75921 resultaten.
het blauw van ochtendkou
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.251 ik breek je stralen
in het prisma
van mijn liefde
scheid infrarood
van ultraviolet
jij bent nog steeds
de warmte in mijn bed
het blauw
van ochtendkou
ontwaakt in licht
dat langzaam nadert
in je ontspannen
nachtgezicht dat lacht
in liefelijke dromen
geluk verstaat elkaar
gaat gepaard met
kleuren die elkaar
nooit zullen mijden…
in een lichte zon
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.476 natuurlijk wil ik
met jou lente
je bloemen geven
in hun bloei
het eerst groen
dat zichtbaar wordt
jou schenken als mijn
liefde die steeds groeit
in een lichte zon
die dagen langer maakt
en in haar stralen steeds
meer warmte draagt
geef me het voorjaar
in je lach, het zacht
ontluiken van je hart
dat al zo lang bevroren is
mijn…
in ogen die begrijpen
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
1.919 mijn vingers dansen
zacht over je huid
voelen het geluid van
diep intens verlangen
ik stuur ze niet
maar lees de melodie
in ogen die begrijpen
die ik nooit meer
kan ontwijken omdat
ze onze toekomst zien
nog is vandaag
de dag dat we genieten
gisteren is voorbij in wat
de anderen voor ons lieten
dat ging niet tussen jou en mij
zachtjes…
ik liet je gaan
netgedicht
3.4 met 40 stemmen
3.413 we liepen jaren
hand in hand
kinderen aan de ene
ik aan de andere kant
ik liet je gaan
jij liet me lopen
vrijblijvend was het nooit
er bleef steeds iets te hopen
wij komen
langzaam op onze plek
de kinderen hebben ruim
voldoende aan hun eigen stek
het hopen heeft gefaald
verwachtingen niet uitgekomen
de rekening wordt nu betaald…
de kavel leek gaaf
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.037 ik bouwde een huis
van jouw muren, maar
jij woonde inpandig
voelde je niet thuis
het dak is te laag
de fundering niet grondig
de kavel leek gaaf, maar
het geluk bleek kortstondig
we richtten ons in
over smaak viel te twisten
voor we het wisten
had alles jouw kleur
mijn vorm zat in ruimte
de vrijheid van zicht
door het licht van de…
een sprookje met een rieten dak
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.207 ik wil je glooiend
op een gele heuvel
je perst weer zure druiven
vergist je wijn en droesemt
op de zielen in de fles
je hebt jezelf weer weggezet
in krochten die tochten van
onderwereld en bedorven lucht
je bent weer koning
in het sprookje van eergisteren
de appel heb je doorgeslikt
nog ben je niet gestikt in
schuld en boete als geile…
contouren van je schoot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.626 ik keek en
je was naakt
maar zag je
roze liefde sluieren
ontbloot maar
toch verhuld, in rood
contouren van je schoot
in maagdelijk geduld
je wist dat ik je wilde
weerstond de vingers
op je huid met een blik
die jaren honger stilde
je ogen openen mij
handen gaan het heden
veel te snel voorbij
laten toekomst zuchten
ik ga in…
het voorjaar onder handbereik
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.191 ik zie de zon maar
mis de streepjes warmte
ze schijnt koud licht dat
blauw weerkaatst op je gezicht
het winters fel
laat ijzig scherp een
lege schaduw zien waarin
de vorst zijn sporen kerft
guur blaast een noordooster
de natuur haar kaalheid aan
weerbarstig in verzet
trots blijft zij onaangedaan
maar in je ogen kiemt
de lente en…
weer dendert de trein
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.331 jij woont in
de stilte van thuis
danst in de stofjes
die dwarrelen in de zon
kleed je in passende
kleuren spreekt
zonder stem een welkom
in jouw zoete geuren
zacht zijn je handen
vol passie je tanden
als je bijt en je nagels
mijn lijf doen ontsporen
weer dendert de trein
vol liefde in mij want
jouw huis is mijn laatste station…
je blik is onbevlekt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
996 ik schilder je in rechte lijnen
je kronkelt onder mijn penseel
in kleuren wil je wel verschijnen
mijn strakheid is je iets te veel
wilt vrijheid in vervloeien
ik voel je grilligheid opbloeien
in momenten met elkaar
ontspan en ben mijn muze maar
het grootdoek van gedachten
staat al tijden klaar, ik raak je
niet met varkenshaar maar
marterzacht…
melodie in koperblaas
netgedicht
2.7 met 38 stemmen
30.874 nee, ik strijk geen
snaren op klassiek
tokkel wat muziek
in klanken die je
lente laten dansen
voor mij nooit
het stramien, ik heb
het allemaal gezien
speel uit vrije hand
zie wel waar ik strand
ik verbras geen
melodie in koperblaas
roffel niet op trommels
als een dolle dwaas
houd me toch aan regels
haal pegels weg
uit winters…
lippenrood toont blauwe kou
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.084 witte vlokken dansen
hun kristallen in het zicht
ik zie het grijsgroen van je ogen
de tranen op je wimpers
in je winterse gezicht
je lippenrood
toont blauwe kou
ik weet je handen warm
smelt voor jou als vrouw omdat
jij die sneeuwbal naar me werpt
we glijden samen
onze baan die alsmaar
gladder wordt, willen
graag rechtuit, de voeten…
pauken roffelen naar finale
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.018 vervolmaken
ik hoor de pauken
roffelen naar finale
weeg mijn stenen weer
bazuinen schallen al, ik weet
dat onze liefde alles zal betalen…
ze donkerden de nacht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.003 in het roze
van de avondzon
zag ik je ogen
ze donkerden de nacht
vanmorgen keken ze
zo veelbelovend
toen het ontwaken ons
de vroege uren bracht
wisten lente in ontdooien
zagen winter zich in
krokussen ontplooien
en lachten naar elkaar
hoorden vogels
voorjaar fluiten en in
tonen hun domeinen sluiten
in de kruinen van de boom…
water is mooier dan ijs
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.173 mijn steen is gebroken
door de tijd van voorheen
in zon en door wind heeft
vocht mij sijpelend gewroken
water is mooier dan ijs
in de hand van ontdooier
je wacht tot de nacht en
mijn breuk is dan je voltooier
in heldere maan
oogt de kou, zij vriest
in seconden de monden
die zeggen dat ik van je houd
gespleten ontwaak ik
en ruim…
zo ondeugend als ik
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.247 jij, mijn klein privé
in je lach en je blik
bent net zo
ondeugend als ik
met een twinkeling
in mijn ogen heb ik
de waarheid voor even
verbogen om samen te zijn
je stem raakt
waar anderen falen
je handen weten feilloos
het beste uit me te halen
je lippen zijn zacht
als zijde zo puur
jouw kus heeft de hemelse
duur van een…
blauw van kou naar geel
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.140 start
vraagt alle tijd
we zijn ontwaakt
als binnenkort
de zomer blaakt in
zon op volle stranden
weer niets omhanden
wel warmte die liefde geeft
voel, wat er in samen leeft…
het vroegrijpe rood
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
973 ik kus je
het aards paradijs
de hemel die
ons heeft ontbroken
altijd was er
het vage vuur
waarin een misstap
in pijn werd gewroken
jij was de rib
die God heeft genomen
ik voel het gemis van
wat mij is ontnomen
de cyclus is rond als
de maan er weer staat
in eeuwigdurend herhalen
blijft ons verlangen steeds stralen
kom vlug mijn…
bloeit in lenteachtig komen
netgedicht
3.3 met 33 stemmen
34.255 ik zie hoe ze je slopen
met ogen zonder handen
totaal geen mededogen
je huid was gaaf in
onschuld en ervaring leek
je soms te braaf
ze hebben je gepeld
de schillen van herinnering
in jaarringen ben je geteld
maar in de kern
bleef je ferm staan
innerlijk onaangedaan
ze hebben je verwond
maar jij bent heel gebleven
met sterke wortels…
liep op blote voeten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.205 ik zag je
in een zacht ontmoeten
gras werd groener in het zoeken
je gaf me lenteweelde
in een wilde bloemenkleur
liep op blote voeten
de geur bleef hangen
tot het voorjaar gluurt
en toekomst warme uren duurt
er komen wolken voor de zon
ook jij draait je nu om
elkaar in tegenlicht bekijken
wie is er dom, wat was er stom
moeten we…
een vleugje erotiek
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.871 lachte
toen je zag hoe
ik mijn schouders rechtte
nonchalant liet zien
hoe strak ik was
ik zag je spanning komen
je ogen dwaalden
langs mijn ronde lijnen
ik liet mijn knieen even vrij
mijn tong was
vochtig op je lippen
je handen streelden mij
ik vonkte op je huid
jij tintelde van binnen
je spitste recht vooruit
we dronken liefde…
een laagland zonder dijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
916 ik schep werelden
van pool tot evenaar
kies landen aan de stranden
met een goddelijk gebaar
soms laat ik woestijnen
verdwijnen in de regen
van een ogenblik, in even
lente ben ik al in mijn schik
ik breek de berg tot rots
storm stof door de ravijnen
zorg dat ze verdwijnen
in een laagland zonder dijk
dan heeft de zee het rijk
alleen…
in onschuld meng ik de pigmenten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
972 ik wil je schilderen
maar het linnen is te grof
in zijde zie ik iedere lijn
zo dicht wil ik graag bij je zijn
mijn penselen zijn te stug
op grote stukken van je rug
ontsnappen stukjes leven die ik
het doek nog mee zou willen geven
de kleuren breken
steeds jouw werkelijkheid
in onschuld meng ik de pigmenten
maar vat niet echt je maagdelijkheid…
vergroeiden zo in namen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
966 ik zag je al
naar vruchten reiken
maar de lente was te pril
we bloesemden wel samen
vergroeiden zo in namen
alleen de zomer bleef te kil
we hebben niet meer
kunnen oogsten
ons seizoen was al geweest
we winterden de jaren door
in stug volhardend hopen
tropenjaren zijn geen feest
nu bloeien weer je handen
voel ik ons voorjaar dichterbij…
in vliegende galop
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
993 als een paard
stijgbeugels zijn
omgekeerd geaard
ik houd je
warmte vast als
jij weer galoppeert
schuur langs je flanken
je steigert als ik je heel
plotseling diep penetreer
we rijden samen
in gestage draf
versnellen dan de pas
gaan in vliegende galop
met af en toe vertragen om
elkaar wat zachter te behagen
er is geen stop
liefde…
in diepe kleuren blauw
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
998 ik heb met je
op strand gestruind
oude liefde
weer hervonden
woorden kwamen
er vanzelf uit
alsof verloren
jaren niet bestonden
schelpen die
we raapten wisten
het verleden ruimschoots
goed te maken
in diepe kleuren blauw
vertelden zij over de
tijd dat wij elkaar
in liefde smaakten
de eerste kus
onwennig nog
maar jij was lief…
een wereld zonder woord
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.050 in de schraalheid
van de wind
vond ik het kind
met lentebloemen
in haar handen
ze was de winter
net voorbij, bekomen
van de kou en blij
haar ogen stralend in
de vroege voorjaarszon
ik zag haar blikken
en zij won, ik kon me
schikken in haar lach
die kwam zo onverwacht
ik dacht te weten hoe ze was
ze raakte aan
het kind in mij…
Ik hou van mijn bloem
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.206 Dolend in een wereld
vol met haat en angst
spring ik in een vijver
die de liefde kent
en mij als mens erkent.
Een gevoel van thuiskomen
ontaard zich in rust
alles kan mij gestolen worden
geluk is op dit moment
te duidelijk aanwezig.…
Rafels
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
896 je handen strijken
alles glad
rafels blijven
krullen door je lach
ondeugend
knip je er wat af
voor schone schijn
onderhuids
waar draden
nog vervlochten zijn
stoeit het patroon
in vele variaties
op zoek naar de
onmogelijke lijn…
in ons heeft God bewogen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.272 ach, praat me niet
van wolken in de hogere sferen
die schaapjes zijn te mak
om daar te kunnen existeren
ze hebben nog
geen poot om op te staan
vloeien zo uiteen en laten
zich door wind oplossend gaan
wil je echt met sterren gooien
schepper spelen, het heelal ontplooien
zwarte gaten vullen en de nova's
laten brullen in hun stervend…