Stemming
Dit is een welgemeend gedicht
heel zuiver en gezet in toon
Gemaakt in waar ik woon
Een schoon gesticht
Daar is de werkelijkheid een droom
En dromen komen en vergaan
Daar vind ik inspiratie
voor mijn tomeloos bestaan
Daar flitsen denkbeelden van mij
Mijn geest voorbij
En word ik weer gelukkig met de
Tijd en met de wereld…
Donkere wolken
angstaanjagend
veroveren ze de hemel
verduisterd licht
alles donker
overspoeld met zoute tranen
Plots
een zonnestraal
aarzelend nog
tranen drogend met haar warmte…
De zon
langzaam
door nevel omsluierd
zich verdichtend
tot een donk’re mist
jij wist de weg
naar een land, waar
met warme zonnestralen
mist verdwijnen kon
je reikte me je hand
hoopvol
liep ik naar je toe
talrijke, tastende handen
plots verschijnend
uit de duisternis
je nam hen mee
naar je beloofde land
misschien
leken zij minder sterk…
Hopeloos verwarde geest
vandaag is niet gisteren
morgen is toch al geweest
kan je niet luisteren
naar dat verdomde feest?
Een kakofonie van stemmen
waar komen ze vandaan
't liefste wil je wegrennen
maar is het dan gedaan
wil je ze ook niet kennen?
Zal het je achtervolgen
kan je je ogen sluiten
zal je ooit zonder zorgen
kunnen wandelen…
't Heeft me gegrepen
en niet verlaten
had 't kunnen weten
niet toe moeten laten
voel me door God verlaten.
't Heeft me geslagen
goed raak gemept
ga nu beraadslagen
gevoel of recept
niet meer weeklagen.
't Beest goed beetpakken
en bevechten
mezelf bijeenpakken
en terugvechten
nooit meer verzwakken.
't Is leven puur
hard, maar…
Niet meer dan
een lange witte streep
op een bruingekleurde huid
een litteken
niet meer dan
een schram op de ziel
een litteken
niet meer dan
een weerspiegeling van pijn…
1.684
Bezig met laden