720 resultaten.
De stilte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
439 voor de opkomende storm
schudt zijn kont, in afwachting
van wat komen gaat
kan ik de klok er vandaag
op gelijk zetten
of zal ik nog even wachten
het gekletter zal niet
van de lucht zijn
evenals mijn vuurwerk
(wat ik achter de hand hou)…
Maskeren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
523 de grijsheid terneergeslagen
vluchten ogen naar onontgonnen
gebieden waar alleen zij 't bestaan
van weet
daar waar ze nog ontluiken zullen
vlinders in vol ornaat dansen
en geuren in volle glorie
je hart doen smelten
zo maskeert zij de bittere waarheid
die bladeren doet dwarrelen in alle
kleurschakeringen, zodat tranen
geen vrij spel…
Verlossing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 met al mijn liefde
til ik je op uit het nu
laat ons geruisloos zweven
op tonen van de vrijheid
vliegend naar verre oorden
waar we ons laven aan
alle schoonheid die
voor 't oprapen ligt
kleuren wangen rood
onze longen vullend met
zuivere adem die ons
voor altijd verlossen zal…
In jouw handen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 ik leg mijn hoofd in jouw handen
en geef me over aan wat is
waai mee met alle winden
op geruisloze tonen van het zijn
gesloten ogen openen mijn ziel
die naarstig opzoek is
naar geborgenheid daar waar
donkerte de waarheid bevestigt…
Waar(heid)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
490 ik plak overal letters
laat vogels uitvliegen
in de hoop je te vinden
fiets ik door straten
schichtig om me heen kijkend
driftig zoekend
naar een glimp van
jouw onbevangen glimlach
zodat rust wederkeert
in mij…
Het gevecht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
757 verstoken van woorden
groeit er leegte om haar heen
niet zo groen als de vorige keer
doch onheilspellend
klampt zij zich angstvallig vast
aan datgene wat bekend is
om maar niet gegrepen te worden
en stilletjes op te gaan in de
grijsheid van…
Vele gieters
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
494 vele gieters huilt ze vol
waarmee nieuwe aarde
besprenkeld wordt
totdat uiteindelijk
de immense grijsheid
open knalt
tezamen
met haar kwasten
beteugelt zij de broosheid…
Onwezenlijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 vage beelden
scheren voorbij
vrij van gevangenschap
penseelstreken
vertolken emoties
die onoverbrugbaar lijken
de wind huivert
krult zich veilig geborgen
in de schoot van de morgen…
Woorden gingen verloren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
499 verloren in de wind
't was niet dat zij haar
niet kon bekoren
dit lieve kleine kind
dansend in roze regen
die eerder niet bloesemen wou
nu zwierend over vele wegen
'n schoonheid waar ik zo van hou…
Troosteloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 ik raap tranen van de straat
en bewaar ze in mijn hand
tot ik opvlieg
vergeef ze aan de wolken.
die nog lang niet
grijs genoeg zijn
en zal ze blijven vergaren
tot ik uiteindelijk verzadigd
ben…
Niet te bevangen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
462 gebonden beloften
geven verstrengeling weer
evenals vervlochten
haren in de wind
zonlicht weerkaatst
de tinten van het immense
bloemenveld waarin
ze als snel verloren loopt
als een jas valt
de nacht om de dag
wiens schoonheid
niet te bevangen lijkt
zo ook zij zelf…
Bevrijd mij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
488 ik leg al mijn zorgen
in de veilige handen van morgen
en kus gisteren vaarwel
lang genoeg heb ik mezelf verstopt
mijn diepe gevoelens opgekropt
ik heb genoeg van dit spel
gooi de ramen, van mijn ziel, wagenwijd open
voel hoe regendruppels over mijn gezicht lopen
en weet ik zeker, ik kom er wel…
Luikjes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 Vandaag word ik
Maar moeizaam wakker
En kom niet verder
Dan matig bewustzijn
Op een ondergrond
Die stevig en rustig is
Wacht ik op het moment
Dat mijn luikjes opengaan
Waarin zorgzaam zijn
Opgeborgen de woorden
Van rust en vree,
Van geluk en verdriet,
En van overpeinzing
Van hoe ik in mijn
Donkerste duister
Bijna het leven…
Nee
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
546 toch mis ik
liefdevolle handen
kroelend door mijn haar
nee, ik zeg niet die van jou
de warmte
van een heerlijk lijf
verstrengeld met 't mijne
nee, ik verval niet in herhaling
wat rest
is 'n vage glimlach
dobberend in 'n immense leegte…
De weg kwijt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 Sinds ik mijn pen
te leen heb gegeven
is 't zin geven
zoekgeraakt
wolken zijn
verstrikt geraakt
in hun geschied –
schrijving
evenals de druppels
die omhoogvallen
nu niets meer is
zoals 't lijkt…
Disbalans
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
515 Was het jouw hand
die in de mijne gleed
toen disbalans
mij deed wankelen
voelde ik jou daar
op de rand van de brug
of was het de wind
die mij wiegde
mijmerend over
hoe alleen, alleen zijn
werkelijk is, voelde
het koud tot op 't bot…
Tot het lichtje gedoofd is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 Doorgaan moet je,
Altijd doorgaan,
Nooit stil blijven
Staan, kijk nooit
Achterom, alleen
Maar voor je,
Niet links, niet
Rechts, alleen maar
Voor je, recht voor je,
Verder moet je, altijd
Verder, tot het laatste
Lichtje gedoofd is…
Vergankelijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
536 evenals gisteren
liggen ze daar
onaangeraakt
naakt
heel zachtjes
dwarrelt er stof
overheen, al doet
dat niet vergeten
waar die sleutels
eens voor stonden
een vriendschap
die eindig bleek…
Zo net
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
482 bomen hebben een stem gekregen
vraag me niet wie koos voor wie
hierdoor schittert het groen nog meer
komt zonlicht tot haar recht
even blijf ik staan, ga dan zitten
om mij te laven aan deze
grenzeloze schoonheid, die het hoe
en waarom overbodig maken
het is…
Wens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 ik hang mijn wil
aan groene bomen
kleur de lucht roze rood
als in mijn dromen
verf mijn haren
in de westen wind
bol de rokken
van 't spelend kind
zoek 'n lieveheersbeestje
al in 't verse gras
kon 't maar voor altijd
zo blijven, zo vredig als 't nu was…
Slachtoffer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 Mensen lachen mij uit, en niet toe.
Ze bekijken van een afstand, wat lijkt te dreigen.
Zij herkennen iets van zichzelf in mij,
maar weten nog niet wat.
Mensen lachen zichzelf uit.
Eigenlijk zijn ze zelf het slachtoffer.
Slachtoffer in een leven: vast van wat los
had moeten blijven.
Zij erkennen nog lang niet, wat een vermoeden is,
dat sluimert…
Hoe voelt het
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 hoe voelt het
als de zon niet meer wil schijnen
zal dat bloemen doen verwelken
en andere zorgen niet verdwijnen
hoe voelt het
als golven niet meer willen rollen
de maan langzaam wordt vermoord
wij te veel met ons laten sollen
hoe voelt het
wanneer mensen er aan onderdoor gaan
daar zij er geen heil meer in zien
heb je daar wel eens bij…
Grond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Jij die mij al
Jaren hebt gekend,
Door en door weet
Wie ik was, wie ik
Werd en wie ik geworden
Ben, die hoog en laag
Met mij heeft meegemaakt,
Vindt dat nu de tijd
Gekomen is mij tot
De grond toe af te breken
En te verbreken de band
Die ons zo lang bond
Terwijl je net zo goed als
Ik weet: die beschuldiging
Van jou mist elke…
Op tijd bedanken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
518 mag ik op tijd bedanken
voordat ik in eenzaamheid
verzanden zou
als ik vroegtijdig
vergeet omdat ik het
niet meer herinneren wou
mag ik op tijd bedanken
voordat ik een blok word
aan niemands been
daar zorg dan uitgemergeld
zal zijn, ga ik veel liever
vredelievend en op tijd heen…
Dichterbij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Mijn sporen heb ik
Achtergelaten in dit
Blok hout, vingerafdrukken
In de tijd die mijn bestaan
Bewijzen, en elke steek
Die mijn leven hakt in
Wat ooit boomstam was
Brengt mij dichter bij
Mijzelf, de mens die
Ooit ik was, en die uit
Het niets geschapen werd…
Rimpeling
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
493 Jij die mij doorleeft
En mijn gesleten
Gevoelsoppervlak tot
Een rimpeling brengt
En met nauw'lijks
Hoorbare vleugelslag
Licht brengt dat het
Donker in mij aanraakt
En verdrijft…
Opmerkelijk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
473 schaduw verraadt
zijn kortzichtigheid
ondanks samengetrokken
bilspieren heeft de zon vrijspel…
Binnen zonder kloppen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
516 Hoofd dat duizend
Kilo weegt en weldra
Dreigt om te vallen
Los van het lichaam
Dat ten prooi valt
Aan de oorlogsvoering
Die zich bovenin
Afspeelt - guerilla
Van de koude grond
Hier in dit kikkerland
Waar mijn hart
Wordt doorwond
En waar het leven
Als het al aanklopt
Niet meer wordt
Binnengelaten…
Leeg
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
463 Leeg het vel papier
evenals gevoel
dat in mij huist
kent de ochtend
geen gloren noch
een blauwe lucht
daar ongeweende
tranen stilletjes
zijn blijven hangen
in het donker van
de nacht…
Gestolen wolken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
473 eenzaamheid klopt op de deur
welke zij radeloos openen wil
al was ‘t raam sneller
bij de hand genomen vliegt
zij over gestolen wolken
die intense leegheid verdoezelen
aangespoelde waarheid
gaat langzaam op in de mist
die al even treuzelde…