Alle inzendingen over dieren

Als ik toch een giraf was met zo'n lange nek dat zou ik heerlijk vinden dat leek mij dan te gek. Wat zou ik het bekijken van hier boven af door dat goede uitzicht wat mijn nek me gaf. Ik hoefde niet te dringen om vooraan te staan ook als ik de laatste was dan zou me niets ontgaan. Seipie…

Fel oranje en glad zonder zwaartekracht zwevend leven zij ziet nooit een lach toch lijkt hij tevreden. Vader komt binnen beweegt dromerig speels een vinger langs glas het dier volgt met plezier hun dans kan beginnen. De eenvoudige goudvis ontvangt zichtbaar zacht liefde van een stille man sereen gescheiden door de glazen muur…

Zwevend op de stille wind Een zwak lichtspoor achtervolgt Scherpe bochten naar link en rechts Hij wil het zelf aanschouwen Het is net alsof hij zijn eigen lichtspoor Wil zien vervagen Tijdens zijn vlucht…

Winterse kale takken grijze mussen zitten als kralen van een ketting bij elkaar te klitten. Verschrompelde bladeren bedekken de grond roodborstje trippelt pikkend alleenzaam in het rond.…

Op kleine teentjes de overkant zien potsierlijk op één pootje balancerend en graaiende nageltjes die de lucht omarmen. Het eten valt uit de hemel een sticky na de middag en dan rennen om te vergeten. Papier, karton, de wereld is een grabbelton een knaagfabriek, een graafmachine die de aarde laat dansen uit gewoonte. Massagepiepjes kennen…

Lopend op poolvis, trekt Husky parallelle strepen op hun dak…

daar hangen ze dan de twee fonkelnieuwe nestkastjes waarvan de grootste nota bene uit mijn kerstpakket bij een aangename wintertemperatuur veroorzaakt door een mager zonnetje meermalen verkennend bevlogen door een zekere meneer Pimpelmees die later nog een keer samen met zijn vrouw onder het toeziend oog van een merel in glanzend makelaarskostuum…

Vogeltje, wat maak je een wonderlijk geluid. Vogeltje, ik verklaar je tot mijn bruid. De wereld om me heen stortte ineen, maar jij maakte dat ik weer in het paradijs kon leven. Ik zal het nooit vergeten, lief vogeltje.…

Schichtig voorzichtig scherpzinnige blik vuurrode gloeiende bal wattig roze sneeuw dageraad in het dal. In vredige eeuwigheid introvert afgezonderd verborgen tussen bomen oog in oog met een hert begint leven te stromen.…

er was eens een varken in drachten dat de slager wilde gaan slachten het beest zei toen dat zou ik niet doen want over mijn vlees komen klachten…

Het kleine hondje kijkt om naar de dame die de strakke lijn volgt…

Harde dreun jankende kreun t’s oud en t’s nieuw roept de gnoe. Dieren bijeen bouwen de bom de aarde draait in één tel om.…

- Als een kat niet naar buiten kan, staart hij uit het raam - De televisie staat aan Shows en sterren Reclame en glamour Zien we wat we missen? Ik adoreer geen beroemd acteur Die het onbereikbare voorhoudt Hij is ook maar werknemer In een grote spiegelfabriek Nee dan liever nog de kat Die met één sprong Een rustig plekje vindt Op…

Jaren geleden In een ver verleden Was de pracht En de enorme kracht Bekend van het adellijke paard Zijn eigen meer dan waard Mooi en sierlijk Bijna niets meer dierlijk Waardig en edel Stap voor stap, tot in galop Komt hij ten top Spieren glanzend en strak Joviaal en mak Edel verwend Door iedereen gemend Manen als zijden draden…

het leven speelt als een lammetje in de wei de dood komt als een wolf op zoek naar een prooi zo is het leven het komt en gaat…

poortje open, hond graag in kot dag in, dag uit zonder nadenken, lieve grote hond. poortje open, hond wil niet in kot uitzonderlijke dag één grote beet, hap knap klemmende pijn, open wond zonder nadenken, kwade grote hond.…

je kunt er voor naar parijs gaan op zoekt naar hun vraatbeeld of hun rupsjes in mijnen gevouwen die zich nu verpoppen in blaren altijd eenkennig op de plataan of sinds de hongerwinter bij voorbeeld ook op het amsterdamse eikenplein waar de eiken toen opgestookt zijn eigenlijk overal in den lande behalve op de waddeneilanden waar wel…

Jij donkerblauwe kater kijkt mij meewarig aan ook 's nachts nog als ik languit lig te slapen. Kom van je plek ga achter muizen aan zodat ik onbespied de moed bijeen kan rapen om vastgeroeste vleugels uit te slaan.…

een klein zwart speldekop en toch ben ik zo lief leven in mijn habitat wachten op die vlieg. kijk mij maar goed aan klaar om aan te vallen waarom ben je toch zo bang? 't is maar een kusje geven enkel op die ene wang.…

Vaak roept mijn vrouw geërgerd: "Smerige kat!" Het is echt wel een rotbeest, maar dát doe ik niet. Het amuseert me telkens weer hoe poes met haar poot het voerschaaltje fixeert en dan gulzig aan het eten slaat. Vandaag: runds.…

Spinnen! Ik ben zo bang voor spinnen mijn angst voor hen kan ik niet overwinnen een kleine is nog wel te doen ik ga ze te lijf met de pantoffel of een schoen maar zie ik een hele grote met enge dikke poten die jagen mij z'n angst aan nee die durf ik echt niet te slaan.…

Witte vacht, schitterend zacht asociaal zoals hij is, spinnen kent hij niet krabben met vernietigende kracht Volledig behaard, vernietigende staart empathie is hem onbekend, liefde zijn manier andere “vrienden” brengt hij van de kaart snorharen trillen, poezen villen agressief is zijn karakter, vals om de hoek een ander zoals hem zouden…

Terwijl wij kruimelend ons brood opeten zien we zijn borstje rood vooruitsteken kleine kraaloogjes houden ons in de gaten hij wacht minutenlang vliegt dan weer op van struik naar tak steeds in de buurt als we omkijken na het weggaan zit hij op onze plek kijkt nog steeds alsof hij zeggen wil: loop nu maar verder ik ruim hier wel op…

Op de Portugese tegelvloer staat de mand uit Kenia gekregen van vrienden het rode dekentje dat nu op de bodem ligt dient als slaapmat voor Siepie de poes niet, dat zij direct haar intrek nam in dit opgemaakte nest niet, dan jaren later maar uit overtuiging Keniaanse slaapmand op een antieke vloer uit Portugal…

Rococoschilders aan het werk, ballerina’s in het water, bruidjes op een huwelijksreis. Een huwelijksdans, een paringsbalts, zo krullen ze hun nekken om elkaar, zo slingeren ze hun poten om en om. Zo innig kunnen vogels wezen, zo sierlijk hun manier van zijn. God zette een krul onder hun bestaan.…

Kleine egel, bol van angst, schuifelt heel voorzichtig langs. Zijn bestaan is marginaal. Maar zijn stekels die ik zie, prikkelden tot poëzie. Metaforen, maar voor wie?…

Blijf nog even bij me Nog even samen- voor altijd Ik zal je ondersteunen en verwennen Alsof ik dát moment vermijd De hond en ik altijd samen- voor altijd Twee zielen één gedachte Volop genoten- van niks geen spijt…

De spin is geen zoetsappigdier. Met ogen op zijn rug bespiedt hij deze dichter vlug. Verdwijnt hij nog voordat de beeldspraak hem te pakken heeft. Wie op hem eet, die heeft plezier. Wie hem beschrijft komt in zijn web, die houdt hij aan het lijntje, totdat hij 'uit' de bocht verlaat.…

Nee, mijn moeder wil absoluut geen hond in huis, zo'n beest dat in het openbaar likt aan zijn kruis, op straat opzichtig ruikt aan hopen stront en pis vanuit een vreemde hang naar alles wat kont is. Nu heeft mijn moeder niet zozeer een hekel aan honden, maar aan de armoe die zij als kind heeft ondervonden: een hond brengt mijn moeder weer in…

Mijn hond is lief en mooi en trouw en hij is slim en grappig en snel. En hij is van mij en ik ben in rouw want hij zit niet lekker in zijn vel. Hij is aanhankelijk en energiek maar hij is oh wee, zo ziek. Je voelt en ruikt het niet,maar zie het is toch echt wel Leukemie. Nou laat dat Leuke er maar af.... Een geluk is, dat hij het niet…