6043 resultaten.
Bevrijd
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
473 met zonlicht wast zij
haar manen in de rivier
die haar meevoert
stroomopwaarts naar
daar waar een immense
schoonheid zich
openbaart nu zonden
liggen begraven in een
te ondiepe waarheid…
Getekend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
478 ontroostbaar zijn geknakte zielen
die doelloos rondzwemmen
in een poel van rouw
stemmen echoën na
vlijmscherpe tongen kerfden
diepe wonden op hun ziel
zij die wanhopig opzoek waren
naar ontkenning van
verlangend naar bevrijding
zij kozen hun (eigen)weg…
Nietsvermoedend
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
475 vliegt hij in haar web
dat zij doelbewust
op deze plek gesponnen heeft
nog versuft van de klap
omarmt zij hem, met heel haar
intrigerende zijn
zal hij ooit te weten komen
van haar vooropgezette plan
om hem langzaam
maar zeker voor haar
te winnen, daar verzetten
totaal zinloos is
bespeelt zij hem net zolang
totdat hij al zijn…
Portretteren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
453 Ik tel de sterren aan de hemel
schilder zonlicht op jouw gezicht
doe wolken achter slot en grendel
streel zacht de contouren in dit licht
Ik zet de mondhoeken nog wat aan
boetseer jouw handen een diepere tint
dicht de regen menig vijver toe
zo bevleugel ik jou in morgenwind…
Opvarende
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
455 De (stabiele) ondergrond
bepaalt de lengte
van vele straten
die beduidend
langer zijn
bij hemelsblauw
dan varen meer
reizigers uit
opzoek naar geluk…
Wijselijk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
548 Nu de ochtend kriebelt
trekt zij langzaam de deken weg
zonnestralen nodigen mij uit
op te gaan in hun schoonheid
vogels zingen een lieflijk lied
waar ik met volle overgave op in ga
de wind geeft me 'n duwtje
wanneer zij mij onhoorbaar
ten dans vraagt om zo deze dag
te beginnen…
Vieren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 ik kus de tranen van je ziel
die rijkelijk vloeien nadat
je stukje bij beetje loslaat
datgene dat je al jaren
vasthoudend meetorste
nu voorzichtig laten vieren
maakt dit het ongeplaveide pad
wankel doch uitdagend
er lonkt licht aan de horizon…
Wankel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
606 angst knaagt aan tafelpoten
wat hem doet wankelen in de zon
de eens zo solide tafel
nu als afdankertje op 't balkon
onzekerheid sluipt als een gifslang
door alle facetten heen
ooit had hij vele vrienden
nu heeft hij er geen
tezamen ondermijnen
zij het ervaren van geluk
dat ze juist op deed bloeien
maakt het nu alles stuk…
Overgave
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
808 ik tel de tranen
van mijn leegte
lepel het verdriet
van het bord
buiten roept
het zonlicht
dat zijn weg
naar binnen vond
besluit vandaag
niet te strijden
maar me gewillig
over te geven aan…
Keuze
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
525 hoe solide denk je dat de lijn is
waarop jij balanceren wilt
in de ene hand, houd je angstvallig jouw hart
in de andere hand, viert jouw brein iet wat
hoe zeker ben je van de ingeslagen weg
of voelt het alsof er geen keuze was
daar de duisternis vroeg invalt…
Vijf
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
509 regels
in het ochtendblad
vijf simpele regels
maken een stortvloed
van emoties los
de persoon in kwestie
onbekend
doch niet onbemind
vele harten zullen
gebroken achterblijven
met de vraag
hoe had ik haar
kunnen vangen
voordat ze
viel…
Dwaaltuin
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
476 in het labyrint der mogelijkheden
gaat het om open vragen
doch is 'n snelle keuze gewenst
want je wilt hen niet ontmoeten
zij die sneller zijn dan
jij ooit had durven dromen
struikelend over je eigen
voeten probeer je angstvallig
de uitgang voor te zijn…
Ontkleurt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
463 als op eieren balancerend
loop ik heel voorzichtig
op mijn tenen
daar woorden zwaar
worden gewogen
is spontaniteit stervende
instabiliteit verbleekt
alles van waarde zijnde
en kleurt de hemel grauw…
Duister
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
473 in de kroning van de nacht
is eenoog blind daar fatamorgana's
angstvallig hun rokken hooghouden
behoeft waarheid geen zoete erkenning
vallen met zorg gebouwde zandkastelen
ten prooi aan opkomend tij,omdat zij niet fonkelen wil…
Stilzwijgend
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
508 zonlicht kust de zwaan
die haar veren oppoetst
voor de dag die komen gaat
andere gevederden schrijven
geschiedenis in de lucht
die onleesbaar lijkt
doch verstaanbaar is voor hen
die in geheimtaal converseren
zij lieven liever…
De stilte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
439 voor de opkomende storm
schudt zijn kont, in afwachting
van wat komen gaat
kan ik de klok er vandaag
op gelijk zetten
of zal ik nog even wachten
het gekletter zal niet
van de lucht zijn
evenals mijn vuurwerk
(wat ik achter de hand hou)…
Maskeren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
523 de grijsheid terneergeslagen
vluchten ogen naar onontgonnen
gebieden waar alleen zij 't bestaan
van weet
daar waar ze nog ontluiken zullen
vlinders in vol ornaat dansen
en geuren in volle glorie
je hart doen smelten
zo maskeert zij de bittere waarheid
die bladeren doet dwarrelen in alle
kleurschakeringen, zodat tranen
geen vrij spel…
Verlossing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 met al mijn liefde
til ik je op uit het nu
laat ons geruisloos zweven
op tonen van de vrijheid
vliegend naar verre oorden
waar we ons laven aan
alle schoonheid die
voor 't oprapen ligt
kleuren wangen rood
onze longen vullend met
zuivere adem die ons
voor altijd verlossen zal…
In jouw handen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 ik leg mijn hoofd in jouw handen
en geef me over aan wat is
waai mee met alle winden
op geruisloze tonen van het zijn
gesloten ogen openen mijn ziel
die naarstig opzoek is
naar geborgenheid daar waar
donkerte de waarheid bevestigt…
Waar(heid)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
490 ik plak overal letters
laat vogels uitvliegen
in de hoop je te vinden
fiets ik door straten
schichtig om me heen kijkend
driftig zoekend
naar een glimp van
jouw onbevangen glimlach
zodat rust wederkeert
in mij…
Het gevecht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
757 verstoken van woorden
groeit er leegte om haar heen
niet zo groen als de vorige keer
doch onheilspellend
klampt zij zich angstvallig vast
aan datgene wat bekend is
om maar niet gegrepen te worden
en stilletjes op te gaan in de
grijsheid van…
Vele gieters
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
494 vele gieters huilt ze vol
waarmee nieuwe aarde
besprenkeld wordt
totdat uiteindelijk
de immense grijsheid
open knalt
tezamen
met haar kwasten
beteugelt zij de broosheid…
Onwezenlijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 vage beelden
scheren voorbij
vrij van gevangenschap
penseelstreken
vertolken emoties
die onoverbrugbaar lijken
de wind huivert
krult zich veilig geborgen
in de schoot van de morgen…
Woorden gingen verloren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
499 verloren in de wind
't was niet dat zij haar
niet kon bekoren
dit lieve kleine kind
dansend in roze regen
die eerder niet bloesemen wou
nu zwierend over vele wegen
'n schoonheid waar ik zo van hou…
Troosteloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 ik raap tranen van de straat
en bewaar ze in mijn hand
tot ik opvlieg
vergeef ze aan de wolken.
die nog lang niet
grijs genoeg zijn
en zal ze blijven vergaren
tot ik uiteindelijk verzadigd
ben…
Niet te bevangen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
462 gebonden beloften
geven verstrengeling weer
evenals vervlochten
haren in de wind
zonlicht weerkaatst
de tinten van het immense
bloemenveld waarin
ze als snel verloren loopt
als een jas valt
de nacht om de dag
wiens schoonheid
niet te bevangen lijkt
zo ook zij zelf…
Bevrijd mij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
488 ik leg al mijn zorgen
in de veilige handen van morgen
en kus gisteren vaarwel
lang genoeg heb ik mezelf verstopt
mijn diepe gevoelens opgekropt
ik heb genoeg van dit spel
gooi de ramen, van mijn ziel, wagenwijd open
voel hoe regendruppels over mijn gezicht lopen
en weet ik zeker, ik kom er wel…
Luikjes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 Vandaag word ik
Maar moeizaam wakker
En kom niet verder
Dan matig bewustzijn
Op een ondergrond
Die stevig en rustig is
Wacht ik op het moment
Dat mijn luikjes opengaan
Waarin zorgzaam zijn
Opgeborgen de woorden
Van rust en vree,
Van geluk en verdriet,
En van overpeinzing
Van hoe ik in mijn
Donkerste duister
Bijna het leven…
Nee
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
546 toch mis ik
liefdevolle handen
kroelend door mijn haar
nee, ik zeg niet die van jou
de warmte
van een heerlijk lijf
verstrengeld met 't mijne
nee, ik verval niet in herhaling
wat rest
is 'n vage glimlach
dobberend in 'n immense leegte…
De weg kwijt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 Sinds ik mijn pen
te leen heb gegeven
is 't zin geven
zoekgeraakt
wolken zijn
verstrikt geraakt
in hun geschied –
schrijving
evenals de druppels
die omhoogvallen
nu niets meer is
zoals 't lijkt…