Alle inzendingen over haiku

zandkorrels branden eenzame herinnering golfslag gebroken…

altijd laat hij in zijn donkere luchten een plekje open…

Bidden, elke dag; wordt het dadelijk,aanstonds of later verhoord? Heel mijn leven is omsloten door Gods werkende wijsheid.…

ook al draait men hier ronde na ronde, hij raakt nooit opgewonden…

hij ligt gespiegeld in het water zijn gezicht boom in tegenlicht…

zonder omkijken wordt zijn deur dicht getrokken de rug gebogen…

gevlekte vogel voel je vrij ieder voorjaar om te beminnen…

Bomen ruisen luid: dit heerlijke ogenblik vast mogen houden... Al meezwevend op de wind hier lang blijven rondwaren...…

zijn inspanning leeft een gezicht dat boekdelen optekent in beeld het vastgelegde moment laat eindeloos genieten…

meiregens vloeien langs kleine wangen verdroomt een natte morgen…

(tanka) Die Spaanse heer leunt onspannen in een strandstoel; zijn gezicht is vol zuidelijke gemoedsrust, heerskracht van de generaal.…

Er valt een glas om alsof het aan stukken is zo klinkt het droogjes…

los van mijn gevoel grijp ik, tot ik breuken heel alles bij elkaar…

(tanka) Het hoge grasland zucht weemoedig; loom stappen we met de zefier mee, vinden al gauw opbeuring tussen Gelderse rozen.…

een glimlach in steen de mond gruwt, ogen spreken zacht binnen een hart…

(tanka) Moeder eend zwemt voort, gevolgd door één kleintje maar... Verlies geleden? Blijdschap! Uit het gras komen haar vijf andere kuikens.…

laat de wind maar gaan zonder jouw moeders vleugels krijgt scheefgroei een kans…

(tanka) Steeds bidden tot God; wat mogen we verlangen voor nu, en later? Behalve al die vragen is oneindig te danken.…

ton sur ton licht op een citroenvlinder verkleurt warm de lentedag…

mieren werken zich grondig onder een tegel diep in de nesten [2010]…

Wat staan zij daar te pronken ver-geet-mij-niet-jes zeg niet zijn het maar…

Zacht zijn zijn handen als van het oudste leder van zijn handschoenen…

trots langs het water een rij geknotte wilgen de vuisten gebald…

Op de rotshelling zetten kinderen zich schrap. Trots in hun ogen.…

gebarsten kleuren slaan uit gladde facetten een regenboog glanst waar zon water raakt, springt licht op golven van emoties…

uit het westen waait een straffe wind en bijna val ik om maar de geur de zware geur van hyacinthen beurt mij op…

hoog opgetrokken hangen reigers volledig in hun spanwijdte…

Mijn buurvrouw heeft een hond hij blaft hij keft kortaf mijn buurvrouw een hond…

iedere stap knarst als zand tussen mijn kiezen lange weg te gaan…

vertrouwen draagt je op weg naar een evenwicht slaat de balans door één kant gaat steevast vooruit de ander laat je achter…