Netgedichten over haiku

Een westenwindbries roept weelde uit de stilte maar niemand luistert.…

Winterdruppel valt gebroken door nevelen lentedag ontwaakt.…

Talloos het geluid waar mens en macht degens kruist, ruist de kleinste beek.. Veulens van emoties, beslaan hun hoefslag in elk uur, vuursteen van de tijd. Mensen uit mythen, verstillen dictaturen, oneindige odyssee. Molens malen meel rivieren bloed uit aarde in ondiepe beddingen. Fossiel gelaagd steen zover zijn stem kan dragen…

Compleet de kluts kwijt, hoor ik breeduit gestommel eindigen in knal.…

bijeengehouden scherven raken elkaar aan gelukskristallen…

Ik sjok met de hond door de zogenaamd vrije natuur en zie iets wat mij verdriet: de brem bloeit al de natuur zoekt de kluts die wij kwijt zijn Een gekunsteld tekstje, denk ik op de terugweg, maar natuurlijk wel waar. Thuis zoek ik naar een foto van brem en dan merk ik dat ik toch wat anders zag... Ik trek met een nieuwe tekst mijn vergissing…

gestommel ze zijn vroeg bezig op het dak van slag aan de slag de natuur net als ik…

Plakrand en klapband lijmt men lieflijk goedkoper dan een klaploper.…

rapper dan rap als een wekker gaat ie af drieteenstrandloper…

[Haiku] een vlucht trekvogels hun maanverlichte vleugels doorbreken de nacht…

buiten tijdsbesef vormen jaren het lichaam een soepel verloop in de bloei van het leven buigt wilskracht lome stappen…

Kerstmis en Nieuwjaar twee zandlopers met ballen - boemerangs der tijd Hoe ontzettend mooi, hoe zij de kerstboom versiert en naar mij glimlacht Oudjaar op de rails? Dan strand jij binnen het jaar, in het nieuwe jaar!…

[Haiku] meeuwen dobberen op het ijskoude water zelfs de wind huivert…

na de regen schittert het dorp in de zon één toeft te komen winkelwagentjes rollen nog in processie voort zondag rorate…

Goedgemutste man Voortgesleept door hertenspan Schuddebuikt in sneeuw.…

zweven onder een parapente boven de zeereep is voor even maar zweven oefening in dalen al…

Lottowinkeltje elke week, op zelfde uur - nu woont zij bij mij…

[Senryu] herverkaveling drie vliegtuigen doorkruisen de strakblauwe lucht…

lippen begeven ogen spreken uit zichzelf in besloten leed…

witte wolken stapelen een zetel een vacante…

[Senryu] volkomen roerloos werp ik schaduw voor mij uit terwijl ik stilsta…

hapklare brokken de geurende wind verplaatst wat vleugeldansers…

boerenwijsheden gras, melk en madelieven natuurlijk gerijpt…

[Haiku] daar gaan de wolken één voor één drijven ze weg maanlicht op hun rug…

[Haiku] onder mijn laarzen drijven de wolken voorbij in een regenplas…

in volle omvang het hemellichaam zwevend op reigervleugels…

[Haiku] wiegelend water zomers maanlicht deint breeduit tussen twee schepen…

verborgen schaamte achter haar armen zucht ze tot ze adem haalt…

[Senryu] straaltjes warme melk tussen eeltige knuisten een boerse liefde…

de koude herfst huilt blaadjes tot kroonjuwelen koning winter wacht…