1875 resultaten.
Hibernatie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.304 voor de koude
teruggetrokken in mijn leger
shutting down
alleen vitale functies opereren
droefwoelig kroelen
houdt mij alert,
de winterslaap laat wachten,
funest zo zal blijken
mijn systeem heeft de slaap nodig
om op te laden,
achter te laten,
herboren tevoorschijn kunnen komen
als de Venus van Botticelli
wereldveroverend…
Tintinnabulation
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
622 grauwt gisteren graag
vandaag verdelen vogels
zonder zon zonde
lust lepels lollies
…
zonder vandaag grauwt lust
gisteren verdelen lepels zon
lollies vogels zonde graag
…
vandaag graag lust zonder zonde
vogels verdelen lollies lepels zon
gisteren grauwt
…
zoals gisteren en vandaag
is de lust zonder zonde
ook al grauwen vogels…
teergevoelige passie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
493 doorheen het heelal
schal ik mijn affectie
hoe groot mijn omarming
allesomvattend
een inborst waarin alles schuilt
op zoek naar jou
die mij niet hoort
op tast naar jou
die mij niet voelt
moe en teleurgesteld
bieden de Pleiaden, bekend met leed,
een rustplaats
aan Arachne de opdracht
een laatste maal te weven
onzichtbaarheid te bieden…
Uluru
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 ontdaan van kledij
ontdaan van huid
ontdaan van schuld
sta ik voor u
naakt
puur
mijn levenslicht stroom vrij uit
kwetsbaar
maar sterker dan verwacht
mijn sterrenstof
droom
verteerd al
heel het heelal
implodeert in mijn hoofd
explodeert in mijn licht
alles aanrakend
dwars door basalt
kom ik tot jou
wij vervagen
lossen op
verder…
Nou, voor mij... hoeft het niet*
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
559 na de bommen
weer de stilte
voor even maar
de eerste officiële daden wachten weer
het nieuwjaarsconcert
de oliebollen en koffie
het schansspringen
nou, voor mij… hoeft het niet
naar schoonmoeders
nou, voor mij… hoeft het niet
misschien wat zwartgallig
laat mij maar vandaag
ik sla me er wel doorheen
glimlachen op straat
handen schudden…
groensel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 met mijn wenkbrauwen
hang ik aan de stoeprand
dit kikkerperspectief
biedt nieuwe mogelijkheden
de stroom van de goot
gaat voorbij het riool in
vervuiling van de straat
verdwijnt als sneeuw
ik vlieg hier in spiegelbeeld
door lucht en wolken
anaeroob als ik ben
een bevrijdende vlucht
thuis in het slijk der aarde
proef ik de bitterheid…
de zee roept
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 breek ik boven mijn enkels af
blijft mijn sokkel achter
dat is wat er rest
van mijn betonnen blok
hoelang mijmeren wij dichters al niet?
waarom ben ik op aard?
wat laat ik na, behalve schulden?
hoe dat te schrijven wat al geschreven is?
mijn anker ligt in zee
waar anders?
die onuitputtelijke bron
voedde mij vanaf mijn eerste ademtocht…
maelstroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 de bodem van de rivier
is bezaaid met lijken
de aarde waarop ik loop
is bezaaid met lijken
de lucht zwevend boven mij
is bezaaid met lijken
beklemd hart
zeer
ademhaling stokt
hallucinant
het verleden,
mijn verleden
komt met mach 9 dichterbij
voorbij, haalt mij in
blaast mij omver
vermorzeld mij
schept een toekomst
die niet de mijne…
Carmen? Nee, dan Medea!
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
789 macht corrumpeert
zelfs bij tovenaressen
goud vergroot de hebzucht
neem Medea die Jason hielp
het Gulden Vlies te bemachtigen
de tweeling die zij hem schonk,
bevestigde haar kortdurende macht over hem
hij, de kroon al in zicht,
arrogant hoger op de ladder stappende
niet haar wraak vermoedende
zij, diep beledigd,
vermoord de maîtresse…
Heilige heks?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
585 elk jaar
zeshonderd jaar
opnieuw in het harnas
stil de straten van Domrémy
duivels vrouwelijk gemaskeerd
de wereld tegemoet
de vijand tegemoet
noodlottig voor zilverlingen verkocht
gemarteld likten de vlammen uiteindelijk
de Seine voerde haar mee
zie die boerenmeid
haar noodlot een vrouw zijnde
bewustzijn hemels ingegeven?
speelde…
Cosmica Sidera
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
686 jaren tuurde hij
het heelal afspeurend
ontdekkend nieuwsgierig
het glas nog verder geslepen
de focus afstand bepaald
toen kwamen ze in beeld!
Io, Europa, Ganymedes en Callisto
hij was de eerste
die hen aanschouwde
1610 schreef de kalender
en het bliksemde wederom!
deze cycloop onder de ontdekkers
schittert ook nu nog
als ik in een…
Het Getto
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
451 verdwaalde huizen
met verloren zielen
bezetten de straat om de hoek
dat getto in deze stad
raakt steeds meer in het ongerede
de zwarte dood was nog mild
die bracht het sterven
deze vergetelheid is gruwelijker
het duurt en duurt
als zombies beroeren zij niet eens de lucht
weggedoken paria’s
ik woon in die stad
jij ook, want ik weet je…
Bestiarium
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
457 vlakbij de stad waar ik woon
net erbuiten dus, niet tè afgelegen
in een bosgebied,
is een park aangelegd
waarin bedreigde of speciale creaturen
zijn ondergebracht
ter leering ende vermaeck
de hokken zijn goed beveiligd,
dacht men, maar soms ontsnapt er één
tot hilariteit van de modalen
hok 1: een uitgeblustte occupyer
hok 2: een bijbels…
Codex Rondeniënis II
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Fragment
III Puella, een air
[ ]
onder de levensboom
vermeien wij in de hof
mijn luit bespeelt schoonheid
die muziek niet bevatten kan
je brokaten kleed
die de wijsheid van de boom omvat
ruist mij tegemoet
hoe bekoort mij jouw schittering
Godelinda, lief mij!
verteer mijn hart met een baiser…
Codex Rondeniënsis IV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 Fragment
XVII Estampie
[ ]
Gods akker brengt leven voort
wij zwoegen daar het ons bekoord
alle dagen heiligen niet
dan ligt er rust in het verschiet
kom schone meid plezier mij
ik leg een hand op jouw dij
hop hop sneller rond
buiten zinnen laten wij ons gaan
hop hop sneller rond
ik huppel met jou over de maan
gans…
pathos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
470 wars
koude woorden
likken kippenvellen huid
exploderen aan de oppervlakte
spijkers slaan in je schedel
dring ik tot je door
geschoffeerde gevoelens
uitgeroeid met wortel en tak
gevilde spierenmassa
gestript van eiwit
traanbuizen cement gevuld
lood leggende waarheid
kaler dan de kaalste neet
enzovoorts
daar ben je
scalpel, hamer en…
droomster
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 ergens
ver weg
waar niemand nog is geweest
ligt haar land
Dromenland
met zachte toetsen
creëert zij haar spinsels
die vastplakken aan je netvlies
laat haar maar dromen!
het dromenzand
waar zij mee sprenkelt
brengt haar dichterbij
laat haar maar dromen!
op haar eiland
doorkruist zij het firmament
dag na dag opnieuw
zo wij slapen…
uitgestorven onbekendheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
740 roedels komen dichterbij
vanuit het oosten
het glorieuze rode ochtendlicht
doet verworpenen ontwaken
uitgestorven toch ontdekt!
een kleine zwerm
onbewust van de gevaren
strijkt steeds westelijker neer
boeren worden weer onrustig en bang
voor dit onbekende,
zoals in vroeger tijden
er zat er één in mijn tuin
wat heb ik een hekel aan die…
evenknie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
491 mijn muze
in al haar naakte puur
letterlijk geeft zij alles
rakend tot op je knoken
fileert zij geheel
ook zichzelf
een dichter die zich niet bloot kan geven
raakt je niet...
haar woorden
mijn bijbel
haar liefde
mijn adem
haar zijn
mijn leven
alles
geven
zoals
ik…
bij onraad bel 144
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
464 in de bossen bij Wassenaar
tijdens de jacht op wilde halal zwijnen
is een ontdekking gedaan
of hij uniek is moet nog blijken
de cransoloog van het NFI
is druk doende met onderzoek
zijn eerste bevindingen
laten evenwel het ergste vermoeden
deze ondersoort van de Homo Politicus Hagiënsis
blijkt een nieuwe species te zijn
uit andere delen…
Pourriture Noble
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.185 rottend rijpende eerstelingen
het containerlid blijft gesloten
beschimmelde jaren geven extra cachet
dat wordt de erfenis,
mijn Opus Magnum!
talmende woorden
worden uitgestrooid over het oppervlakte
allesbedekkend geven zij naam aan
onbekend bekend
eindelijk, vrezenden,
de ultieme monolitische waarheid
het heelal zal stoppen met draaien…
het getal der woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 mystiek omringt woorden
elke letter draagt bij tot het gewicht
dat in de schaal gelegd wordt
welk een massa kan een mens verdragen,
wat verdampt als angels share?
het residu dat achterblijft
gewogen aan de hand van
eenentwintig gram
woorden en daden kunnen doorslaan
of balanceren op de rand
ik weeg mijn wit en letters
zorgvuldig als een…
ik lach bij het zien... (zingend)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
700 harde, zachte woorden
ik spreek ze elke dag
ik schrijf ze elke dag
denk niet hij is onevenwichtig
schommelt niet, maar scheurt
van het ene naar het andere uiterste,
dat is mijn aard,
ok, een beetje uit balans
de magie van woorden blijft
evenals dat van het leven
wonderlijk toch
ik schrijf kruispuntigen
doordelende tot de priem
scheidingsvlakkerige…
Tragoidia
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
698 […]
Hij: zie mij hier,
bovenop neerkijkend
Koor: wij zien hem
hoe hij overwonnen heeft
maar zijn licht is dof
schenkt ons vandaag geen vreugde
Hij: mijn zucht naar roem
bracht mij hier hoog
maar ik heb nagelaten, nagelaten!
Koor: in zijn eerjacht
Midas aanrakingen
ontnam hij levenden
alle lucht
Hij: deze bittere smaak
de eenzaamheid…
bicinium
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 wij zijn elkaar vergeten
ik zie je gelaat niet meer
toch klinkt onze muziek
in oneindigheid door
bij het versterven
van de laatste noot
vinden wij ons weer
ademen samen…
mijn monster
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
558 mijn hart bonkt in mijn borst
de kamers gooien de deuren los
kunnen haast niet verwerken
zo groot mijn angst, doodszicht
hoek na hoek en bocht na bocht
dring ik verder door
onafzienbaar doolhof van mij
met in het middelpunt…
de afgerolde levensdraad, mijn houvast
geliefde, verlaat mij niet!
ik keer terug naar jou
na mijn gevecht…
vierdaagse
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
699 het lege voetpad
laat een versleten zool na
bloed zweet en tranen…
verbum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 maagdelijk smaragdig
zo ontstaat menig
maar vaak teniet
bezoedelenden loeren
grijpen hun kans
het groen verlept
dan het droog en flets
uiteindelijk stof tot stof
stof dat geen leven herbergt
nooit bezwangerd door epiek
ik stop het in een foedraal
vergezeld met hoop en rede
wanneer de Dodo weer foerageert
kom ook ik weer tevoorschijn…
Gedichtendag 2012
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 men schrijft
zo’n tienduizend jaar
poëzie naast verslagen
verslagen poëzie
het woord is altijd sterker gebleken
geschiedenis, lyriek, epiek, liefde, dood…
het was en geeft ons de toekomst
wie anders dan de dichter
kan verhalen over oerknal
een bezoek aan blauwe maan
springen door meanderend water
de o zo tedere eerste zoen?…
Iphigenia gedood door Euriplates
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 […]
(Een woonstee op Thira.
Slaapvertrek van Iphigenia en Euriplates.)
Zij: ons kind dood geboren
ik opgedroogd
wat zal er van mij worden?
Hij: Zeus terwille
trouwde ik u
een kindermoordenares
Medea’s evenknie!
Zij: zeg mij dat het niet zo is
ik verdoem mijzelf
de dood van het kind
was een ongeluk!
Koor: o wrede hatelijke liefde…