6043 resultaten.
Disbalans
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
515 Was het jouw hand
die in de mijne gleed
toen disbalans
mij deed wankelen
voelde ik jou daar
op de rand van de brug
of was het de wind
die mij wiegde
mijmerend over
hoe alleen, alleen zijn
werkelijk is, voelde
het koud tot op 't bot…
Tot het lichtje gedoofd is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 Doorgaan moet je,
Altijd doorgaan,
Nooit stil blijven
Staan, kijk nooit
Achterom, alleen
Maar voor je,
Niet links, niet
Rechts, alleen maar
Voor je, recht voor je,
Verder moet je, altijd
Verder, tot het laatste
Lichtje gedoofd is…
Vergankelijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
536 evenals gisteren
liggen ze daar
onaangeraakt
naakt
heel zachtjes
dwarrelt er stof
overheen, al doet
dat niet vergeten
waar die sleutels
eens voor stonden
een vriendschap
die eindig bleek…
Zo net
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
482 bomen hebben een stem gekregen
vraag me niet wie koos voor wie
hierdoor schittert het groen nog meer
komt zonlicht tot haar recht
even blijf ik staan, ga dan zitten
om mij te laven aan deze
grenzeloze schoonheid, die het hoe
en waarom overbodig maken
het is…
Wens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 ik hang mijn wil
aan groene bomen
kleur de lucht roze rood
als in mijn dromen
verf mijn haren
in de westen wind
bol de rokken
van 't spelend kind
zoek 'n lieveheersbeestje
al in 't verse gras
kon 't maar voor altijd
zo blijven, zo vredig als 't nu was…
Slachtoffer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 Mensen lachen mij uit, en niet toe.
Ze bekijken van een afstand, wat lijkt te dreigen.
Zij herkennen iets van zichzelf in mij,
maar weten nog niet wat.
Mensen lachen zichzelf uit.
Eigenlijk zijn ze zelf het slachtoffer.
Slachtoffer in een leven: vast van wat los
had moeten blijven.
Zij erkennen nog lang niet, wat een vermoeden is,
dat sluimert…
Hoe voelt het
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 hoe voelt het
als de zon niet meer wil schijnen
zal dat bloemen doen verwelken
en andere zorgen niet verdwijnen
hoe voelt het
als golven niet meer willen rollen
de maan langzaam wordt vermoord
wij te veel met ons laten sollen
hoe voelt het
wanneer mensen er aan onderdoor gaan
daar zij er geen heil meer in zien
heb je daar wel eens bij…
Grond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Jij die mij al
Jaren hebt gekend,
Door en door weet
Wie ik was, wie ik
Werd en wie ik geworden
Ben, die hoog en laag
Met mij heeft meegemaakt,
Vindt dat nu de tijd
Gekomen is mij tot
De grond toe af te breken
En te verbreken de band
Die ons zo lang bond
Terwijl je net zo goed als
Ik weet: die beschuldiging
Van jou mist elke…
Op tijd bedanken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
518 mag ik op tijd bedanken
voordat ik in eenzaamheid
verzanden zou
als ik vroegtijdig
vergeet omdat ik het
niet meer herinneren wou
mag ik op tijd bedanken
voordat ik een blok word
aan niemands been
daar zorg dan uitgemergeld
zal zijn, ga ik veel liever
vredelievend en op tijd heen…
Dichterbij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Mijn sporen heb ik
Achtergelaten in dit
Blok hout, vingerafdrukken
In de tijd die mijn bestaan
Bewijzen, en elke steek
Die mijn leven hakt in
Wat ooit boomstam was
Brengt mij dichter bij
Mijzelf, de mens die
Ooit ik was, en die uit
Het niets geschapen werd…
Rimpeling
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
493 Jij die mij doorleeft
En mijn gesleten
Gevoelsoppervlak tot
Een rimpeling brengt
En met nauw'lijks
Hoorbare vleugelslag
Licht brengt dat het
Donker in mij aanraakt
En verdrijft…
Opmerkelijk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
473 schaduw verraadt
zijn kortzichtigheid
ondanks samengetrokken
bilspieren heeft de zon vrijspel…
Binnen zonder kloppen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
516 Hoofd dat duizend
Kilo weegt en weldra
Dreigt om te vallen
Los van het lichaam
Dat ten prooi valt
Aan de oorlogsvoering
Die zich bovenin
Afspeelt - guerilla
Van de koude grond
Hier in dit kikkerland
Waar mijn hart
Wordt doorwond
En waar het leven
Als het al aanklopt
Niet meer wordt
Binnengelaten…
Leeg
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
463 Leeg het vel papier
evenals gevoel
dat in mij huist
kent de ochtend
geen gloren noch
een blauwe lucht
daar ongeweende
tranen stilletjes
zijn blijven hangen
in het donker van
de nacht…
Gestolen wolken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
473 eenzaamheid klopt op de deur
welke zij radeloos openen wil
al was ‘t raam sneller
bij de hand genomen vliegt
zij over gestolen wolken
die intense leegheid verdoezelen
aangespoelde waarheid
gaat langzaam op in de mist
die al even treuzelde…
Blauwe regen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
762 Kwetsbaarheid die
Kracht is, voorwaarde
Voor bezield leven,
En de blauwe regen
Die overvloedig
Bloeit, maar toch
Buigt in aandachtige
Nederigheid…
Onzichtbaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
542 wie vangt mijn tranen
en kleurt ze in met
hemelse tinten
tinten die niet zichtbaar
zijn met het blote oog
alleen voor degene
die werkelijk weet
hoe donker het lijden
smaakt…
Tegenkomen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Mezelf kom ik
Vandaag tegen -
Maar hoe kan ik
Me herinneren
Hem die ooit ik
Was, maar nu onherkenbaar
Opgegaan in wolken
Van eeuwigheid,
Dertig jaar woon ik
Hier - onderkomen
Dat mij nooit gekend
Heeft en na een tel
Van de oneindigheid
Al niet meer weet
Dat ik hier ooit
Geweest ben…
Ondoorgrondelijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 stroom van gevoelens
kabbelt leegte tegemoet
het waarom blijft onbeantwoord
stilte doorboort 't moederhart
die vragen in een boom kerft
in de hoop, dat de wind ze vangen zal…
Waarom is de wereld stil in mij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
432 Waarom is de wereld
Stil in mij waar zij
Mij levenslang naar
Het leven heeft gestaan,
In mij te keer ging als
Een meervoudig gedrocht
Dat met haar ontelbare tentakels
Mijn eigen zelf verpulverde
Zodat ik niet meer werd gehoord -
Geen teken van leven meer -
Mijn ziel heeft ze in ieder
Geval geleidelijk aan doorboord
En wat ooit…
Die je bent
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
508 Je bent die
Je bent - maar
Wat is je
Schaduw dan,
Is dat de indruk
Die je achterlaat
Als je er niet
Meer bent?…
Zoek
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
453 ik ben je verloren
al even geleden
ik ben je verloren
een leven lang
het kan niet zo zijn
dat je uit m'n zak
bent gegleden
het kan niet
het mag niet
ik zoek al zolang…
Spiegels der ziel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
482 vanuit ieder perspectief
kijken ze dwars door je heen
houden zij je in de gaten
eindeloos turend
observeren zij iedere stap
elke beweging die je maakt
ongekend verlangen
wakkert de nieuwsgierigheid
aan om dit mysterie te ontrafelen…
Rotjong
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 ik schud jouw dromen
uit de bomen
en ik lees ze
één voor één
hoe ik ze ook doorneem
over mij ik kan er
geen vinden
dat vind ik heel gemeen…
Niets kleurt grijzer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
456 als door eenzaamheid opgeslokt
tikt de tijd in z'n traagheid eindeloos voort
niets kleurt grijzer dan vroeger
waarin alles (zogenaamd) beter was
de oudheid verstart
zodat de klaagzang harder klinkt
dan te voor, nochtans kleurt de natuur
haar seizoenen als vele eeuwen geleden
klonk de klaagzang toen zachter
of is dat inherent aan 't mensdom…
Spoelen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
525 zij wast haar haren in een beekje
ontdoet zich van de zorgen
die grip leken te krijgen op
de zon schrijdt geleidelijk door 't woud
totdat hij daar is, een glimlach ontluikt
op haar gezicht…
Onzorgvuldig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 als 'n spiegel die in duizend stukken breekt
glijdt tijd gestaag als zand tussen haar vingers
bloed sijpelt langzaam door haar jurk
naar de oppervlakte
het litteken niet zorgvuldig genoeg verbonden
ondanks de liefdevolle handen die haar
verzorgden, bleken deze achteraf
van papier…
Verborgen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
490 Onuitgesproken woorden
vol boosheid en verdriet
waar blijft die grote bevrijding
want vergeten kan ik het niet…
Stuitend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
432 wenende vrouwen met hoofddoek
spreken over 'n leven dat veel te vroeg
bekocht moest worden met de dood
allen in zwart gehuld
weten zich niet onderdrukt maar toch
zijn zij 't die zonen op de wereld zetten
wie het geloof misbruiken
om zich de macht toe te eigenen
alvorens toe te slaan…
Lot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 ze kerft namen in haar ziel
die niets is wat 't lijkt
ergens sijpelt bloed uit 'n hart
dat onomkeerbaar schijnt
de stenen weg omhoog ligt er
verlaten bij evenals zij
wiens lot bezegeld lijkt
ontrafelt ze raadselen uit de hemel
onontgonnen gedachten
spreken zeker tot de verbeelding
die 'n sinister spoor achterlaat
gelijk de kruistochten…