3651 resultaten.
Afrikaantjes
poëzie
2.0 met 6 stemmen
1.071 Mijn handen rieken van uw reuk
waar ik uw steel en blaren kreuk,
o gulden Afrikaantjes,
en 'k hou van u zo veel en teer
als straks uw parkskens gloeien weer
saffraan-goud in de laantjes;
ik riek u dan zo bitter-fris,
onaards en vol geheimenis.…
Ode aan de mus
gedicht
2.5 met 4 stemmen
5.662 Schuim onder de vogels,
schuim dat wegstuift en
weer aanwuift als een
kwetterende stofwolk,
schorem dat vecht om
elke kruimel, stof-
badend plebs, honk-
vaste landloper,
Jan Rap die doodgaat
zonder maat, brutale
bek die stinkt naar
paardenvijgen, gespuis
dat vliegt.
------------------------------------------------------…
IJdelheid
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.053 Wij wandlen een poos over de aarde,
een ogenblik slechts, een kleine stond;
we gaan door de "levensgaarde"
en blijven een korte tijd "gezond",
we slapen, we praten en eten,
och, alles slechts een kleine wijl;
't is gauw weer verdwenen, vergeten...
Is 't leven geen snellende pijl?
Ei, straks was het klein knaapje jarig :
't was de…
Zelfportret
gedicht
2.2 met 9 stemmen
4.157 Ik die de nasmaak van loslippigheid
geproefd heb, en zij is te jong
en praat mijn mond voorbij en bijt
als peper op mijn tong;
ik die de vreemde kriebel van het woord
gevoeld heb als het witte blad
en zit te schrijven als vermoord
ik het, al dat wit zat;
ik die de ren van kippen zonder kop
gezien heb, en hoe oud was ik
die de…
Gebed
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.306 Heer, ga ver
want de aarde zweet haar wellust,
als een hallo rond de maan.
Heer, ga ver van ons
want de aarde tingelt als een zotskap
en haar mond aapt breed van 't lachen.
Heer, hoe lang laat Gij begaan?
Hoort Gij niet dat uw Huis dreunt
van de dans der aarde?
Dat uw venster trilt van de ‘one step’
en het rumoer van de ‘shimmy’?
Door de…
In memoriam
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.005 Gouden geruchten gaan uit uw ogen;
'k hoor het breken van uw hart
en uw polsslag diep-bewogen
door de smart;
de avond huivert wijl het kil is;
aan uw wimper beeft een traan;
Och, hoe de avond zwijgt en stil is
en vol maan.…
de strijd der liefde
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.208 De strijd der liefde ........
Hoor daar de trommelslag, het einde is nabij.
De strijd der liefde, ik geef mij over.. het is voorbij.
Moe gestreden kies ik het hazepad.
beiden geleden, beiden genoeg gehad.
Uitgestreden met de dolk in mijn hart bloed ik van verdriet.
Naar adem snakkend, maar vergeten kan ik je niet.
Onze legers streden…
vaarwel....
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
718 Vaarwel.....
Oudste gebouw van onze Vesting, tijden meegegaan, eeuwen blijven staan.
Statige oude dame die speelde met de zon.
Stormen overleefde, en oorlogen doorstond.
Geluk en liefde, blijdschap en verdriet, alles kon je hebben, Ons symbool voor kracht en tederheid van geboorte tot in de eeuwigheid vergaan deed je niet
Eeuwenlang stond…
In de oude buurt
gedicht
1.8 met 28 stemmen
5.222 Wij hadden vroeger in de tuin
een hele ouwe schutting waar ik
met pijltjes op gooide
maar er zat een gat in
en op een novemberdag
gooide ik er door en trof
de buurman dodelijk.
Van de opbrengst van zijn
pakken hebben we hem net kunnen
begraven, maar eergisteren
kwam er plotseling een man van
de burgerlijke stand vragen waar
de buurman…
Naastenliefde
gedicht
4.1 met 17 stemmen
8.118 Wie heeft de pad het pad zien oversteken?
De boer op zijn tractor niet: hij heeft
al honderd padden overreden. Het pad
is smal, en de pad traag. Hij is een
pelgrim, onderweg (misschien mist hij
een kenteken?). Hij sleept zich naar
de plas, de poel waarin herboren wordt
zijn groene paradijs. Hij wil dwars
door het stenen huis, hij volhardt in…
Zusje
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
2.057 Lief zusje,
Onderdeel van mijn bestaan
Zal ik altijd bij je zijn
In gedachten
Blij, verdrietig,
boos zijn voor je
Kom ik naar je toe
Wanneer dat nodig is
Een schouder
Een lach
Of even niets
Om jou op te beuren
Of
Zoals vandaag
Een knuffel
Er zijn
Gewoon om mee te maken
Jouw gelukkigste moment…
Afscheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.875 We kunnen nog geen afscheid nemen,
maar vandaag is dan toch die dag.
De zon schijnt,
maar inwendig huil ik zacht.
Op je laatste rustplaats aangekomen
kijk ik om me heen.
Zijn er meer die zich zoals ik voelen,
of ben ik maar alleen?
Peinzend buig ik me weer tot je graf,
maar alles gaat langs mee heen.
Het enige wat ik nog kan denken is,…
deeltocht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
995 boven het hart
stolt het bloed
de riem trekt een lijn
tot aan de lendenen
het kruis hangt in het azimut
vanaf hier is het in strepen
zwaar als lood
dat door de aderen trekt
de hartstocht
onder de voeten
het wortelt in kinderen
daarbuiten waait het
de einder verdeeld
oneindig in kruispunten
van jij en ik…
voortgang en de ontvangenis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
593 Soms vertoef ik
tussen twee gestaltes door
vandaag en morgen
het voorgeborchte de metamorfose
geheel alleen verbonden
een schimmige lijn
dat het zich afwikkelt
en zichzelf op de buik schrijft
en streept het dan door
als een loden tong die van
onafwendbaarheid spreekt
dat het sterft
en wat dode dingen
met zich meeneemt…
lotgevallen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 zo ontstond het zand
naamloos en zonder aantal
plompe klei en handen
met hompen
vormeloze scheppingsdrang
en de overdaad sneed de kneedbal aan
restanten zonder getuigenis
kruimels geleend uit dogma
vanaf daar was de hemel
met lucht om van te leven
zo ontstond de mens
met het toom van onvolmaaktheid
voor hem uit een lange lijn…
verdichtlingen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
572 Wij zijn van die verdichtte dingen
open de haakjes
en maak een opzettelijk gebaar
[trek er een lijntje om achteraf]
rond het gesprek af met een belofte
en zet de deur op een kier
het licht gedimd tot het weerzien
[hoe waarom het zo gaat hoort]
sluit de haakjes
wikkel het af de handen gevouwen
als om de woorden nadrukkelijk
[als een toegift…
zomerballet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
800 zie hoe de bloemen zich opmaken
tot barstens toe onder het gezwollen blauw
rondom het middenrif van de zon gespannen
met hun kleurige baarden rond de wangen
de monden druipend van fortuin
en bijen die uit hun bekers drinken
innig gouden was in de botten gieten
wijl de kwieke vogels het keukenraam
van moeder zon afspieden
zich tersluiks…
Dilemma
gedicht
4.0 met 1 stemmen
11.974 Waar ook je lief of vriend is omgekomen,
je wilt dat er iets moois wordt neergezet.
Een monument - hoe klein ook - dat jou redt
en waar je regelmatig weg kunt dromen.
Steeds vaker zien we langs ons wegennet
(vaak in een bocht met akelige bomen)
de plaats waar iemand wreed werd weggenomen:
waxinelichtjes bij een nat portret...
Al eeuwen…
VRIJ!
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.161 Al vreet de vijand ons aan 't hart,
ons hart, ons hart, ons Belgisch hart,
al zit hij aan ons bloed te slikken
en geeft dat pijn en geeft dat smart,
hij zal op 't eind er in verstikken!
Al zuipt de vijand aan ons bloed,
ons bloed, ons bloed, ons Belgisch bloed
dat 't hem de lippen af gaat druipen,
al zwelgt hij kroppensvol zijn…
Luchtballon van bewustzijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
656 Diep van binnen
komen
zoveel sterke krachten
uit een oneindige zee
van gedachten en gevoelens
in alle denkbare tonen
vormen en kleuren
helder en zuiver boven drijven
Nimmer ongrijpbaar of gevangen
verborgen of vervlogen
juist intens
onmiskenbaar stralend
als bakens aan de oppervlakte
die telkens beschermen, benoemen, bezinnen, bewegen…
Tussen de stromen van het leven door
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
559 Tussen de stromen van het leven door
stuur je jouw schip
dat wordt meegevoerd
en heen en weer geslingerd
geduwd, geketend, getrokken, gebogen, gedreven, gedragen
vervuld, ontroerd, verbaasd, gevonden, verloren, vermaakt
stuur je
als een rivier meandert
door de stromen van het leven heen…
Lieve Daniël
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
692 Lieve Daniël,
Ik weet het je bent pas 6 jaar.
Al deze woorden nog te moeilijk een beetje raar.
Papa schrijft het ook niet voor nu maar voor later.
Voordat gewenning dit gevoel overstroomd als water.
Het is vast gek dat papa er niet meer is.
Klinkt vast gek dat ik bij je wil zijn en je zo erg mis.
Je bent mijn kind ik wilde je niet verlaten…
In de naam van Allah
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Uit naam van Allah
De beginnende schrijver in mij slaakt een gil.
Kan ik dan niet meer schrijven wat ik wil?
Juist die twijfel moet ik weigeren te laten bestaan.
Geen eerbetoon aan de mensen die nu zijn gegaan.
Mensen die zich niet verstopten maar zich altijd bleven uiten.
Door extremisten met geweren kunnen we hun boek nu sluiten.
Het was…
Wat ik in het weekend nog zag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
706 Het moment zal gaan komen dat weet je al.
Dat al je emoties zullen komen in een vrije val.
Afscheid nemen en vooral hoe neem je alvast door.
Des te dichterbij het moment komt des te meer bereid je je voor.
De vraag is waarop denk je je voor te bereiden?
Dat kan niet wanneer je apart raakt waarvan je nooit wilt scheiden.
De vragende ogen van…
Lieve Jan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
922 Ik wil al zo lang iets schrijven naar jou.
Je bent nog steeds iemand waar ik zielsveel van hou.
Je was mijn vader maar alleen niet van vlees en bloed.
Toch altijd wijze raad en een hartelijke groet.
Ik voelde me thuis kon goed met je praten.
Soms leek het wel alsof je de vulling was voor al mijn gaten.
Wil je graag zeggen dat ik je vrouw…
Wat je met liefde is gegeven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
982 Te vaak kon ik niet genieten van het leven.
De gedachte terug naar die emotie laat me nog trillen en beven.
Ik kon het leven niet aan en viel in een zwart gat.
Nooit het besef van de kracht die in me zat.
Alles gefocussed op schaduw en een zon die valt.
Niet mijn blik op wat te redden viel maar op wat al was verknald.
Ik voelde me als in…
DOODSGEBED
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.411 Heer, als ik sterf
op een december-dag;
in het ziek laken dat ruikt!
En mijn gezicht: geel als een raap,
mijn baard verwoest door het zweet,
terwijl mijn hand vol angst in het kussen plukt,
Heer, houd dan voor mij, arm schaap,
houd uw barmhartigheid gereed.
Want gedurig was ik lui en dom,
onkuis, hovaardig en zot,
ik was gulzig aan bier-…
Haat
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
629 Wat is haat?
Woorden zo grof
Uitgesproken uit woede of
het verafschuwen van iemand op een hogere graad
Een woord zo vol van betekenis
Maar vier letters groot, ter tegenstelling
Toch voor velen een kwelling
om dit te horen, soms al na een kleine ergernis
Duidelijk onderschat
Wat het manifesteren ervan aan schade geeft
Uitgesproken alsof…
Ander.
poëzie
2.2 met 5 stemmen
2.882 Koridon.
Koom hier, o goelijk meisje.
Gij ziet de velden groenen.
Vergun me slechts een reisje,
Dat ik uw mond mag zoenen,
En uw wangen, uit lust en verlangen.
Ay koom wat nader:
Want uwe moeder en was niet vroeder.
Zij kuste vader.
De duiven trekkebekken.
De dieren in de weiden
Een lijn te zamen trekken.
Wie kan de liefde…
In Newtons boomgaard
gedicht
2.5 met 2 stemmen
6.008 Ik wacht tot de appel niet ver
van de boom valt of de zwaarte
ontstijgt. De appel is rood
en hardstelig; hij hecht aan
zijn tak, zwelt welbehaaglijk.
Ik heb tijd zat. De appel
weet niet dat de zwaarte
kracht, wet is, dat de tak
zijn dracht moe wordt.
Het is herfst: appeltijd.
De appel doet of ik ver
van de boom of lucht ben
voor hem…