Alle inzendingen over haiku

Denk ik aan mijn stee, hoor ik "de hoge bomen" en krijg kippenvel…

Dor en droog van geest praat bisschop over liefde "naasten" vergetend…

dit voertuig wij zitten daar wij zitten in het schip…

drie schrale regels zowaar vangt daar die vrijer honderd pegels voor…

Bladstil, niets beweegt een tijdloze zwijger zwijgt, ik kan hem horen. Onbaatzuchtigheid, om het eerdere streven, achterwege te laten. Toon van eigendunk, voor het gemak vergeten, herken het geluid. Alles valt tot een, dat ene keert tot alles, voordat het verscheen. Overtollig woord, ingepakt of uitgekleed als koude waarheid…

Drie decimeter. Glad en dik geen dubbeltjes. Gaat het nou nog aan?…

Dwarrelende sneeuw zichtbaar in het gele licht van de straatlantaarn…

Verblindende zon werpt donkere schaduwen op de witte grond…

treed binnen en zie hoe mijn hart zich thans opent dat bepaal ik zelf een kleine deur voor lijden de grote voor mijn liefde…

Twee vrouwen trouwen in oudkatholieke kerk met God in hun hoofd…

de eerste sneeuw mooier stiller de wereld nu wij nog…

Groene boomstammen tussen de bomen het meer de zon staat heel laag…

engelengeduld wachten tot je een ons weegt moeiteloos lijnen…

betere standen? opwindend zijn ze niet alleen maar rijker…

Kronkelend beekje beroerd door een zachte bries vuurrood is de kim…

De duif zit en kijkt een kraai vliegt krassend voorbij de avond nadert…

boven het verkeer hoor ik de jonge merel met grote moeite…

Boven in de lucht ratelende geluiden vechtend duivenpaar…

zij knikken na rijp beraad ten dode dreiging? drone! zij dienen zonder pardon zonder proces de dood toe Zie: http://www.trouw.nl/tr/nl/4496/Buitenland/article/detail/3372089/2013/01/04/Rechter-Liquidatieprogramma-Witte-Huis-mag-geheim-blijven.dhtml…

Verward door winter van zuid naar noord en terug zwermen de ganzen…

Oosterse wijzen komen, zien en vereren wie ere toekomt…

de crocus in bloei belooft in geur en in kleur het wordt weer lente! de zee glooit en gloeit wij zwemmen en zweven op golven van geluk... de nevel in wit bedekt het land in eenvoud het is zo mooi stil de winter trekt aan sneeuwt een strakke trui van ijs binnen is het warm.…

Waan van een nieuw jaar wens ik echt alle goeds toe sla zelf een kruisje…

waar de liefde strandt ontbeert droevig drenkeling rede en verstand…

Het regent zachtjes witgele krans om de maan een wolk schuift erlangs…

Onuitgesproken, verstopt de wereld zich in woorden op lippen. Als de dromenkar krakend voorbij komt rijden, leeft mijn hartendief. Als nieuwjaarswens beschrijft hij de hemelen, zespuntige kerkvlok. Sneeuwklok dwarrelt over de spiegels van de tijd niet één staat gelijk.…

Kraanvogels zijn het een afschuwelijk lawaai boven de Loire…

De hemel steenrood dat geel van een girasol maar koolzwart de zee…

de bomen ze strekken hun armen naar boven oranten reikende nog naar ik weet niet wie…

fonkelen laat hij doorweekte contreien onze broeder zon…