalen…

Vier seizoenen lang stuur ik in kou en warmte weer een jaar vooruit.…

Fijne kunstwerken zijn in de werkhal te zien. Die spinnenwebben!…

hier en daar is al een strandtent opgedoekt dierendag is het vrijdag ook ouderendag dit jaar…

door Hem gedragen Zijn boodschap is een kruisgang vastgezet in tijd verweven met gelovig de weg van het hart afstaan…

Uitlaatluik voorbij, bivakkeert een poezenpaar op mijn nachtschutting. Kat in zwarte tijd, ontsprongen uit de dans, verjongt uit negen levens. Ze wasemt poëzie nieuwe huid op een zwerftocht, woorden op de ruit. Prent van heilig dier verlies van oneindige liefde, maar ze mauwt niet. Cyperse kater haar bank bleef overeind…

bepakt en bezakt draagt leven soms niets maar ook lood om oud ijzer gepokt en gemazeld weet dat mens zijn stevig doorloopt…

In 't ooievaarsnest staat heersend en vergenoegd een blauwe reiger.…

Roze herfstasters ontluiken tussen vleugels van dagpauwogen. 's Avonds strijkt de bij in een fabriek neer, rust uit van haar bloemendag. De zeilboot vaart 's nachts, straalt een rossige gloed uit; thee met beschuit geurt.…

één voet raakt de grond binnen hemelsblauw zweven toch aarde vinden…

de haiku dwingt je om weinig woorden te gebruiken nu regen…

Dichten tussen riet. Verborgen woorden zingen. De wind dirigeert.…