268 resultaten.
Aanwezig
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
249 Heldere maan raakt
het zwijgend water
in nachtelijk verpozen
een lucide glimlach
grijnst in grijstinten
naar de vermoeide vijver
je bent onzichtbaar aanwezig
voelbaar in het wassen
van de ogen van de nacht.…
Lachende hyena
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
600 Mijn nachten zijn als lucide leesvoer
voor de duisternis in mijn gedachten
ik heb de mensheid lief met haar gebreken
het heeft misschien geen enkel nut
dit schrijven, mijn leven, mijn gedachten
en het is ook maar de vraag
of het allemaal ergens naar toe gaat
soms lijkt het nergens dichterbij dan ooit
is de leegte onweerstaanbaar optimistisch…
Aanraken
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
345 Zwoele nachten beginnen
met zilte stemmen van liefde
het Goddelijke vocht van de ziel
in onze geneugten ademen
bloesems van een voorjaarswind
een eerste keer elkaar bemind
uren lengen aan elkander
aan onze bonzende harten
tot de ochtenddauw zo teder
we komen samen aan de zon
zodra het strelen weer begint.…
Schemerfantasieën
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
409 Schemering sluit de dag af onder grijze wolken
waar mensen, onbegrepen door domme tijdelijkheid
dwaze schimmen van een stoute droom vertolken
nuancering van gisteren vormt nieuw decor
fraaie kleuren dansen op het innige refrein
in schemerfantasieën willen ze teder lieven
sierlijke vormen zorgen voor magische realiteit.…
Een vraag in late schemering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
250 Ergens halverwege het Oosterpark
een stilte danst weer rond het avonduur
in sierlijke vormen van de muurschaduw
gebogen mensen zoeken natte peuken
in het gras ligt een oude heroïnespuit
honden snuffelen aan verse drollen
en jij vraagt hoe beleefde mensen ademen
alsof je niet zelf door het noodlot bent aangeraakt
slenterend op weg naar een…
Ik hou ervan om van je te houden
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
326 Als jouw liefde me vindt
vind me dan in een geheim land
wat zou je kunnen doen
achter die dwaze horizon
om van me te houden
om me de kracht te geven
om van jou te houden
Je kunt me lief genoeg vinden
een kusje geven of me in gedachten
kietelen met die glimlach in je ogen
die lieve glimlach op je gezicht
die lieve frons op je wenkbrauwen…
Verontrustende machteloosheid
netgedicht
4.6 met 47 stemmen
1.743 Ik veracht je nooit
met de verwaarlozing
van mijn wenende bossen
mijn ondefinieerbare rivieren
verlegen fluorvissen die
in mijn vervuilde diepten duiken.
Ik weerspiegel bittere armoede
van het alleen zijn in eenzaamheid
door jouw vloedgolf van woorden
zonder de argeloze mensen
die zich in lege menigte
vriendelijke vrienden noemen.…
Verlossing
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
236 Het heeft iets onschuldigs
geboren worden als een gedicht
door de sterren van de nacht verlicht
het is ook een verlossing
per definitie ongewapend
soms is het nonchalant
laks waar schijn meer afstamt
van deze intieme donkerte
waar heimwee licht weerkaatst
het blijft zelden in dubbelzinnigheid
verkiest telkens de waarachtige eenvoud…
Stervende natuur voor de nomaden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
301 Champagne valt vaak slecht
tijdens het lunchen met de moraalbaron
maar het pluche is zacht en ijdel
met de intimiteit van een dichter
in een woonkamer van de stad
is het nauwelijks voor te stellen
de stervende natuur voor de nomaden
is overal zichtbaar langs wandelpaden
vluchtroutes om de dans te ontspringen
zijn er niet, het leven is…
Onbevlekte onschuld
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
381 Droom van onzichtbaarheid
ademt uit jouw liefdesbrief
over een verliefde vreemdeling:
Liefhebben zal in dit werelddeel
anders zijn,
woorden zijn bloemen
in jouw regennachtlente
karakters vormen nieuwe woorden
een brief, die jij niet had verwacht
liefhebben zou de wereld kunnen
veranderen, dat denk je
brieven spreken over
jouw eigen…
Eenzaam landschap
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
300 Waar kussen de zilte golven
van de zee jouw trouwe lichaam
door tijd en tranen taai geworden
aan het eenzaam landschap verbonden
waar zijn de woeste bruisrivieren
nabij jouw eindeloze wilde bossen
laat ik je toe met jouw voorname lading
ik heb ze in mijn bonzend hart bewaard
de genoeglijke herinneringen aan liefde
in mijn intieme zoetwaterhavenmond…
Tussen het malse gras
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
476 Waar zal je groeien, tussen het malse gras
en ga je bloeien, geurend naar de rivieren
die door het vlakke land aderen
jouw sterke wortels dieper en dieper
in de zwarte aarde van het nachtwoud
gegroeid op gangbare verwachtingen
een zeldzame bloem, met een mensennaam
gemaakt door het fantasierijke verstand
van een onevenwichtig dromend kind…
Hoge bomen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
317 Of je gelogen hebt, weet ik niet
er ligt een waarheid ergens in het midden
waar de hoge bomen zwijgen is harde wind
meedogenloos, jouw karakter
aan de ernst van vergankelijkheid
onderhevig, zoals de kruinen buigen
dansen oude woorden onbevangen
wanneer het toeneemt dat verlangen
die zoete heimwee naar een zoen
maar we kunnen het niet…
Klimaat
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
529 Nu de wind de golven van de zee
streelt met de adem van alle geliefden
ben ik in stille gedachten bij je
om de natuur te koesteren
met de emotionele woestheid
van een heidense zielenknijper
en ik droom deze keer niet in mijn slaap
dat ik een onwetend kind ben, ik leef
en ik ben volwassen in mijn keuzes
ik ben tegen de fabricatie van…
Rode avondzon
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
309 De stilte waardoor jij
beroemd bent geworden
geeft mij niet de liefde
die ik nodig heb
tussen dit sluimerende
romantische lawaai
jij leeft niet gelukkig
op mijn dorre landschap
nu de rode avondzon schijnt
over het rulle duin
nieuwe liefde
brengt veel teweeg
maar ik herinner mij
het gepassioneerde bewegen
en de mijmeringen…
Rozen in de vijver
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
300 Er drijven rode rozen in de vijver
ik weet niet hoe ze daar gekomen zijn
een kind misschien in klein plezier
een moment van onachtzaamheid
samengekomen in toeval en tijd
daar drijven rozen en nu sta ik hier
naast die vijver waar ik wil verpozen
wat is het vreemd om hier te zijn
bij het water met die drijvende rozen.…
Schaduw van het niets
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
373 Het is onduidelijk wat ik in de spiegel zie
maar het is beslist geen mooie vrouw
het is angstaanjagend dat ik zo lelijk
tijdens mijn leven ben geworden
leven doe ik niet langer in de duisterschaduw
van de rijke mensen, die ik zonder twijfels
hypocriet noem met hun belachelijke gedrag
alsof schoonheid voor een spiegel te koop is
niet nadenkend…
Consumptiepatroon
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
824 In onbeweeglijk evenwicht
ligt mijn ik stil te wachten
in een bed geschikt voor dromen
ergens in de koude stadsbuurt
omdat jij ooit terug gaat komen
ik weet nog niet hoe lang het duurt
je weet dat mijn naakte ziel
zich ernstig zorgen maakt
maar eenzaam gaat het leven verder
ik speel een beetje met mijn gedachten
om het wachten te verzachten…
Stille echo
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
298 Een stille echo
laat een wrede weerklank horen
van het jarenlang timide zwijgen
over een koude oorlog
met vele gewonden
en vrouwen met kinderen
die niet vechten konden
een zwijgende weerkaatsing
zonder enig herkenbaar geluid
van ziekelijke mensendromen
ongelijkheid nog in arbeidslonen
nu de wapenen des onheils kletteren
en nog meer…
Toneelhuis van de liefde
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
388 Misschien kom je ooit terug
op een koude regenachtige dag
als de liefdeszomer voorbij is
en de zon niet meer terugkeert
of afwacht om hier te komen
gedurende de herfst en winter
in de stilte van onze geheime liefde
ergens op een bibbereiland buiten de stad
midden in het woelige water
zal ik eindelijk in liefde leren zwemmen
naar de maan…
Mannen die in vrouwen komen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
638 Verlangen doe ik niet
naar de complexiteit
van de zinderende natuur
die in alle spelonken
penetreert als een duivel
wellicht een held op sokken
ik heb ook geen zinnig antwoord
voor mannen die in vrouwen komen
ik laat ze lekker verder dromen
totdat de stille echo in bodemloze diepte
verstomt als het begin van doemloos zwijgen
van mij…
Heimwee naar nooit
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
153 Heb je de zuinigheid meegenomen
uit een tijd zonder herinneringen
in het hergebruik van grondstoffen
door een dwaze tante uit het Zuiden
laat me weten of die gouden jurk past
in de doorzichtigheid van denken
nu alle gevoelens al doorzeefd zijn
met de kogels van jaloerse haat
het ooit kan me gestolen worden
want ik heb intense heimwee
naar…
Tranen van het oude dier
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
119 Het landschap schildert vurig littekens
oude scheuren in ruwe vergankelijkheid van tijd
industriële pijnscheuten van het modernisme
ik voel de nabijheid van het eeuwenoude leed
dieren die om hartstocht smeken, zich voortplanten
in de droge uren van voorbijgaande spijtbetuigingen
mensen die toekijken, niet kunnen ingrijpen
hoe rivieren worden…
Plotseling was ik een lezer
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
203 Ik liet me meeslepen
door veel belovende titels
gedrochten van gedichten
en dito zinnenspelletjes
ik ergerde me bijna dood
aan de dubbelzinnige
taalfouten in overvloed
op het terras aan de zee
en er waren ook dronken lettervlinders
die meedronken uit de hedonistische poel
van analfabete ziel-ontkenners
navelstaarders en ambivalente amateurs…
Duisterschaduw
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
576 Er is zoveel over getwijfeld
ik kan de ingang niet vinden
in de worsteling te wrang
voor eenzijdig niet beminnen
en ik houd het beetje licht ook vast
in mijn grijpgrage vrouwenhanden
vol onbegrip maar met vertrouwen
dat onze vergissing niet blijvend is
of weg zal kwijnen in de tussentijd
omdat je in gedachten ook kunt beminnen
en prille…
Een weg door de schaduw
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
213 Een lied van lang geleden
over somberheid en kwalen
deed ons in een eigen hel
reeds dwalen in de wanen
zoete flarden van de ochtend
breken door het dichte zwart
zij fluisteren een ander ritme
naar het bange liefdeshart
bittere kou verliest haar grip
zware mist trekt langzaam op
het oude lied verstomt voorgoed
stille passie brengt ons…
Terug in het licht
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
822 Het is jouw eigen hand
die uit het donker
verder schrijft
lichtzinnig door jouw fijne
gedachten over het zand
Een late vloed wist sporen uit
maakt de zandvlakte glad
zodat je weer opnieuw begint
op het onbeschreven pad
Een ruige wind neemt
laatste twijfel mee
zilte lucht kleurt helderblauw
je wandelt rustig langs de zee
het heldere…
Onoverbrugbaar
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
174 Onoverbrugbaar lijkt de afstand
tussen toen en onze liefdesaffaires
onafhankelijk
van elkaar diep
in het moeras van de rode namen
en telkens wanneer je een slok neemt
van de liefdesdrank die voor je staat
denk je terug
aan mijn armen
die in het matte van duisternis
jouw stille ziel omhelsden
met alles wat ik niet in bezit had
en…
Zwijgzame toekomst
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
172 Een stille echo in bodemloze diepte
heeft mij leren zwijgen over het noodlot
dat tergend sloom over de aarde kruipt
in een zwijgzame toekomst leer ik leven
met mijn tekortkomingen in dit aardse bestaan
en ik hoef geen sigaar uit eigen doos
of een stropdas die mijn uitzicht wurgt
ik laat mijn eigen rookwolken verwaaien
en dans in zomerjurk…
In doorzichtigheid van denken
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
153 In mijn troebele gedachtewereld
ben jij de onoverbrugbare afstand
naar toekomstig diep verlangen
en ik wil je niet liefhebben
met een overbodige woordenschat
nu de stilte hier zo teder wordt
ik weet, er is geen bomenlandschap
op die dwaze maan hier ver vandaan
maar het licht is zo zuiver en zacht
dat het lijkt alsof je voor langere tijd…