Netgedichten over haiku

De duif zit en kijkt een kraai vliegt krassend voorbij de avond nadert…

boven het verkeer hoor ik de jonge merel met grote moeite…

Boven in de lucht ratelende geluiden vechtend duivenpaar…

zij knikken na rijp beraad ten dode dreiging? drone! zij dienen zonder pardon zonder proces de dood toe Zie: http://www.trouw.nl/tr/nl/4496/Buitenland/article/detail/3372089/2013/01/04/Rechter-Liquidatieprogramma-Witte-Huis-mag-geheim-blijven.dhtml…

Oosterse wijzen komen, zien en vereren wie ere toekomt…

de crocus in bloei belooft in geur en in kleur het wordt weer lente! de zee glooit en gloeit wij zwemmen en zweven op golven van geluk... de nevel in wit bedekt het land in eenvoud het is zo mooi stil de winter trekt aan sneeuwt een strakke trui van ijs binnen is het warm.…

Waan van een nieuw jaar wens ik echt alle goeds toe sla zelf een kruisje…

waar de liefde strandt ontbeert droevig drenkeling rede en verstand…

Het regent zachtjes witgele krans om de maan een wolk schuift erlangs…

Onuitgesproken, verstopt de wereld zich in woorden op lippen. Als de dromenkar krakend voorbij komt rijden, leeft mijn hartendief. Als nieuwjaarswens beschrijft hij de hemelen, zespuntige kerkvlok. Sneeuwklok dwarrelt over de spiegels van de tijd niet één staat gelijk.…

Kraanvogels zijn het een afschuwelijk lawaai boven de Loire…

De hemel steenrood dat geel van een girasol maar koolzwart de zee…

de bomen ze strekken hun armen naar boven oranten reikende nog naar ik weet niet wie…

fonkelen laat hij doorweekte contreien onze broeder zon…

(dubbele tanka) In de huiskamer brengt kaarsendamp fijne geur; hier en daar liggen bont en zilver, versnipperd: behaag'lijke rommel. Regen en grauwe kilte worden weleens oppgewekt door een luide knal, die de gedachte verspreidt: afwachten, vol voornemens...…

koning der winter in miniatuurformaat wipt vrolijk z’n staart…

In aantocht is Hij die ons nooit verlaten heeft en altijd verlost…

Hoog aan de hemel bewegen kale takken een laatste blad valt…

geen zin in doodgaan dus dat valt dan weer mee op een winteravond…

Voor een regenboog blazen donkere wolken kleurloos de aftocht…

dat hondje ademt in en uit in alle rust slaapt het in de zon hij doet niet meer hij is niet meer aan het doen…

binnen bloeit liefde in de warme gloed van nu wacht een kaars op licht bloedrode bloemen kleuren de hartslag van het leven…

Kerstverlichting schijnt in kleuren, dicht op elkaar. Dat ene lichtje, daar in dichte duisternis, zegt echter heel wat meer...…

De mistbank hangt laag streep licht aan de horizon de vos staart me aan…

Zo mooi is de gloed van het Vuur ontvlamd in mij dat ik dansen moet…

De duif zit heel stil ver weg de roep van een uil een windvlaag steekt op…

Aardappel in keel zit behoorlijk in de weg bij echte kakkerrrrrrrr…

ik brand mijn kaarsje en koester het warme licht in koude dagen…

Aan de horizon intens paarlemoeren zee adembenemend…

Het zwalkende schip met de koers ver te zoeken ten prooi aan golven…