Alle inzendingen over haiku

een boom van een vent wandelt weg met zijn ziel onder de arm de wind achterhaalt hem en de ziel gaat zingen…

(tanka) De wankele geest dorst misschien meer naar geloof dan de sterke mens? In Gods ogen zijn beiden tere, kwetsbare schepsels.…

Als de nacht weer valt, wil ik - eenzaam als ik ben - met iemand dansen.…

Een vlinder fladdert rusteloos door de fabriek. Wat wil hij vinden?…

De man met de zeis kijkt me regelmatig aan boven het maaiveld.…

Moment van waarheid dat ik jou in alles help, jouw strijdmakker ben.…

Hoe wreed is het lot: mannen zijn dobbelstenen voor heel veel vrouwen.…

Leven duurt te lang voor een eons oude ziel toch maak ik hem af.…

Kun je tijd sparen, breng ik elke dag ervan alleen met jou door.…

Tijdens het vallen vliegt heel je leven voorbij tot je terug veert.…

Ik zit in mijn schulp in een zee van verwarring die de wereld heet.…

Het geploegde land wordt bezaaid, heeft nog kluiten vol oud maïsloof. Een kerstboomlamp brandt, verstopt in engelenhaar: vér - verstrooid schijnsel. Een vonk verdwijnt in de nacht... Vuurwerk of vallende ster?…

gespot op twitter de goede sint in tranen zonder zwarte piet…

Voor me een landweg, die ik vol liefde toe zing op weg naar mijn thuis.…

nu hij zichzelf roept denkt de koekoek verwonderd 'vreemd nest heb ik'!…

Ben ik sterk genoeg om door oog van de orkaan eigen weg te gaan?…

Brullende wolken nagezeten door de wind onzindelijk weer…

Kijk ik naar boven, hou ik van de engelen die mij koesteren.…

(tanka) Krekeltjes vinden binnen dichte graspollen hun winterslaapplaats. Denk toch aan sjirpen van eens, huiselijk, bij d' open haard.…

onweldadig lot de tijd verzamelt wrakken voor haar vreugdevuur…

sprintend jachtluipaard schimmig door het hoge gras spelend met zijn prooi…

Grijs van de wolken droom ik in mijn winter weg hoe het elders is.…

Langzaam glijd ik weg met jouw kus vol ongeloof in deze straten.…

November en nog dansen muggen in de zon de dag is te kort…

In haar galajurk staat er plots andere vrouw naar mij te lonken.…

Zo druk met vragen voor het zien van het antwoord rest zo weinig tijd…

in de vijfhoek met vergrootglas kind van vier breeduit op de stoep het wil in november nog zonnestralen bundelen…

Hoogwater is daar wentel en wentel weer om tij is zo voorbij…

de roep is de naam onmiskenbaar en zeg jij ‘dank je de koekoek’ ?…

Blik in haar ogen: omarm me, kus, bemin me zo maar in de bus.…