64954 resultaten.
het voorjaar onder handbereik
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.191 ik zie de zon maar
mis de streepjes warmte
ze schijnt koud licht dat
blauw weerkaatst op je gezicht
het winters fel
laat ijzig scherp een
lege schaduw zien waarin
de vorst zijn sporen kerft
guur blaast een noordooster
de natuur haar kaalheid aan
weerbarstig in verzet
trots blijft zij onaangedaan
maar in je ogen kiemt
de lente en…
weer dendert de trein
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.331 jij woont in
de stilte van thuis
danst in de stofjes
die dwarrelen in de zon
kleed je in passende
kleuren spreekt
zonder stem een welkom
in jouw zoete geuren
zacht zijn je handen
vol passie je tanden
als je bijt en je nagels
mijn lijf doen ontsporen
weer dendert de trein
vol liefde in mij want
jouw huis is mijn laatste station…
je blik is onbevlekt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
996 ik schilder je in rechte lijnen
je kronkelt onder mijn penseel
in kleuren wil je wel verschijnen
mijn strakheid is je iets te veel
wilt vrijheid in vervloeien
ik voel je grilligheid opbloeien
in momenten met elkaar
ontspan en ben mijn muze maar
het grootdoek van gedachten
staat al tijden klaar, ik raak je
niet met varkenshaar maar
marterzacht…
melodie in koperblaas
netgedicht
2.7 met 38 stemmen
30.874 nee, ik strijk geen
snaren op klassiek
tokkel wat muziek
in klanken die je
lente laten dansen
voor mij nooit
het stramien, ik heb
het allemaal gezien
speel uit vrije hand
zie wel waar ik strand
ik verbras geen
melodie in koperblaas
roffel niet op trommels
als een dolle dwaas
houd me toch aan regels
haal pegels weg
uit winters…
lippenrood toont blauwe kou
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.084 witte vlokken dansen
hun kristallen in het zicht
ik zie het grijsgroen van je ogen
de tranen op je wimpers
in je winterse gezicht
je lippenrood
toont blauwe kou
ik weet je handen warm
smelt voor jou als vrouw omdat
jij die sneeuwbal naar me werpt
we glijden samen
onze baan die alsmaar
gladder wordt, willen
graag rechtuit, de voeten…
pauken roffelen naar finale
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.018 vervolmaken
ik hoor de pauken
roffelen naar finale
weeg mijn stenen weer
bazuinen schallen al, ik weet
dat onze liefde alles zal betalen…
ze donkerden de nacht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.003 in het roze
van de avondzon
zag ik je ogen
ze donkerden de nacht
vanmorgen keken ze
zo veelbelovend
toen het ontwaken ons
de vroege uren bracht
wisten lente in ontdooien
zagen winter zich in
krokussen ontplooien
en lachten naar elkaar
hoorden vogels
voorjaar fluiten en in
tonen hun domeinen sluiten
in de kruinen van de boom…
water is mooier dan ijs
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.173 mijn steen is gebroken
door de tijd van voorheen
in zon en door wind heeft
vocht mij sijpelend gewroken
water is mooier dan ijs
in de hand van ontdooier
je wacht tot de nacht en
mijn breuk is dan je voltooier
in heldere maan
oogt de kou, zij vriest
in seconden de monden
die zeggen dat ik van je houd
gespleten ontwaak ik
en ruim…
zo ondeugend als ik
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.247 jij, mijn klein privé
in je lach en je blik
bent net zo
ondeugend als ik
met een twinkeling
in mijn ogen heb ik
de waarheid voor even
verbogen om samen te zijn
je stem raakt
waar anderen falen
je handen weten feilloos
het beste uit me te halen
je lippen zijn zacht
als zijde zo puur
jouw kus heeft de hemelse
duur van een…
blauw van kou naar geel
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.140 start
vraagt alle tijd
we zijn ontwaakt
als binnenkort
de zomer blaakt in
zon op volle stranden
weer niets omhanden
wel warmte die liefde geeft
voel, wat er in samen leeft…
het vroegrijpe rood
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
973 ik kus je
het aards paradijs
de hemel die
ons heeft ontbroken
altijd was er
het vage vuur
waarin een misstap
in pijn werd gewroken
jij was de rib
die God heeft genomen
ik voel het gemis van
wat mij is ontnomen
de cyclus is rond als
de maan er weer staat
in eeuwigdurend herhalen
blijft ons verlangen steeds stralen
kom vlug mijn…
bloeit in lenteachtig komen
netgedicht
3.3 met 33 stemmen
34.255 ik zie hoe ze je slopen
met ogen zonder handen
totaal geen mededogen
je huid was gaaf in
onschuld en ervaring leek
je soms te braaf
ze hebben je gepeld
de schillen van herinnering
in jaarringen ben je geteld
maar in de kern
bleef je ferm staan
innerlijk onaangedaan
ze hebben je verwond
maar jij bent heel gebleven
met sterke wortels…
liep op blote voeten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.205 ik zag je
in een zacht ontmoeten
gras werd groener in het zoeken
je gaf me lenteweelde
in een wilde bloemenkleur
liep op blote voeten
de geur bleef hangen
tot het voorjaar gluurt
en toekomst warme uren duurt
er komen wolken voor de zon
ook jij draait je nu om
elkaar in tegenlicht bekijken
wie is er dom, wat was er stom
moeten we…
een vleugje erotiek
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.871 lachte
toen je zag hoe
ik mijn schouders rechtte
nonchalant liet zien
hoe strak ik was
ik zag je spanning komen
je ogen dwaalden
langs mijn ronde lijnen
ik liet mijn knieen even vrij
mijn tong was
vochtig op je lippen
je handen streelden mij
ik vonkte op je huid
jij tintelde van binnen
je spitste recht vooruit
we dronken liefde…
een laagland zonder dijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
916 ik schep werelden
van pool tot evenaar
kies landen aan de stranden
met een goddelijk gebaar
soms laat ik woestijnen
verdwijnen in de regen
van een ogenblik, in even
lente ben ik al in mijn schik
ik breek de berg tot rots
storm stof door de ravijnen
zorg dat ze verdwijnen
in een laagland zonder dijk
dan heeft de zee het rijk
alleen…
in onschuld meng ik de pigmenten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
972 ik wil je schilderen
maar het linnen is te grof
in zijde zie ik iedere lijn
zo dicht wil ik graag bij je zijn
mijn penselen zijn te stug
op grote stukken van je rug
ontsnappen stukjes leven die ik
het doek nog mee zou willen geven
de kleuren breken
steeds jouw werkelijkheid
in onschuld meng ik de pigmenten
maar vat niet echt je maagdelijkheid…
vergroeiden zo in namen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
966 ik zag je al
naar vruchten reiken
maar de lente was te pril
we bloesemden wel samen
vergroeiden zo in namen
alleen de zomer bleef te kil
we hebben niet meer
kunnen oogsten
ons seizoen was al geweest
we winterden de jaren door
in stug volhardend hopen
tropenjaren zijn geen feest
nu bloeien weer je handen
voel ik ons voorjaar dichterbij…
in vliegende galop
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
993 als een paard
stijgbeugels zijn
omgekeerd geaard
ik houd je
warmte vast als
jij weer galoppeert
schuur langs je flanken
je steigert als ik je heel
plotseling diep penetreer
we rijden samen
in gestage draf
versnellen dan de pas
gaan in vliegende galop
met af en toe vertragen om
elkaar wat zachter te behagen
er is geen stop
liefde…
in diepe kleuren blauw
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
998 ik heb met je
op strand gestruind
oude liefde
weer hervonden
woorden kwamen
er vanzelf uit
alsof verloren
jaren niet bestonden
schelpen die
we raapten wisten
het verleden ruimschoots
goed te maken
in diepe kleuren blauw
vertelden zij over de
tijd dat wij elkaar
in liefde smaakten
de eerste kus
onwennig nog
maar jij was lief…
een wereld zonder woord
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.050 in de schraalheid
van de wind
vond ik het kind
met lentebloemen
in haar handen
ze was de winter
net voorbij, bekomen
van de kou en blij
haar ogen stralend in
de vroege voorjaarszon
ik zag haar blikken
en zij won, ik kon me
schikken in haar lach
die kwam zo onverwacht
ik dacht te weten hoe ze was
ze raakte aan
het kind in mij…
Ik hou van mijn bloem
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.206 Dolend in een wereld
vol met haat en angst
spring ik in een vijver
die de liefde kent
en mij als mens erkent.
Een gevoel van thuiskomen
ontaard zich in rust
alles kan mij gestolen worden
geluk is op dit moment
te duidelijk aanwezig.…
Rafels
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
896 je handen strijken
alles glad
rafels blijven
krullen door je lach
ondeugend
knip je er wat af
voor schone schijn
onderhuids
waar draden
nog vervlochten zijn
stoeit het patroon
in vele variaties
op zoek naar de
onmogelijke lijn…
in ons heeft God bewogen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.272 ach, praat me niet
van wolken in de hogere sferen
die schaapjes zijn te mak
om daar te kunnen existeren
ze hebben nog
geen poot om op te staan
vloeien zo uiteen en laten
zich door wind oplossend gaan
wil je echt met sterren gooien
schepper spelen, het heelal ontplooien
zwarte gaten vullen en de nova's
laten brullen in hun stervend…
in het blauwgroen van je ogen
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.134 je brengt structuur
in muren tot gezichten
je ademt liefde in
het ruisen van de wind
in het blauwgroen van je ogen
lees ik dat je mij bemint
ik ga je zien als morgen
woensdag wordt, de nachten
zijn geweest en dagen
zijn gesmoord in wachten
ogen zullen even blikken
schrikken en elkaar verbazen
ik zal je stem herkennen
in de woorden…
je bloost in samenzijn
netgedicht
2.9 met 234 stemmen
46.851 ik voel je komen
in de voorjaarszon
met lichte stralen
vat je mij rondom
uitbundig danst
de zomer in vizier
er is een klein gemis
jij daar ik hier
gelijk voelen we het warme
in haar intiem omarmen
ze kleurt onze gedachten
met een ultiem verwachten
je bloost in samenzijn
het roze-rood is
nu nog zonder pijn
in eerst ontmoeten
laat…
in een koperkleurig woud
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.125 ik heb mijn vleugels
weer versteld
de flarden opgelapt
mijn kleuren bijgesteld
en kan weer vliegen
je had me weggetrapt
ineens was ik oud vuil
te min om naar te kijken
in blinde haat ging
je agressie over lijken
je ogen openden het weten
niet vergeten hoe het was
we spiegelden de uren
en braken muren af
liepen constant uit de pas…
je rinkelde in glas
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
980 niet begrensde wensen
we zijn de zomer
ingegaan hebben elkaar de
liefde aangedaan in duizend uur
en even zoveel nachten
verlangen liet de herfst wachten
we oogsten geen geluk
vruchten waren klein en wrang
ik bood je nog de andere wang
jij kon geen ander zijn en koos
voor het aloude veilige refrein…
in lichte toets
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.045 in zachte tonen
wil ik bij je wonen
jij bent mijn muziek
je klankt mijn kleur
mijn antwoord is de geur
waarin het voorjaar danst
in lichte toets
laten we lente komen
genieten elkaars dromen
we gaan niet voor finale
allegro en adagio zijn te speels
we hebben vele jaren in te halen
nu roffelen de pauken en het
slagwerk is gedaan…
ik heb me geproefd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
777 omdat ik
niet aaibaar ben
niet geplooid om
gekoesterd te worden
maar jij
je hunkering
naar nieuw
ik zie je de letters
in stomme
verbazing bekijken
de spanning in je
is voelbaar erotisch
nooit heb je geweten
dat je zo diep
geraakt zou
kunnen worden
dat er zoveel
gevoel in je zit
in opperste verbazing
dat dat eigenlijk leven…
wat toen bezegeld is
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
852 ik voelde
hoe ze naar me keek
met haar gedachten
langs me streek en kleurde
sloeg mijn ogen neer
zocht houvast
en in haar lach
vond ik mezelf toen weer
beantwoordde haar blik
met alles wat ik in me had
en zag voorbij haar ogen
gevoelens die er niet om logen
ik heb haar hand gepakt
zonder woord is er gesproken
wat toen bezegeld is…