Haar vingers strijken over de haarfijne barsten
in het metselwerk van de oude muur
Aan de overkant ziet ze
de teergroene bladeren van de linde
Breekbaar in hun schittering
de hemel straalt in een onpeilbaar blauw
Haar vingers blijven halverwege
een barst in de oude muur steken
Juni loopt op haar einde…
Buiten beeld onderaan
staat de fotograaf.
Net als ik, zittend,
voor het scherm van mijn pc.
Wij zien de aarden weg,
de glooiing van de wei,
de groentinten van boom en struik,
het schitterend blauw.
Met de zon rechts van ons,
op de schaduwrand,
genieten wij-unisono?-
van schone eenvoud.…