8266 resultaten.
Zomernamiddag
poëzie
3.2 met 8 stemmen
1.856 Mijn lieveke, zeg, herinnert ge ‘t u?
Het was een zonnige zomernamiddag:
geen windje dat ruiste, geen blad dat bewoog;
een hemel zo blauw als ‘t azuur van uw oog, -
o zonnige zomernamiddag.
En velden en weiden, en ‘t eindloos verschiet,
o heerlijke, zonnige zomernamiddag, -
ze lagen in diepe, gezegende vree,
die vrede, wij leefden betoverd…
IK DENK SOMTIJDS...
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.163 Ik denk somtijds, als ‘t avond wordt,
hoe wij ‘t geluk met voeten
vertraden om een nietig woord,
en hoe we daarvoor boeten.
Ik denk me een huizeke klein en rein
met bloemen in alle hoeken,
een gouden zonnestraal op de vloer,
en hier en daar wat boeken.
Daar midden, geurend en fleurend in,
uw schoonheid, de schalke, de blonde:
Och neen,…
HET HAARDVUUR WIERP ZIJN RODE SCHIJN...
poëzie
3.9 met 9 stemmen
1.950 Het haardvuur wierp zijn rode schijn
door ‘t kleine, geurige kamerkijn,
op uw bleek gezichtje mede:
waar vond men zoeter vrede?
Maar, plagend staakt ge naar de vlam
het kleine voetje... en ik nam
het bevend, staamlend tussen
mijn handen in en dekte ‘t toen met kussen.
Dan vielt ge minziek aan mijn hals:
en is een vrouwenhart zo vals?
Wie…
DE TAVEERNE
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.471 Een echte oudduitse taveerne,
zingende Burschen ter lindebank,
op de drempel een blonde deerne,
om ‘t houten geveltje wingerdrank;
van binnen gerookte balken,
een krachtig bruine schemertint,
en een zonnestraal, de schalke,
die dartelt over kroes en pint.
De tabakswolken blauwen.
Poes spint er bij de koele haard;
en van de wanden schouwen…
Op de hoeve
poëzie
3.0 met 8 stemmen
3.019 Het Angelus klept in de verte
in tonen zilverhel,
Grootmoeder knielt op de drempel,
de kinderen staken hun spel.
Grootmoeder bidt: 'Onze Vader...'
De kinderen zeggen 't haar na: -
een zonnestraal glijdt door het lover
een lichtstraal van Godes genâ.
--------------------------------
uit: Gedichten (1907)…
Och! kon ik u vergeten
poëzie
2.9 met 9 stemmen
2.644 Och! kon ik u vergeten,
mijn lief, mijn aangebeden;
Maar, ijdle wens en ijdle hoop:
Ik heb te veel geleden.
Niet dat ik in uw armen,
op uwe rode monde,
geluk, te veel voor ‘t mensenhart,
gezocht heb, - en gevonden.
Maar dat ik om u geleden heb,
geweend in doodsangstbeven
al wat een hart aan tranen heeft:
dat bindt me aan u voor ‘t leven…
Andere tijden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
703 Doffe dreunen in de nacht
Getuigen van verre kanonnen
Die vuurspuwend hun braaksel afleveren
Op de eindeloze kust
Schreeuwende mannen
Gehaast door het zand
Ontwijkend de fluitende kogels
Uit een rode vuurmond
In de bunkers rijst het stof
Het zicht onttrekkend
En klinken schoenen door het duister
Op weg naar de dood
Dorpen vieren…
'k Heb zoete liefde verdreven
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.434 ‘k Heb zoete liefde verdreven
uit het ontloverd nest;
en als een slot omgeven
mijn hart met wal en vest.
De burchtpoort is gesloten,
de hangbrug is gelicht;
‘t geheel is overgoten
met mystisch treurig licht.
Of in de voegen schijnen
te bloeien bloemetjes blauw,
zij zullen, zij moeten verkwijnen:
zij derven zonglans en dauw.
Nog zingt…
Het huizeke
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.077 Ik weet er op een Hollands plein
een aardig huiske klein en rein,
van rode tichelsteentjes gebouwd
en vast wel een paar eeuwen oud.
Puntgeveltje, met trapkens vier, vijf, zes,
met houten luifel en hoog bordes,
half verscholen in loverpracht,
spiegelt het zich in de stille gracht ;
en als er een zonnestraal over zinkt,
al wat er aan is schittert…
Wij zingen, wij, de poëten...
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.233 Wij zingen, wij de poëten,
van weia, weiala, dideldidom...
't Volk vindt de zang... versleten
en de poëten... dom.
Wij zingen roerende sagen
van weia, weiala, dideldidom...
maar 't leed van alle dagen,
daar geven wij wat om!
Wij zingen van dwergen en elven,
van weia, weiala, dideldidom...
van sombre spookgewelven,
waar nimmer straaltje…
Ze zeggen, de farizeërs
poëzie
2.6 met 8 stemmen
1.014 Ze zeggen, de farizeeërs
dat ik U te veel bemin,
en dat ik het hoofd verlieze
en rake verward van zin.
Zij juichen: hoe zoet de kussen
van bloeiende lippekens zijn,
de volle schaal smaakt zoeter
met schuimende zuiderwijn.
Zij huichlen: vernederend rusten
voor kennis en wetensdorst,
al heeft ook uw hoofd tot kussen
de golvende vrouwenborst…
Op 't kerkhof
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.072 In 't lover van der dode rustplaats,
bij 't zerkje van het arme wicht,
heeft zich een eenzaam vogelijn
het donzig liefdenest gesticht.
De zoele lentewinden,
ze koestren, onder feestgezuis,
de zanger in zijn groene woon,
het kindje, sluimrend onder 't kruis.
Zo brengt ze, de milde natuur,
vreugde nevens bittere nood ;
het schaterend…
Adel
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.457 Zij eisen van ons, — want zij dragen een naam,
in 's lands kronijken van grote faam, —
dat we zinken voor hen op de knieen;
verwonderen doet hun ons spotgelach ,
ze dragen — ontwetend — hun naam van gezag,
als een ezel... relikwieên.…
Van sterven
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.125 Gestorven zijn is niets. In vrede, 't oog geloken,
stil sluimren onder geurend mos,
van alle leed ontlast, alle aardse zorg ontdoken,
alle aardse kommer los,
en zalig, onbewust zelfs van 't bedrijvig leven
geen klank meer horen, ver of dicht,
van 't eeuwig schaduwfloers, als van een wade, omgeven,
blind voor het aardse schitterlicht,…
Verzoening
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.223 Kom, zij de ruzie nu gedaan,
verdwijne om 't frisse rozenbekje
- hoe lief 't u sta - dat pruilrig trekje,
En zie me weer eens vriendlik aan....
Laat fladderend waaien in de wind
de golvend losgerolde haren,
en reik me, - och, ge doet het garen,
de rode lippen, zoetlief kind.
De handjes hier.... wat woudt ge doen?
laat aan de zijden…
OP 'T KERKHOF.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.118 In 't lover van der doden rustplaats,
bij 't zerkje van het arme wicht,
heeft zich een eenzaam vogelijn
het donzig liefdenest gesticht.
De zoele lentewinden,
ze koestren, onder feestgeruis,
de zanger in zijn groene woon,
het kindje, sluimrend onder 't kruis.
Zo brengt ze, de milde nature,
vreugde nevens bittre nood ;
het schaatrend…
Gitaarheld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
609 Hendriks was een naam uit de polder
met vette laarzen in de klei
een graanbedrijf, een boerderij,
maar zijn ongebreidelde muziek
klonk nu bij mij op zolder
Hij maakte me zo high
hij raakte me fysiek
en in mijn jeugdig hoofd
ontstond de kick
van een ongrijpbaar bestaan
vanaf dat ogenblik
was het met mij gedaan…
HONEY-MOON.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.075 Als kinderen hadden ze samen
zo lang het hun heugde, gespeeld, -
als kinderen hadden ze samen
hun wel en wee gedeeld.
En onder het stoeien reeds, noemde
het meisje de makker haar man, -
hij haar zijn klein, lief vrouwke:
Zo bouwden ze een hele roman.
Ras gingen de dagen, de jaren
in wentlende vlucht voorbij ; -
zij, groeide tot bloeiende…
VAN EEN DICHTER
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.100 Er is een dichter gestorven: hij had 'ne goede naam;
nu komen de andre poëten luid jammerend te zaam;
zij strooien as op hun hoofden en zijn in rouw gehuld,
hun oog is met zilte tranen, met weemoed hun hart gevuld.
De dode heette een stumpert en machtloos nog voor één uur,
nu wordt hij op eens bevorderd tot stralend dichterfiguur;
nu wordt…
Het is niet goed.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.028 Het is niet goed, door 't leven te gaan,
met hoofd en blikken omhoog gericht,
omhoog, - ter glanzende starrenbaan,
ter eeuwig stralende lichtsfeer.
Het is niet goed op een hoogte te staan,
wel vele duizenden in 't gezicht,
hoog boven het slijk, midden storm en orkaan,
waar de kiem van worstelen en strijden in ligt.
Want zij die…
De boswachter
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.587 En 't is vroeg in de morgen: de hemel is blauw,
in 't mollige gras schittert peerlende dauw,
op stammen en blâren, ver en dicht,
speelt met de schaduw het zonnelicht, -
op aller grachten zomen
staan bloemekens te dromen,
knikkende, geurende, slapensmoe,
de heldre lentemorgen toe.
Hij gaat langs de kronklende wegel in 't bos,
…
Bekeerd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
493 Niet bezweken onder een religieuze wolkendeken
verblijf ik hier op aarde en herken
het eindeloze veld van licht en donker
waaruit dit 'al' ontstaat
een hiernamaals of juist zonder
ik dien uiteindelijk het moment
dat vind ik wel genoeg als wonder.…
De Bock
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 Het is zo'n winter laan waarvan je zegt
lichte dooi duwt de stuifsneeuw van de bomen
die geruisloos valt op het karrenspoor daaronder
getrokken door de zwarte paarden
die met zachte tred, als in gebed,
de winter voor het laatst bewaarden.…
Klaaglied van agnes
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
618 In Plato's ideeën voor burgers
en braven
Klaagt niemand zijn nood over wetten voor slaven
Wie houdt nou van dieven die jatten als raven
Wie heult met de vijand is zich
gaan verlagen
En bezig een kuil voor de ander
te graven
Zo kan ik wel doorgaan met duizendéén vragen
Wie niets weet van cruiseschependamp in de haven
Kijkt ver als…
Voor Jou
hartenkreet
4.1 met 39 stemmen
6.323 Vaak zijn woorden overbodig, begrijp je
mij meteen,
je steunde me daar waar nodig,
sleepte me er zo vaak doorheen.
Wat ik je graag zou willen zeggen is:
je bent mijn beste vriend en ik wil
met dit gedichtje zeggen,
dat je een plek in mijn hart verdient!…
Boze woorden
hartenkreet
2.4 met 64 stemmen
7.087 Hoe vaak moet je boze woorden slikken
hoe veel mag men op je trappen,
wanneer hou je op te pikken
zou men ooit toch eens gaan snappen
dat een mens gewoon een mens is?
Hoe vaak word je onterecht beoordeeld
hoeveel keer verkeerd behandeld?
Zelfs als men je heeft veroordeeld
loop je met het hoofd rechtop!…
Voor en Tegen
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.818 Het leven gaat vaak met voor en tegen
met op en af in hoog en laag
vaak wacht men zo lang op een zegen
krijgt geen antwoord op zijn levensvraag
het leven ook met al zijn verdriet
waarom moest ik dat juist beleven
is er dan niemand die het ziet?
Ook ik weet hier het antwoord niet
mensen leven gaat krom aan een eeuwig waarom?…
De gretigheid waarmee we leven
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
839 De gretigheid waarmee we leven
doet vaak de ogen sluiten voor verdriet
dat we helaas niet kunnen minderen
maar dat ons hart ook vaak niet ziet.…
Puberteit
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
2.663 Soms lig ik wat op mijn kamer te wenen
Weet ik niet wat er met me scheelt
Denk ik vaak ‘Ik neem de benen’
Als mijn broer me weer verveelt.
Natuurlijk ga ik tegen dingen in
Moet ik het overal mee eens zijn?
Ik doe vaak lekker mijn eigen zin
En zit niet meer met jullie op één lijn.…
op slot
hartenkreet
3.9 met 27 stemmen
1.766 Te vaak gekwetst, te vaak ook pijn,
heb ik het soms iets gemist?
Liefde hoort toch mooi te zijn,
maar het lot heeft nu beslist.
Ik gaf de liefde nog een kans,
de laatste wat mij betrof.
Eerst blonk mijn hart, nog van zijn glans,
nu ziet het alleen nog dof.
De pijn nog scherp in het geheugen
ga ik verder met frisse moed.…