Alle inzendingen over albert heijn

1696 resultaten.

Sorteren op:

WINTER 2021-2022

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 642
Het wordt een lange koude arrenmoedige winter We gaan aan het gas Neen, we gaan van het gas af De aardkloot in Groningen verdient rust Onze portemonnee wordt onrustig Het wordt kiezen tussen eten of warmte Het wordt eten met mate 2 maal per dag Kleding aanhouden en dekens doen de rest We moeten wel meer bukken bij Albert Heyn Hij, zij, die…

Eerbied voor het leven

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Eerbied voor het leven biedt alle levensvormen rechten. Het levensrecht van al wat leeft. Zo bezitten mensen dierenrechten. Dierenrecht is de diepste grond van alle mensenrechten. Niet andersom. Eerbied voor het leven nodigt alle mensen uit om respect te tonen. Om kennis te vergaren. Om rechten te verlenen. Aan alle planten en mededieren…

Gek zijn is zo gek nog niet

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
Mijn god, wat een Heerlijkheid om gek Te zijn, Anders dan alle anderen Die nog veel gekker zijn Dan ik - Alleen zij weten het niet, Durven het althans niet Toe te geven, Maar ik weet van mezelf Dat ik het zonder twijfel ben, En dat geeft onmetelijke rust, Ik ben me van mijn eigen Gek zijn heel bewust, En ervaar dat ik…

Sinaasappel

gedicht
3.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 6.653
verwachtingen vervlogen 's ochtends vroeg (het is 12.00 uur, zegt de radio) Nachtmerrie - duizend keer dezelfde dag duizend keer aangepast kleine straatje kleine bochten kleine stappen Rennen/ik heb gerend hijgend de vuisten gebald in de zakken van mijn parka nooit ben ik ontkomen aan de kou Van een sinaasappel op de markt gekocht (Albert…

Een zwart gat in het uitzicht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 543
Met tomeloze energie Heb ik je gezocht, Mijn leven lang Uitgekeken naar ons Samenzijn waarin we Alle tijd uit het oog Verliezen, alleen nog Zicht hebben op elkaar - Met een verbeten trek Om mijn mond zoek ik je Maar vind je niet, Zie je niet, Want als ik naarstig Naar je op zoek ben Zie ik alleen Een zwart gat In mijn…

Of het ooit een naam heeft gehad

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
Wie ik is Weet ik niet meer, Weet niet of het Ooit een naam Heeft gehad - Alleen mijn stem Herkent mij nog, In mijn stotteren en stamelen Word ik bekend, Word ik als mensenkind Gekend.…

d'Olle Grieze

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 480
Onmiskenbaar troont d'Olle Grieze Hemelwaarts vanaf de Oosterstraat Vertrouwd gezicht voor mij, al moest ik kiezen Voor 'n stad waar thans de Westertoren staat Geliefde Grote Markt en Zuiderdiep Gedempt de weg waar ik zo dikwijls liep…
Max2 februari 2020Lees meer >

Krijg de Hik !

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.645
zó toegenegen dat zij overmand door schoonheid om zich heen begon te slaan Zij keek mij groen en gelig aan alsof zij hier haar huig ging legen toch wel jammer van de passie - dacht ik maar het moest zo zijn ze sloeg mijn bierfles kort en klein waarna zij schitterend zou schreeuwen luister goed - dit is geen kroeg mijnheer dit is de Albert…
jan haak30 december 2009Lees meer >

Ballade van de Badmeesters van het verdronken Kalfje Helena.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 791
Nou, ik ben heus geen Albert H….! Dus ik zei, puur om ze te jennen: Van mij geen veer, van mij geen pennen, maar huidslijm, heel veel slijm te leen. Zo gaan wij door de crisis heen.’ Prins uit het Oosten (niet uit Mekka) roep maar: ‘Pinda lekka, lekka!’ Help Helena op de been en help ons door de crisis heen.…

Gelijk een vader zijn onwillig kind

poëzie
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.812
Gelijk een vader zijn onwillig kind Bestraft met schijnb're toorn, maar smart in 't hart, En, schoon kastijdend, zelf wel voelt hoe hard De straf moet zijn voor 't kind dat hij bemint, - En onder 't straffen in zichzelve zint En hoopt of het berouwvol wordt, - en mart, O zo verlangend, na die dubb'le smart Héél lief te wezen voor zijn…
Albert Verwey17 september 2024Lees meer >

Ik hoorde mijn kind huilen

netgedicht
3.4 met 206 stemmen aantal keer bekeken 29.814
Nog trekken de zware wolken in ons bestaan haar sporen en woorden die als dolken mijn diepst wisten te doorboren, joegen mij steeds op de vlucht, de thuiskomst werd steeds later en in de spetterende avondlucht gevangen in mijn eigen theater, werd mijn pad van tranen zwaar. Ik volgde de dood en toch dronk ik door zonder bezwaar. Ik hoorde…
Albert `8015 oktober 2001Lees meer >

Oorlog en vrede

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.327
’t Is mooi, zo’n boek over Vaders en zonen, Misdaad en straf, en ook De idioot, Maar geef mij eerst een plekje om te wonen, Een kleine schuilplaats tot het morgenrood. Laat mij daar zachtjes leed en liefde honen En zonder weemoed denken aan de dood, En daarna boek en schrijver stil belonen Voor ’t glaasje wijn en ’t stukje brood. Dan wil…
Albert Bout3 februari 2004Lees meer >

Bedenk hoe schoon wanneer wij zijn gestorven

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.245
Bedenk hoe schoon wanneer wij zijn gestorven De aarde zal zijn die dan naar ons niet vraagt. Gij weet dat ze altijd eendere vreugden draagt Als waar wijzelf ons aandeel van verworven. Wij hebben vaak haar blijde gaaf bedorven Door zorg die om de dag van morgen klaagt. Door eigen ondank langer niet geplaagd Zien wij door anderen haar geluk bëorven…
Albert Verwey30 november 2019Lees meer >

De Lijster

poëzie
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.003
Duizend jaar? Hij had het klooster vroeg verlaten: op de paden Lag de dauw: de hyacinten Hingen blauwgetrost te bung'len in de scheem'ring tussen 't hakhout, Leeuw'rikken, die luchte-krekels, tjirpten hel in hoge hemel: Web van klank in web van stralen. Neuriënd liep hij: gonsde een kever Langs zijn voorhoofd? Ruchtte een haasje…
Albert Verwey18 december 2005Lees meer >

Engelenzang

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.552
Van verre komt het als een schoon gerucht Daar is een kind geboren in Bethlems stal - Zijn naam is Zaligmaker, want Hij zal De wereld redden, die in weedom zucht. De wereld kent Hem niet, maar in de lucht Zijn tekenen en wonderen door 't heelal, Uit de open hemelen klinkt een schoon geschal En engelenscharen zingen in de vlucht. Vrede,…
Albert Verwey26 december 2020Lees meer >

eva

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.216
de brekebenen konden het leven bewaren noch dragen ik was er wanhopig hoe dood je ook was je was machteloos mooi in die oneindige tel ik barst van verloren vreugde ben in mijn voegen vergaan je bent in mijn lijf geschreven door een analfabeet wat mij van nature niet was wordt mij elke dag ontnomen hoe kan zo gruwelijk mooi zo vredig…
albert bout24 februari 2004Lees meer >

De Koopman

poëzie
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 6.777
De koopman zit op zijn kantoor en somt bij 't walmend licht der lamp de winst van 't jaar: Hij telt zijn posten preevlend bij elkaar En cijfert tot zijn rug zich dieper kromt, als de balans niet sluit. Hij peinst en gromt, Half-binnenmonds en met verstoord gebaar Telt hij opnieuw, ontstemd om 't zoeken naar Een cijfercent, die niet te voorschijn…

Schiermonnikoog, januari 1996

hartenkreet
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.779
(een herinnering) Je denkt: was er maar sneeuw en helderheid en ijs op sloten, wolkjes uit je neus, een rietkraag, krakend landschap wijd verbreid – geen misverstand, geen enk’le keus -, spaarzame vogels, takken rijp en tijd bestaat niet. Je staat daar als een reus, trotseert de wind die door de duinen rijdt. Je danst en hebt een hoedje…

De roest van het bestaan

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.602
Geen proeflokaal kan mij behoeden Voor wat er vroeger is geschied: Er is zo’n donker hoekje niet Of ‘k moet voor ’t verleden bloeden. “Je moet je naar de toekomst spoeden zonder de roes van drank of wiet.” Het blijft een hol en somber lied Om ’t dagelijks gemoed te voeden. Met een traan op beide wangen Zie ik wat de toekomst biedt. Al…

Naar alle zijden ligt nu als een tuin

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.670
Naar alle zijden ligt nu als een tuin Dit Holland met zijn bloemenvolle gronden, Terwijl de heuvels lijdzaam langs hen blonden, Hoeven-doorhoekt, van 't zilverzande duin. En daar de wind me omspeelt op blinke-kruin Zie 'k dorpen voor me en meen de stad gevonden, En voel de zee me omgaande al 't land omronden, En hoor de brekers storten steil…
Albert Verwey24 augustus 2024Lees meer >

Delfse Vermeer, ziende naar Delft zoals hij het zal schilderen

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.661
"Een stad aan de overkant, met torens, poorten, daken, Walschoeiingen en aken, Wolkschaduw, zonnebrand. Wij zien van de overzij Het voegschrift in haar muren, Haar koele kleurglazuren, Haar verte en haar nabij. Hoe overtreft haar glans Haar spiegelschijn in 't water! - Straalt zo de Godsstad later Tot schijn mijn stad van thans?"…
Albert Verwey15 december 2020Lees meer >

O Man van smarten met de doornenkroon

poëzie
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.081
O Man van smarten met de doornenkroon, O bleek bebloed gelaat, dat in de nacht Gloeit als een grote, bleke vlam, - wat macht Van eindeloos lijden maakt uw beeld zo schoon? Glanzende Liefde in een damp van hoon, Wat zijn uw lippen stil, hoe zonder klacht Staart ge af van 't kruis,- hoe lacht gij soms zo zacht,- God van Mysterie, Gods bemindste…

Onrust

poëzie
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.003
Dichter die uw laatste vragen Stellen zult wanneer gij sterft, Antwoord zonder zelfbehagen Welk een leed uw geest doorkerft Dat gij nooit tevree kunt zwijgen - Of ge uit iedre schemering Bleke maan van angst ziet stijgen Die uw mond tot klachten dwing'. "Bleke maan niet, maar het weten Dat mij, reizende in de nacht, 's Morgens weer…

Rouw om het jaar

poëzie
3.4 met 38 stemmen aantal keer bekeken 8.093
Maanden, komt, brengt bloemen aan, De lucht is bleek met de laatste maan, En het jaar, het jaar is dood! Het jaar is een koud, dood man in huis, En ik wil het begraven met zang en geruis Van vallende bloemen... Het jaar, ach 't jaar is dood!... Blijde maanden van 't dode jaar, Volgt zachter achter de baar Dan toen gij volgde na elkaar,…
Albert Verwey30 december 2025Lees meer >

Veel Namen

poëzie
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.510
Alle nieuwerwetse namen Van genieën, nieuwe en oude, Kwamen in die schedel samen. Iedre grote geest vertrouwde - Schijnt het - hem zijn diepste gronden En hij ijlt die te verkonden Met een mond als duizend monden. Hoe hij heet? Ik zeg u node Hoe hij heet. Zijn naam is Mode.…
Albert Verwey13 december 2004Lees meer >

Psychologieën II

poëzie
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.835
II. Als een acteur, die zó zijn rol bemint, Dat hij zich altijd kleedt in 't zelfde kleed, En in gebaar en blikken nooit vergeet Zijn schijnbaar zelf, dat hij zijn waar zelf vindt - Zó zorgzaam, dat niet één der buren weet, Dat hij hen allen en zichzelf verblindt, Totdat hem één dood in zijn kamer vindt, En schrikt - en mijmert…

Het jonge groen

poëzie
2.9 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.681
Al dat jonge groen Als een koele zoen Op mijn ogen... En mijn hart bewogen Zoals toen... --------------------------------------- uit: Goden en grenzen (1920)…

De schone wereld

poëzie
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.872
Iedere morgen na het nachtelijk slapen Ligt mijn wereld nieuw door mij geschapen. Iedere dag heb ik haar weggegeven, Telkens één dag meer van 't eigen leven. Telkens een kortstondiger bewoner Zie ik haar belanglozer, dus schoner. Schoonst zal ze eenmaal zijn als ik ga scheiden En de grenslijn wegvalt van ons beiden.…
Albert Verwey30 november 2021Lees meer >

Droomstad

poëzie
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.720
De straten van Granada waar in 't donker Gitaren gonzen en van 't lang gefluister Van minnaars aan de traliën de duister Nacht warm wordt, - gaan met graden naar 't geflonker Van 't sterrenbeeld. En op de top wat wonk er Rode lantaarn van het Alhambra? ruiste er Wening uit rode muren? of wel, huisde er Morenkoning nog eens en wat zo klonk…
Albert Verwey15 februari 2005Lees meer >

Ik heb alleen de woorden, gij de geest

poëzie
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.281
Ik heb alleen de woorden, gij de geest, En zoveel als geest meerder is dan woord, Is in dit werk meer dat aan u behoort Dan aan uw dichter, die het schrijft en leest. Gij gaaft mij goeds uit uwe geest en preest Mij voor uzelve, bracht ik daarna voort Uw goed in schoon verband van woord met woord, Maar minder schoon dan 't in ú was geweest.…