1696 resultaten.
WINTER 2021-2022
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
642 Het wordt een lange koude arrenmoedige winter
We gaan aan het gas
Neen, we gaan van het gas af
De aardkloot in Groningen verdient rust
Onze portemonnee wordt onrustig
Het wordt kiezen tussen eten of warmte
Het wordt eten met mate 2 maal per dag
Kleding aanhouden en dekens doen de rest
We moeten wel meer bukken bij Albert Heyn
Hij, zij, die…
Eerbied voor het leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 Eerbied voor het leven
biedt alle levensvormen rechten.
Het levensrecht van al wat leeft.
Zo bezitten mensen dierenrechten.
Dierenrecht is de diepste grond
van alle mensenrechten.
Niet andersom.
Eerbied voor het leven
nodigt alle mensen uit
om respect te tonen.
Om kennis te vergaren.
Om rechten te verlenen.
Aan alle planten en mededieren…
Gek zijn is zo gek nog niet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 Mijn god, wat een
Heerlijkheid om gek
Te zijn,
Anders dan alle anderen
Die nog veel gekker zijn
Dan ik -
Alleen zij weten het niet,
Durven het althans niet
Toe te geven,
Maar ik weet van mezelf
Dat ik het zonder twijfel ben,
En dat geeft onmetelijke rust,
Ik ben me van mijn eigen
Gek zijn heel bewust,
En ervaar dat ik…
Sinaasappel
gedicht
3.5 met 26 stemmen
6.653 verwachtingen vervlogen
's ochtends vroeg (het is 12.00 uur, zegt de radio)
Nachtmerrie - duizend keer dezelfde dag
duizend keer aangepast
kleine straatje
kleine bochten
kleine stappen
Rennen/ik heb gerend
hijgend de vuisten gebald
in de zakken van mijn parka
nooit ben ik ontkomen aan de kou
Van een sinaasappel
op de markt gekocht
(Albert…
Een zwart gat in het uitzicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
543 Met tomeloze energie
Heb ik je gezocht,
Mijn leven lang
Uitgekeken naar ons
Samenzijn waarin we
Alle tijd uit het oog
Verliezen, alleen nog
Zicht hebben op elkaar -
Met een verbeten trek
Om mijn mond zoek ik je
Maar vind je niet,
Zie je niet,
Want als ik naarstig
Naar je op zoek ben
Zie ik alleen
Een zwart gat
In mijn…
Of het ooit een naam heeft gehad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
552 Wie ik is
Weet ik niet meer,
Weet niet of het
Ooit een naam
Heeft gehad -
Alleen mijn stem
Herkent mij nog,
In mijn stotteren en stamelen
Word ik bekend,
Word ik als mensenkind
Gekend.…
d'Olle Grieze
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
480 Onmiskenbaar troont d'Olle Grieze
Hemelwaarts vanaf de Oosterstraat
Vertrouwd gezicht voor mij,
al moest ik kiezen
Voor 'n stad waar thans
de Westertoren staat
Geliefde Grote Markt en Zuiderdiep
Gedempt de weg waar ik zo dikwijls liep…
Krijg de Hik !
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.645 zó toegenegen
dat zij overmand door schoonheid
om zich heen begon te slaan
Zij keek mij groen en gelig aan
alsof zij hier haar huig ging legen
toch wel jammer van de passie - dacht ik
maar het moest zo zijn
ze sloeg mijn bierfles kort en klein
waarna zij schitterend zou schreeuwen
luister goed - dit is geen kroeg mijnheer
dit is de Albert…
Ballade van de Badmeesters van het verdronken Kalfje Helena.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
791 Nou, ik ben heus geen Albert H….!
Dus ik zei, puur om ze te jennen:
Van mij geen veer, van mij geen pennen,
maar huidslijm, heel veel slijm te leen.
Zo gaan wij door de crisis heen.’
Prins uit het Oosten (niet uit Mekka)
roep maar: ‘Pinda lekka, lekka!’
Help Helena op de been
en help ons door de crisis heen.…
Gelijk een vader zijn onwillig kind
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.812 Gelijk een vader zijn onwillig kind
Bestraft met schijnb're toorn, maar smart in 't hart,
En, schoon kastijdend, zelf wel voelt hoe hard
De straf moet zijn voor 't kind dat hij bemint, -
En onder 't straffen in zichzelve zint
En hoopt of het berouwvol wordt, - en mart,
O zo verlangend, na die dubb'le smart
Héél lief te wezen voor zijn…
Ik hoorde mijn kind huilen
netgedicht
3.4 met 206 stemmen
29.814 Nog trekken de zware wolken
in ons bestaan haar sporen
en woorden die als dolken
mijn diepst wisten te doorboren,
joegen mij steeds op de vlucht,
de thuiskomst werd steeds later
en in de spetterende avondlucht
gevangen in mijn eigen theater,
werd mijn pad van tranen zwaar.
Ik volgde de dood en toch
dronk ik door zonder bezwaar.
Ik hoorde…
Oorlog en vrede
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.327 ’t Is mooi, zo’n boek over Vaders en zonen,
Misdaad en straf, en ook De idioot,
Maar geef mij eerst een plekje om te wonen,
Een kleine schuilplaats tot het morgenrood.
Laat mij daar zachtjes leed en liefde honen
En zonder weemoed denken aan de dood,
En daarna boek en schrijver stil belonen
Voor ’t glaasje wijn en ’t stukje brood.
Dan wil…
Bedenk hoe schoon wanneer wij zijn gestorven
poëzie
4.2 met 6 stemmen
3.245 Bedenk hoe schoon wanneer wij zijn gestorven
De aarde zal zijn die dan naar ons niet vraagt.
Gij weet dat ze altijd eendere vreugden draagt
Als waar wijzelf ons aandeel van verworven.
Wij hebben vaak haar blijde gaaf bedorven
Door zorg die om de dag van morgen klaagt.
Door eigen ondank langer niet geplaagd
Zien wij door anderen haar geluk bëorven…
De Lijster
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.003 Duizend jaar? Hij had het klooster
vroeg verlaten: op de paden
Lag de dauw: de hyacinten
Hingen blauwgetrost te bung'len
in de scheem'ring tussen 't hakhout,
Leeuw'rikken, die luchte-krekels,
tjirpten hel in hoge hemel:
Web van klank in web van stralen.
Neuriënd liep hij: gonsde een kever
Langs zijn voorhoofd? Ruchtte een haasje…
Engelenzang
poëzie
3.5 met 8 stemmen
3.552 Van verre komt het als een schoon gerucht
Daar is een kind geboren in Bethlems stal -
Zijn naam is Zaligmaker, want Hij zal
De wereld redden, die in weedom zucht.
De wereld kent Hem niet, maar in de lucht
Zijn tekenen en wonderen door 't heelal,
Uit de open hemelen klinkt een schoon geschal
En engelenscharen zingen in de vlucht.
Vrede,…
eva
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.216 de brekebenen
konden het leven bewaren noch dragen
ik was er wanhopig
hoe dood je ook was
je was machteloos mooi
in die oneindige tel
ik barst van verloren vreugde
ben in mijn voegen vergaan
je bent in mijn lijf geschreven
door een analfabeet
wat mij van nature niet was
wordt mij elke dag ontnomen
hoe kan zo gruwelijk mooi
zo vredig…
De Koopman
poëzie
3.7 met 18 stemmen
6.777 De koopman zit op zijn kantoor en somt
bij 't walmend licht der lamp de winst van 't jaar:
Hij telt zijn posten preevlend bij elkaar
En cijfert tot zijn rug zich dieper kromt,
als de balans niet sluit. Hij peinst en gromt,
Half-binnenmonds en met verstoord gebaar
Telt hij opnieuw, ontstemd om 't zoeken naar
Een cijfercent, die niet te voorschijn…
Schiermonnikoog, januari 1996
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.779 (een herinnering)
Je denkt: was er maar sneeuw en helderheid
en ijs op sloten, wolkjes uit je neus,
een rietkraag, krakend landschap wijd
verbreid – geen misverstand, geen enk’le keus -,
spaarzame vogels, takken rijp en tijd
bestaat niet. Je staat daar als een reus,
trotseert de wind die door de duinen rijdt.
Je danst en hebt een hoedje…
De roest van het bestaan
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.602 Geen proeflokaal kan mij behoeden
Voor wat er vroeger is geschied:
Er is zo’n donker hoekje niet
Of ‘k moet voor ’t verleden bloeden.
“Je moet je naar de toekomst spoeden
zonder de roes van drank of wiet.”
Het blijft een hol en somber lied
Om ’t dagelijks gemoed te voeden.
Met een traan op beide wangen
Zie ik wat de toekomst biedt.
Al…
Naar alle zijden ligt nu als een tuin
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.670 Naar alle zijden ligt nu als een tuin
Dit Holland met zijn bloemenvolle gronden,
Terwijl de heuvels lijdzaam langs hen blonden,
Hoeven-doorhoekt, van 't zilverzande duin.
En daar de wind me omspeelt op blinke-kruin
Zie 'k dorpen voor me en meen de stad gevonden,
En voel de zee me omgaande al 't land omronden,
En hoor de brekers storten steil…
Delfse Vermeer, ziende naar Delft zoals hij het zal schilderen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.661 "Een stad aan de overkant,
met torens, poorten, daken,
Walschoeiingen en aken,
Wolkschaduw, zonnebrand.
Wij zien van de overzij
Het voegschrift in haar muren,
Haar koele kleurglazuren,
Haar verte en haar nabij.
Hoe overtreft haar glans
Haar spiegelschijn in 't water! -
Straalt zo de Godsstad later
Tot schijn mijn stad van thans?"…
O Man van smarten met de doornenkroon
poëzie
4.4 met 15 stemmen
3.081 O Man van smarten met de doornenkroon,
O bleek bebloed gelaat, dat in de nacht
Gloeit als een grote, bleke vlam, - wat macht
Van eindeloos lijden maakt uw beeld zo schoon?
Glanzende Liefde in een damp van hoon,
Wat zijn uw lippen stil, hoe zonder klacht
Staart ge af van 't kruis,- hoe lacht gij soms zo zacht,-
God van Mysterie, Gods bemindste…
Onrust
poëzie
3.3 met 17 stemmen
3.003 Dichter die uw laatste vragen
Stellen zult wanneer gij sterft,
Antwoord zonder zelfbehagen
Welk een leed uw geest doorkerft
Dat gij nooit tevree kunt zwijgen -
Of ge uit iedre schemering
Bleke maan van angst ziet stijgen
Die uw mond tot klachten dwing'.
"Bleke maan niet, maar het weten
Dat mij, reizende in de nacht,
's Morgens weer…
Rouw om het jaar
poëzie
3.4 met 38 stemmen
8.093 Maanden, komt, brengt bloemen aan,
De lucht is bleek met de laatste maan,
En het jaar, het jaar is dood!
Het jaar is een koud, dood man in huis,
En ik wil het begraven met zang en geruis
Van vallende bloemen...
Het jaar, ach 't jaar is dood!...
Blijde maanden van 't dode jaar,
Volgt zachter achter de baar
Dan toen gij volgde na elkaar,…
Veel Namen
poëzie
3.1 met 13 stemmen
2.510 Alle nieuwerwetse namen
Van genieën, nieuwe en oude,
Kwamen in die schedel samen.
Iedre grote geest vertrouwde
- Schijnt het - hem zijn diepste gronden
En hij ijlt die te verkonden
Met een mond als duizend monden.
Hoe hij heet? Ik zeg u node
Hoe hij heet. Zijn naam is Mode.…
Psychologieën II
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.835 II.
Als een acteur, die zó zijn rol bemint,
Dat hij zich altijd kleedt in 't zelfde kleed,
En in gebaar en blikken nooit vergeet
Zijn schijnbaar zelf, dat hij zijn waar zelf vindt -
Zó zorgzaam, dat niet één der buren weet,
Dat hij hen allen en zichzelf verblindt,
Totdat hem één dood in zijn kamer vindt,
En schrikt - en mijmert…
Het jonge groen
poëzie
2.9 met 28 stemmen
2.681 Al dat jonge groen
Als een koele zoen
Op mijn ogen...
En mijn hart bewogen
Zoals toen...
---------------------------------------
uit: Goden en grenzen (1920)…
De schone wereld
poëzie
3.2 met 16 stemmen
2.872 Iedere morgen na het nachtelijk slapen
Ligt mijn wereld nieuw door mij geschapen.
Iedere dag heb ik haar weggegeven,
Telkens één dag meer van 't eigen leven.
Telkens een kortstondiger bewoner
Zie ik haar belanglozer, dus schoner.
Schoonst zal ze eenmaal zijn als ik ga scheiden
En de grenslijn wegvalt van ons beiden.…
Droomstad
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.720 De straten van Granada waar in 't donker
Gitaren gonzen en van 't lang gefluister
Van minnaars aan de traliën de duister
Nacht warm wordt, - gaan met graden naar 't geflonker
Van 't sterrenbeeld. En op de top wat wonk er
Rode lantaarn van het Alhambra? ruiste er
Wening uit rode muren? of wel, huisde er
Morenkoning nog eens en wat zo klonk…
Ik heb alleen de woorden, gij de geest
poëzie
3.2 met 12 stemmen
3.281 Ik heb alleen de woorden, gij de geest,
En zoveel als geest meerder is dan woord,
Is in dit werk meer dat aan u behoort
Dan aan uw dichter, die het schrijft en leest.
Gij gaaft mij goeds uit uwe geest en preest
Mij voor uzelve, bracht ik daarna voort
Uw goed in schoon verband van woord met woord,
Maar minder schoon dan 't in ú was geweest.…