64955 resultaten.
je keek me licht bewolkt aan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
736 je was meer vrouw
dan ik verwachtte
ogen vonkten licht
een gloed van passie
gleed langs mijn gezicht
verschrikt zei ik je naam
je keek me licht bewolkt aan
we zijn gaan lopen
omdat zitten onrust had
je stappen veerden jeugd
de onschuld in je lach
wekte verbazing in de stad
ik keek naar je gezicht
zag hoe jij de tijd vergat
je ogen…
je ademt vlinders
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
923 je ademt
vlinders
maar je handen
bloeden
van het glas
dat brak
ze was
zo onbereikbaar
dat je haar pas zag
toen de scherven
rechtop stonden
in het gras
je verboog
de tralies van
haar gouden kooi
ze schitterde
met vrijheid
als haar tooi
je ademt
vlinders
want ze is
zo mooi…
als tijdlijnen in handen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
930 stenen liggen
aan je voet
ik zie de breuken
in je wanden
als tijdlijnen
in handen
geëtst door je
gedachtengoed
je ontlook
de aarde als
een kale rots
massa kartelde
met puntig trots
in ongenaakbaarheid
passeerde je
de eeuwenloze tijd
je bent nu broos
en zacht meegaand
in koude nachten
is je hardheid
langzaamaan gebarsten…
dan breek ik transparanten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 geef mij wat glas
dan breek ik transparanten
vervaag ik licht tot mat
verstrooid naar alle kanten
ik wil onzichtbaar zijn in niets gevat
beelden die ik bouw vandaag
verkleuren in het perspectief van morgen
schaduw vouwt zijn lijnen voor de nacht
als de zon in ondergaande rust geniet
en maan gewassen als zijn spiegel ziet
ik speel…
aan de grond genageld zat
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
927 ik trok de steen weg
waar je op leunde
reikte je mijn hand
maar woordeloos
verpulverde de wand
zij steunde rotsen
in hun breekbaarheid
jouw rug kende
geen achterkant
de eerste steen
lawiende kleine keien
ze rolden mee
stof verborg het zicht
massa deed zijn plicht
bestormde de obstakels
verwoestte dat
wat niet stevig aan
de…
Begrip
hartenkreet
3.1 met 23 stemmen
2.544 Soms kan ik niet begrijpen
wat je tegen mij zegt
dan vlucht ik weg
in een wereld vol verdriet
ik kan het soms
niet echt begrijpen
wat je zegt en wat je doet
maar toch,
de meeste tijd
snap ik je dondersgoed.…
dat vlechten hechten was
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
764 de matjes die we vlechten
met draadjes van elkaar
de kleuren die wij kiezen,
ze zijn nog lang niet klaar
het patroon in onze ogen
is een harmonie van twee
we vlechten aan de toekomst
nemen zo verleden mee
wat draadjes zijn gevallen
verkleurd nog niet gebruikt
deeltjes uit ons leven
een kans misschien verbruid
die draadjes zijn herinnering…
dromend spelen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
828 spelen is
dromen
is dromen
spelen
met de
werkelijkheid
speel en
droom
je eigen
realiteit
in het spel
van nu
droom je
meer dan
mogelijk is
of leef je
mogelijk
minder dan
je wilt
ik speel
mijn droom
en dromend
speel ik dat ik
komen zal bij
bij jou
dat wij
dan samen
spelend
onze kou
zullen verdromen
in het…
zomert toch het warme geel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
737 ik zag je
in de wolkenluchten
wist hoe snel
jij wilde vluchten
voor de kleur
na jarenlang
in grijs was jij
beducht voor
sprankelen in meer
dan wit en zwart alleen
je pril is groen
en zomert toch
het warme geel
dat ooit zal komen
je oogst al mooie dromen
beken maar kleur
geef warmte weer
een kans en dans
met mij van nu af…
gooi je neus maar in de wind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
741 wanneer maak jij je vrij
van alle oordelen
die greep hebben op je leven
om eindelijk te doen
en laten wat je wilt
overal zijn hoeders
voor orde en op norm
broeders die gekozen hebben
voor de vorm en zij zorgen
dat het tegenspreken stilt
toch is het jouw
bestaan dat door hun
handen glijdt een keurig
binnen alle lijnen blijft…
In het licht van Mei
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
971 Ik wil in het azuur van je ogen
als een waterlelie
open je handen en strek
al je haartjes naar de toppen
van al onze wolkenloze gedachten.
Ik wil op het punt
dat de arend zich neervlijt
in het hart van je borst
luisteren naar de stroom
van vurige waterkolken.
Ik ben de vlag die trots prijkt
aan de oever van een nieuwe lente
nadat de…
jij overvleugelde als vlinder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
855 je tred veerkrachtig
en zo zelfbewust
ik zag de lust in mannenogen
naar jou werd niet gefloten
ik voelde hun respect
jij was te gek
om zo goedkoop
contact te maken
jij overvleugelde
als vlinder zonder
hinder hun altijd
manifeste paringsdrang
ze waren ongezien
te bang hun lusten
bot te vieren en wisten
zich voor even aardse dieren…
Inkeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
794 het perspectief
had ik lief
in het leven
orde regelmaat en planning
gaven mijn leven
zo dacht ik
een goede bestemming
het bestaan zo
was niet verkeerd
echter het heeft mij
maar weinig geleerd
vandaag is de dag
dat alles weer mag
uur minuut en seconde
genieten is echt geen zonde
nu is leven kun je
liefde en aandacht…
flarden vals gezang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 de duivelsdans
vooruit twee terug
ruwe aarde
wordt gestriemd
door flarden vals gezang
kreun maar in
ontblote bovenlijven
wiegen op een
doorgesleten oerpatroon
tijd verdansend
in de nacht
mijn uitgestoken hand
gegrepen door feedback
van opties in
veranderde omstandigheden
afwijzing verheugt
weerde lang herinnering
maakt verleden…
op het wit van papier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
768 ik schreeuwde
naar anderen
de stilte die
in me zat
die aan me vrat
zonder geluid te geven
een strijd van
dood of leven tot
ik schrijven ging
agressie verving
die constant
in me woonde
toen zijn woorden
gegroeid zonder
zicht op het wit
van papier, hebben
ze hun kleuren gebloeid
uit de stilte van hier…
strak langs de vloer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
726 dans je mijn
scherven nog fijn
kristallen tonen
verwonden je voeten
pijn is een maat
vereist concentratie
losheid gevangen
in haar achterban
de dans is voor twee
strak langs de vloer
door ontmoeting onrustig
in het knarsen van zand
de strepen
het vuil kwamen later
ruimte voor twee
werd gevuld met obstakels
al dansend verworven…
je ogen dodend mooi
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
991 huis en
voelde liefde langzaamaan
veranderen in stukjes dood…
stil je vingers geteld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
780 ik heb je hand genomen
stil je vingers geteld
voelde hoe warmte
ons contact weer herstelt
weet van je werken
gegroefd in de lijn
maaar voelde hoe strak
de wijs in je vinger kan zijn
zacht dirigeren
is niet jouw manier
je ogen verwijzen
en dwingen naar hier
ik luister en fluister
zonder jouw melodie
handen tastend in duister…
lopen op het pad van vagevuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
757 kom ga mee
dagen zijn zo saai
ze lijken leuk en mooi
maar hangen aan elkaar
van moeten en cliche’s
kom ga mee
want dadelijk gaat zon de maan
te lijf en veegt de sterren weg
verdrinkt de oceaan de zee
worden bossen platgelegd
kom ga mee
we stormen en weerlichten
donderen en buien zwichten
voor geweld van onderuit
onderhuidse…
het gordijn sloot de tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
768 ik zag ze acteren
het leven bewegen
lachen beheerst
verdriet zonder tranen
voelen geleerd
spraken gedachten
angst schreeuwde fel
speelde het spel
met valse emoties
maakte bestaan tot een hel
bogen applaus
zwaaiden bloemrijk
naar juichend publiek
het gordijn sloot de tijd
toen de plooien zich vouwden
de spiegel zei nee
tegen spelers…
in zaad weerkiemt het leven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
793 je loopt
door wilde bloemen
streelt hun kleur
en buigt je om
de geur te ruiken
omvat ze
met je hand
het tere groen
dat bloeit om
hoger op te komen
naar het blauw van
hemel reiken dromen
voor een beter nageslacht
in zaad weerkiemt het leven
dat zij hebben doorgebracht…
nooit eerder gaven we ons bloot
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
790 je doet voor even
deuren dicht
maar in het sluiten kiert
nog steeds jouw licht
ik voel in zachte tocht
jouw warmte langs me gaan
ze raakt me aan
en streelt mijn zinnen
ik weet heel diep van binnen
dat ik deel in jouw bestaan
je vonkte bij het eerst begroeten
we brandden vuur in ons ontmoeten
zacht gloeit liefde rood
in het…
het verstolen witte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
734 ik rook de zomer
en de hemel was dichtbij
wij samen op een plaid
nog groener dan de wei
de foto van het pad met
rust en stilte van een bosrand
liet zien hoe ik je toen aanbad
het bloot was rood verbrand
een sprietje gras, een madelief
met nonchalanche op de lippen
ik was macho
en een hartendief jij hoefde
maar te kikken ik…
ik had je opgedoekt
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
716 je deurt niet dicht
nu gloort er licht
kan ik weer vrolijk kijken
weer samen zijn
genietend van het zicht
de schaduwen gaan wijken
ik was verdwaald
in kaalheid op de toendra
verloren in mijn hemelhoek
ik had je opgedoekt
verstond je taal te goed
moet mijn eigen leven leiden
ik laat de zon
weer schuchter toe
haar neergaan…
mijn sluiers van plezier
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
822 in het lopen
liet je me alleen
een handvol vergezichten
in lucht waaruit
de zon verdween
als ik mijn blikken richtte
je stapte op omdat
je mij niet langer koos
je schaduw was een vage troost
ik gaf je ziel
je werd opnieuw geboren als
blauwe bloem boven het koren
ik lichtte op
gaf jou mijn sluiers van plezier
je boosheid vond…
een hand als duizenden
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
944 ik keek je aan
voelde de klink
je opende een hand
als duizenden en liet me
zonder drempel binnen gaan
de ruimte was sacraal
in vleugjes wierook
droomden heiligen
hun beelden in een
eeuwenoud patriarchaal
ik zag de doopvont
waar mijn moeder stond
een priester om de kinderen
in te schrijven goot heilig water
over generaties jonge…
keek me in jouw spiegel aan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
808 je las niet
wie ik was
zag een ander
in de woorden
ronder dan je zelf
als hoekig had
je had de slang
al lang gezien
negeerde twijfels
die slapen nog
dacht je misschien
in onze schrijfsels
waarheid bleek
een koude douche
waar jij met meest
van rilde je keek me
in jouw spiegel aan
ik was het die jij wilde
terug naar het spel…
leven is geen langzaam sterven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
794 zacht is de kleur
die de straat
in verrassing geeft
dat wat anderen
verwerpen is
bij jou niet dood
groeit en bloeit
in schoonheid
door verwerven
streel de kleur
proef de geur
leven is geen langzaam sterven…
vleugjes erotiek
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.012 lachte
toen je zag hoe
ik mijn schouders rechtte
nonchalant liet zien
hoe strak ik was
ik zag je spanning komen
je ogen dwaalden
langs mijn ronde lijnen
ik liet mijn knieën even vrij
mijn tong was
vochtig op je lippen
je handen streelden mij
ik vonkte op je huid
jij tintelde van binnen
je spitste recht vooruit
we dronken liefde…
je schillen gepeld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
709 ik schop
de bladeren los
zoek zomerin verdwijnen
wil in
de oogst de zon
weer warm zien schijnen
heb vruchten geteld
je schillen gepeld
en samen genoten van
je langzaam ontbloten
je sluierde lang voordat
Amor de roos had geschoten
de winter wordt zacht
gekoesterd door zinnen die
af en toe branden van binnen
en knoppen…