Alle inzendingen over haiku

Kerstverlichting schijnt in kleuren, dicht op elkaar. Dat ene lichtje, daar in dichte duisternis, zegt echter heel wat meer...…

De mistbank hangt laag streep licht aan de horizon de vos staart me aan…

Zo mooi is de gloed van het Vuur ontvlamd in mij dat ik dansen moet…

De duif zit heel stil ver weg de roep van een uil een windvlaag steekt op…

Aardappel in keel zit behoorlijk in de weg bij echte kakkerrrrrrrr…

ik brand mijn kaarsje en koester het warme licht in koude dagen…

Op de afsluitdijk drie elementen voorbij met vlam in de pijp…

Aan de horizon intens paarlemoeren zee adembenemend…

Het zwalkende schip met de koers ver te zoeken ten prooi aan golven…

tijd voor verder gaan roept herinneringen op om jou te volgen switi lobi…

Dichterbij de glans wijst het kaarslicht mij de weg naar een nieuw leven…

het slechte weer komt het is er onmiskenbaar ja, een depressie…

Woorden zijn vlinders teer vluchtig en ongrijpbaar lepidopteras…

geen vlees en geen vis verbeelding stilt honger naar zeeën vol geluk volle manden brood en vrees haar liefde te verliezen…

crisis het geitje krijgt wat minder oud brood…

Liefde vindt ruimheid van voelen, denken en geest. Haat houdt zich steeds op in nauwe holtes, kruipt voort, steunend, wringend, zoekt almaar.…

Zo maar een kaarsje geeft mij midden in de nacht plots hoopvol veel licht…

als een houten Klaas staat D'n Heilige Losbol vast in deze tijd ker(k)misklanten verdrinken gemakkelijk hun vertier…

Geile waterhond vraagt poedelnaakte buurvrouw door het raam mee uit…

in den beginne een beetje stro een kribbe een kind wat licht nu een groot glitterding in ons duister opgesteld…

Hond kan niet kiezen: zoveel takken na de storm om mee te nemen!…

Stuk verwildering: ogen vol woeste vraatzucht bij de Burger King…

complete vrijheid niet laten ringeloren is een kunst apart elke kracht bedraagt schoonheid zie het menszijn op zichzelf…

(haiku) Late zon schittert tussen zwarte wolken en huizen in schaduw. (tanka) De stad in schemer is vol vage gestalten, haast onherkenbaar. Daarboven blinkt verblindend zonlicht, tot dalen bereid.…

Het wuivende riet kiest voor luidruchtig afscheid in felle herfststorm…

overtuigd geloof daar, in het licht des aanschijns verblijft geweten…

Op weg naar advent zie ik een weg, een waarheid verzoeningsmoment…

Telkens genieten van hoge spookgestalten: bomen in de mist.…

De intercity raast zijn schaduw achterna Wie zal er winnen?…

Een snijdende wind beneemt messcherp de adem voor vinnig weerwoord…