5925 resultaten.
Jong
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
611 Vandaag de dag is
morgen ver weg.
Nu moet
het gebeuren.
Gisteren was ooit,
maar is nu
niet meer.
Nu is nu.
Morgen zien ze wel
weer.…
De Kust
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.159 Eens, op hun tocht vanuit het Oosten,
kwamen de mensen bij de kust
en dronken, als om zich te troosten,
de ogen zich vol aan ruimte en rust.https://www.nederlands.nl/
Over het golvende gewemel
ontwaarden zij de einder, strak
en vast onder de klare hemel
als onder een metalen dak.
En bij die verte, voor hun schreden
onoverzienbaar uitgespreid…
Holocaust
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.810 Ze hoorden dat het onzin was
een fabeltje van dwazen
en de kinderen van morgen
leerden braaf het uit hun hoofd
want wat gedrukt stond - dat was waar
met ogen die het zelf lazen
ook al was de leugen plat
die zondermeer maar werd geloofd
zo plat als middeleeuwse aarde
waar Verlichting werd gedoofd
En we draaiden
en we draaiden
om onszelf…
Slapersdijk
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.224 In zijn bontgeruite vod
telde hij bootjes die er dreven
met zijn ogen die er zomers schreven
op de slapersdijk
Waar hij gelijk een malle zot was
in de ogen van zovelen
en de spot dreef zonneklaar
met Dwingeland en Knorrepot
terwijl de vlakkerige wind
genoegzaam er zijn wangen streelde
en twee belletjes deed spelen
op de punt van zijn marot…
Kom dichterbij
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.143 Kom dichterbij
kom dichterbij
toe wees niet bang mijn lief
vergeet het
laat je horen - laat je zien
zoals jij hier ooit bent gegaan
toen jij nog jong was
en mij meenam
in een eindeloos vergeten
en wij samen dagen appels plukten
van de volle maan
Kom dichterbij
kom dichterbij
en vrees de nacht niet
want je weet het
dat ik steeds van…
Maan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 Onzichtbare kracht
Schuilgaand achter wolken, verdiept in de nacht
Peurt zij essentie
Trekt aan en versmelt
Weerwolven en engelen metaformeren
De zee zwelgt en daalt
Zo karnt de wijze
Dienend en dienstbaar als het oog van een storm
Uit furie, vrede!…
Boerenmeisjes
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.165 Vaderlandsliefde
verstaat zich nog het best
met onbegrijpelijke mirakels
waar zelfs destijds
bij gebrek aan cokesnuivende popidolen
Hollandse boerenmeisjes warm voor liepen
plat voor gingen
om maar een glimp op te kunnen vangen
van die ene
allesontziende, vloedsussende
en nimmer aflatende
dikgedraaide boerenvinger
van Hansje Brinker…
Stoel
gedicht
2.5 met 142 stemmen
21.875 Voor het open keukenraam,
uitkijkend naar de tuin
bind ik haar vast aan de stoel.
Zij zingt. Ik vind niets
om haar kwalijk te nemen.
Ik betrap mijzelf met een schaar
en begin haar natte haar
te knippen. Langzaam.
Zoiets vraagt tijd.
Of ze gaat dood, of ze doet
dat niet. Maar ze gaat dood.
Een andere keuze is er niet.
------------…
Boterlieven
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
846 Hijgend holden ze de wei door
boterbloemen en papavers
op de vlucht voor iets - zo leek het
en een koe stond er gekliefd
met bolle ogen aan de grond
en keek hen na tot aan het water
waar haar stalletje met hooi stond
voor haar grazende gerief
wat niet veel later door de boterlieven
stiekem werd gediefd
Ze waren zacht - de boterlieven
en…
Tijd
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.075 Tijd vliegt niet
maar gaat aan mensen voorbij
als het goed gaat te snel
wanneer het tegenzit
zit het ook echt tegen
tegen elkaar weggestreept
is tijd altijd in balans,
in perfecte cadans.
weten en vergeten
wanneer het hart stopt
tikken gedachten aan wat was, weg
niet voor niets beginnen sprookjes met 'Er was eens...'
nergens lees je…
Iets van Brel
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.474 Opgestane nacht
hoorde je kreunen
lichte tonen
uit een oude grammofoon
die speelde - hunkerend en zacht
er iets van Brel
die diepbewogen
er mijn vlakke land vertroostte
voor een noorderwind die raasde
door een schaamteloze nacht
Hoorde muziek
en keek opzij
stamelde ongezegde woorden
voor het raam waar ik bleef staan
dat openzwaaide -…
Smaakproeverij
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.134 Toverbloemen zijn bedoeld
om in gemoed
ze om te woelen
in een bos ze te versmaden
op te vreten - zo U wilt
Niet door bezoedelende klauwen
die het schone onbehouwen
zullen stropen - als een stroper
die de tover vilt nadien
Nee -
Goede smaak valt er gelijk
met berenhonger van uw ogen
uwer ogen
die op steeltjes
meer dan toverbloemen…
Leven
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
1.781 De gegeven tijd
Lijdzaam ondergaan,
Die forse tegenwind
Kranig doorstaan.
Als weerbaar wezen
Trots op jezelf!
Een zinvol
Leven
Aan anderen
te geven.
En dan de kinderen
Wat een geluk.
Gezond en wel.
Geluk lijkt gelukt!
Het warme nest,
behaaglijk en verguld.
Als weerbaar mens,
niets is verhuld!
Een leven van geven
Een ongedroomde…
De zon
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.227 Lieve meid, de lucht is dronken,
want die schandelijke zon
heeft een wonderwijn geschonken
uit de hoge hemelspon
en opeens – aan alle zijden -
van die lichte toverdrank
staan de wegen, staan de weiden
tot de polderboorden blank.
Uit de kruinen, langs de stammen,
door het diep verwonderd woud -
dat de grove schorsen vlammen -
druipt het…
Augustus
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.349 Zwijgend lover hangt te dromen,
van geleden jeugd vermoeid.
Kleurentrossen, moegebloeid,
schuilen onder lommerige bomen,
zwichten om de volle vracht
zwaargedragen levenspracht.
Brede schaduws komen glijden,
groeien, wolken volgend, aan, -
heel de wijde groene baan
zeilend af der weelderige weiden:
zachte vaart, door niets gestoord…
Als een koning sterft
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.376 Waar de maan soms meer dan maan was
maar een ster - die hij deed lichten
als een koning die haar danste
door een ademloze nacht
daar huilt zij nu de sterrenzee
waarin hij viel om te verdichten
er met duizenden - die anders waren
anders dan hij dacht
Zij was de maan - meer dan de maan nog
keek omhoog met hem en zwichtte
voor zijn zachte voetenlicht…
Sluitertijd
gedicht
2.6 met 19 stemmen
12.047 Zie de afbladderende dichter.
Heb ik het goed? Kijkt hij
vanuit die plooien, de gelaagdheid
van aanzicht en overjas
nog steeds de lens tegemoet?
Zal ik hem vertellen hoe het
eindtraject moet worden afgelegd?
Ach, je gelooft je ogen niet
en wat hij zegt of prevelt
gaat ook al op de prent verloren -
De plek heeft hij zelf uitgekozen.
Een…
Omdat ze is wie ze is.
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
1.670 Ik hou van mijn vrouw,
de moeder van mijn kinderen
Ik hou van haar,
omdat ze is wie ze is.
Lief mens van de mensen,
Ik zeg het te weinig,
Maar dit wil ik je zeggen,
Ik hou van jou. Ik hou van jou!
Hartroerend gekibbel,
Dan knettert het aardig.
Doch vaak de gedachten
Eensgezind van lijn.
Al 20 jaren lang
dol op haar!
Verliefdheid…
Einde van de Einder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.142 Kocht mijn kaartje
wat verlegen
vond mijn koffer
terug in regen
vol met ongeschreven brieven
die wij schreven aan elkaar
Zocht er mijn plaats
langs muizenissen
vocht de slaap
het ongewisse
zong mijn hart verweesde nacht door
in een wezenloos gestaar
Gleed langs sporen
die er lagen
meed de mensen
en hun vragen
deed mijn jas aan -…
Samen vrij
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
1.423 Op deze woelige zee
Luister je fluisterend
en voel je vertrouwd
en warm met me mee.
Het meisje van toen,
mijn vrouw van nu:
niets is veranderd.
Ik groei met je mee.
En jij met mij,
want wij vormen samen
in flonkerende pracht
een smaragd op fluweel.
Mijn rots in de branding.
Mijn loods door dit leven.
Leve de vrijheid
om dit met je te…
De zomerdag
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.174 De zomerdag, onder zijn dak
van licht, en met zijne uren,
die onafzienbaar diep en strak
in de uitgestrektheid duren,
staat hoog over de kalme zee,
over die koele, zilte
bezonkenheid, van ree tot ree
vol zonneschijn, vol stilte.
Het water, in de middag zwaar
en rimpelloos gelegen,
is als een loden loomheid…
Zuster Lieve
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.983 De wereld ging hem uit
toen hij de uitkomst niet kon velen
en dus suste hij de schade
met een vinger op haar mond
Toe - zeg maar niets mijn liefste Lieve
zuster die hem wat kon schelen
en hij trok gehaast de deur dicht
met een sleepspoor op de grond
Het was gebeurd - niets aan te doen
wat zand erover - liefst kastelen
al wat overbleef was…
De stilte lacht
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.421 Als de boomgaard slaapt
is de dans voor ons.
Dans met me! Dans met me!
En luister zacht
naar de zoete stilte
van deze nacht.
Laten we afdwalen
geruisloos stil.
Laat dromen bloeien,
dat is wat ik wil.
Laten we drinken
op stil geluk.
Op het warme gevoel.
Deze dans is voor ons!
Ik wil met je vrijen
en je beminnen
de hele nacht…
Anderland
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.483 Tot mijn opgestaan genoegen
zag ik eenmaal nog genegen
met mijn ogen er de Kaap
mijn hartlam uit een erfenis
en ik dacht terug aan affodil
aan rookmis en die akkedis
die appelkoos en kanniedood
die wildebees -de wildernis
Mijn Boesmanland werd Anderland
mijn thuisland weer een overkant
ik droom van tokkelossie dan
als zon voorgoed verdwenen…
Hollands lied
poëzie
3.8 met 17 stemmen
10.453 Ik weet, ik weet zo zeker als mijn hart
Zijn eigen maatslag kent,
Dat Holland, thans geteisterd en gesard
Herrijzen zal in 't end.
Daar zal geen dag, geen uur meer zijn voortaan,
Dat ik niet voor mij zie,
Het puin in straten die ik ben gedaan,
De doden die zijn voorgegaan,
Weerloos, langs Maas en Schie.
Ik vraag het elke vijand, die…
Rust roest
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
968 Maanden van voorbereiding.
Het trainingschema!
Je staat er mee op
En gaat ermee naar bed.
In je hoofd houdt het je bezig.
Dag en nacht.
Rust. Rusten. Rustig.
Niet te snel!
’s Avonds moe,
’s Ochtends fris.
Da’s belangrijk.
Wel goed eten hoor!
Rust roest.
De schoenen, de sokken, de kleding.
Goed drinken?
Wat te eten?
En Stapelen?
Klopt…
Geniet!
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.505 Je bent er niet bij,
Toch geniet je
omdat ik ervan geniet.
Je gunt het me
ondanks alles.
Straks ben ik weer terug,
dan delen we de vreugde.
Dan genieten we
weer van ons
samen zijn.
Samen in vrijheid
doch zo intiem!
Ontplooi je!
Doe wat je moet doen.
De tijd is rijp!
Ik geniet,
omdat ik weet
dat het goed zit
tussen ons.
Omdat je…
Koud Kunstje
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.455 Het was een onbestemd genoegen
dat hij graag met hen wou delen
als hij weer een horde kleuters
voor zijn ijscokar zag staan
met van die wapperende handjes
en die ikke-ikke-keeltjes
die zich schreeuwden om het hardst
daar in die kleuterkaravaan
En ja - hij haatte ze, die dreutels
die zo strontverwende vlegels
die hun keeltjes harder schraapten…
Zure appel
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.196 Het was een ongewone dag
waar ik een hoedje mij zou schrikken
toen ik thuiskwam van de markt
na een drukke winkeldag
en in de binnenspiegel zag
na wat gehaaste ogenblikken
hoe door zomerzon gesnoerd
een zak met appels lag te stikken
hoe een volle zak met appels
lag te broeien op die dag
en er zo vastgesnoerd en wel
zoet in een kinderzitje…
Was het soms de zee ?
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.178 Was het soms de zee
die diep van binnen iets verried
wanneer zij met haar wilde lijf
haar zoute sporen achterliet
wanneer ik wegliep van haar lach
en van het strand haar ogen schiep
als duizend parels van geluk
waar ik getijdenlang in liep
Ik wist het niet waaraan het lag
maar sliep van haar de koele nacht
wanneer onzichtbaar zij haar adem…