DRIE STUDENTJES (1853)
poëzie
Slechts als hij een ouden makker
Op het slagveld verbloeden zag,
Dan weerlichtte er plots om zijn lippen
Een vreemde, geheimvolle lach;
Een lach, nog oneindig veel fletser
Dan die lijkengrimlach, dien Jan
Van Beers eens den mond zag plooien
Van zeker zieklijk jongman;
Een lach, die getuigde van lijden,
Zóó gruwzaam, zóó peilloos diep,…

Bezig met laden