742 resultaten.
Zout
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
729 mijn bloed vloeit zout
als het grillige zilte
losgerukt van de golfbreker
zwerf ik met de witte schuimkoppen
mee over zee
schuimkoppen zijn onschuldig
enkel mensen varen te ver
eindigen als lege schelpen
en worden platgetrapt
op het strand…
Gevecht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 zon en mist strijden om de
glorie van de dag
een geel streepje licht overwint…
Tussen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
707 tussen strand en duin
en vlakke polders
staat mijn huis
tussen regen en wind
man, kinderen en dieren
heerst familiale sfeer
tussen willen en weten
en nog niet kunnen aanvaarden
regeert pijn
tussen dag en nacht
en lichamelijke aftakkeling
triomfeert een creatieve geest…
slapeloos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
677 met ogen gesloten
zie ik de jouwe wachten
op de slaap die niet komt
je zucht in slopen
ik zorg voor de kussen(s)
ik voel je glimlach
ben al in dromen
terwijl jij nog ligt te waken
gapend tot de morgen komt
snurk ik de bomen om…
Reis
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
739 onder een dalende zon
de lucht gespoeld door regen
varen mijn woorden
naar vreemde oevers
in blauwe eenzaamheid
de witte vogels
de geur van heldere lucht
de streling van de wind
mijn droom begint…
Vals sprookje
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
881 vorige nacht heb ik gewandeld
op de rand van een sprookje
dat niet echt mee wou spelen
nu na een dag verlatenheid
gaat de zon opnieuw onder
ik sta aan een slapeloos venster
in het zwarte licht ga ik op reis
met een taal hard als metaal
stoer, klinkend klaar, hard op hard
alleen nog te redden
door een berustende zee
die momenteel onvindbaar…
Nooit meer zonder jou
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.835 in mijn wereld die steeds kleiner wordt
waarin pijn regeert
kan ik niet bewegen
zonder jou
rust is me aanbevolen
jij beantwoordt iedere zucht
enkel jouw liefde
als motivatie
vanuit mijn hoekje
heb ik de poort
van hemel en hel gezien
maar nooit meer zonder jou
nooit meer zonder jou…
Wind op zee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
435 een golvenkreet stijgt op
gegeseld door westerse wind
water spat en spettert
kabbelt en kibbelt
raast en slaat het strand
baar na baar halsoverkop
hoog opstuivend water
zeegeboren wind
als wispelteurige geweldenaar
van elke donderse golf
dan een flitsbericht
rechtstreeks van de zon
licht schroeit langs donkere wolken
die uiteen wijken…
Honden uitlaten
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
814 de regen striemt
dikke opgehitste strepen water
zoals de moesson
in het regenwoud
vandaag wil het
niet echt licht worden
de laatste bladeren verlaten
levensloos de bomen
gaan op hun rug liggen
in de zompige ondergrond
druppels kletteren onophoudend
op onze ingepakte lichamen
de takken en bladeren
ritselen, kraken en knakken
onder…
Op de koers van de wind
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
505 op de koers van de wind
ligt de zee
de regen is zoutig en grijs
gerommel schrikt de hemel
tot in het slijk
zandtapijten herschikken zich
traag maar gestadig
ze wandelt hier
om te ontsnappen
aan de rondjes in haar hoofd
maar haar dromen
stranden telkens weer
in de schuimende vraagtekens
en de wind die blijft
op de koers van de…
Is dit november?
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
501 schepen liggen
geboeid te luisteren
aan armdikke touwen
naar de wind
die fluisterend praat
tegen het speelse water
naar het roepen van de meeuwen
naar het praten van de mensen
de middagzon schept
een blinkende waterweg
dansende lichtvlakken
schitteren verblindend
de tijd lijkt langzamer te vloeien
creëert een rustig gevoel
de zee…
Moeilijke dagen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
578 de dag zeurt
al aan mijn hoofd
nog voor ik het licht zie
mijn ogen ontwaren enkel schemering
maar ik tast niet in het duister
de weg is mij bekend
de eerste pijnlijke vraagtekens
worden weggespoeld
met enkele kopjes warm geurende koffie
de morgen ontwaakt
traag, vreemd en raadselachtig
gaat bleek en peinzend
naar de middag
mijn gedachten…
Al de rest wel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
764 het is soms moeilijk dingen los te laten
al weet je dat ze niet meer weerkeren
nooit meer
je blijft je immers vasthouden
aan een laatste restje hoop
nog even omkijken naar wat reeds
tot het verleden hoort
een laatste diepe ademtocht
de afstand wordt al groot
wat doet het ook terzake
het is het eind van de wereld niet
al werd de laatste…
Zo weer vergeten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
470 ze duiken weer overal op
de steden en hun neongedachten
de vele lichtjes
verduisteren de waarheid
valse pracht in felle kleuren
luide muziek verbergt verdoken stilte
slechts even duurt de erkenning
van de prachtige geschenken
ook mijn vluchtige taal
is zo weer vergeten
het papier ritselt al in de vuilnisbak…
Deze nacht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
492 Deze nacht ben ik opgestaan
om naar nieuwe woorden
op zoek te gaan
maar ik kom niet verder
dan wat onhandig stamelen
de stilte weegt te zwaar
verdriet komt door mijn letters beven
mijn hand wuift onbeheerst
naar de eeuwenoude maan
dan denk ik aan jou mijn lief
en hoe je met warmte over mij waakt
dus ben ik maar weer naar bed gegaan…
Ik heb het geprobeerd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
458 taal is van geen betekenis
geen basis voor diepe kennis
die ontmaskert moet worden
er fluistert geen mysterie
in haar beweringen
taal is alleen wat vogelgetjilp
om boodschappen te verzenden
af en toe gecamoufleerd
tot fleurige bloem
met klinkers vol kleur
maar al te vlug
is de potloodklank weggegomd
of de schrijfinkt gevlekt
in stotterende…
Woordenstroom
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
589 dichten is als zandweten
terwijl mijn bloed fluistert met de golven
en mijn hoofd blauw en helder is
waan ik mij zeegodin
nooit van de kust verlaten
dan ... en pas dan
vloeit de woordenstroom
dwars door me heen…
Nacht
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
478 de maan glinstert in een bleke schelp
de sterren zwemmen als lichtjes
in deze donkere nacht
een nacht van wijn en fylosofische dromen
om tegen de morgen koud wakker te schrikken
met het krijsen van de meeuwen
verveeld met de gedachten van de voorbije nacht
de pijn opnieuw netjes in je binnenste verpakt…
Wens
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
616 als mens van wolken en wind
hoop ik dat ik mezelf niet weer verlies
in een zee van dromen
om later als zeewier aan te spoelen
en voer te zijn voor meeuwen
ik zou immers veel gelukkiger zijn
als zeepaardje…
Letters
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
519 letters spelen
al dagen onbeheerst
door mijn woelig hoofd
zonder resultaat
maar op deze vroege morgen
met de eerste vorst
teken ik een hart
met daarin jouw naam
groene letters
in witte rijm
netjes geordend
omhuld met liefde
jammer dat je dat niet zag…
Even iets anders
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
709 duiven pikken het eten van de kippen
de andere vogels eten het konijnenbrood
zelfs het roodborstje is present
de tuin is zo wonderlijk
leidt een leven op zich
de sneeuw valt zacht maar wild
het is geen tijd om te schrijven in de tuin
maar onder een afdakje doe ik het toch
geef maar toe
dit is toch even iets anders
dan dat wolkenvrachtvervoer…
glimlach der goden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
508 ik neem wat beweging
in een stilstaande wind
ik vertrek vanuit traagheid
in dit witte wonderland
ik volg met een blik
het zijige blauw
de engelen schudden
opnieuw hun kussens uit
ik herken de glimlach van goden
die overwinteren…
Witte onschuld
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
474 waar ik gisteren nog ging slapen
met het zwarte nachtelijke licht van metaal
ontwaak ik deze morgen
in een vloeibaar wit licht
van alle ontwortelde woorden
geen enkel zicht
enkel nog een witte boodschap
een gevleugeld stil geluid
als waarheid neergedaald
een warme hartslag
in een koude wereld
ik weet het
maar ik ben onschuldig
dus…
Praalstoet van woorden
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
485 als in een praalstoet zweven mijn woorden
vederlicht over dit sneeuwverlichte landschap
mijn pen is een wolk schitterend zonlicht
een weerspiegeling van pas begonnen kracht
een lichtbron van zacht gefluister
zuchtende zuurstof voelt geen koude
ziet alleen de zachte overgang
van schaduw naar zonnestraal
er hoeft geen vonnis
geen huis…
Aftellen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
491 de schaduwen van de nacht
worden nog steeds langer
in deze tijd van teveel emoties
de dagen blijven veel te koel
maar straks wordt het weer volle maan
dan trek ik mijn zijden kousen aan
om samen met mijn liefste
in warme liefde
het nieuwe jaar in te gaan…
Zwijgende vleugels
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
553 met wijde zwijgende vleugels
beweeg ik mij in mijn slapende wieg
sierlijk zwevend tussen
de heldere zeilen van de zeeën
op weg naar een geheime verte
die alleen een dichter zich verbeelden kan
de vele meeuwen krijsen
boven de bevuilde sneeuw
het is pas halverwege de middag
en de schrale winterzon
gaat nu reeds verdwijnen
in een veel te…
Winter
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
471 de grachten en plassen
zijn ijsbloemig dichtgevroren
de gedraaide wind
verwacht geen echte dooi
houdt haar gezicht bedekt
achter gesneeuwde vlagen
ze rilt de koude dichter
tot aan een witte zee…
Zonsopgang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
420 de rijm stijgt dampend
uit de weidse velden
dunne sluiers mist
onder een flauwe morgenzon
ze reiken naar het blauw van peilloze ilussies
een beetje verblindt door het licht
van een witte morgen
die in alle kleuren verder gaat…
Winter(2)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
519 nevel graast en rijmt op de verlaten velden
omheiningen worden er ijzig uitgelijnd
het gras schijnt als verzilverd
takken en struiken lijken van kristal
stil de witte huizen
in de blauwe vrieskou
de wind bijt rode neuzen
overvalt de zuchtend adem
behalve de kraaien die zichzelf
weerspiegeld zien in de bevroren sloot
lijkt het hier zo stil…
Later
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
416 op de bodem
van een zee van wijn
roert het wier
zich door het water
na eerst wat
onderwaterstil
als een soort
van camouflage
omdat het beestje
bang is
van water
komt de kater
later…