590 resultaten.
Feestmaal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
814 Kolderiek periodiek (nr.13 uit een reeks van 100)
Zoon (verspreekt zich) tot zijn moeder: “ Haal jij
de gebakken moeflons uit de oven?”…
Ieders kruis
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
766 De eenzaamheid noopt ons tot nadenken
en leert ons, in onszelf gekeerd
wat de mens kan schenken
wat de wereld ons verleerd heeft door
misleiding, straf of schuld
Mens, zoekt naar de waarheid
en onderscheidt het goede van verkeerd
Weet wat u te wachten staat,
als het om beproeving, dood en ziekte gaat
Het kind in ons weet alles beter dan…
Het nieuwe wonen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
884 Kolderiek periodiek (nr.14 uit een reeks van 100)
Verhuizen? Dat doe je maar ergens anders!…
In een prisma van mogelijkheden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
534 Violen strijken melodramatisch
een kakofonie van
verwarrende klanken die
de Tijdgeest kenmerken
De klok wijst ons
om schepen te verbranden
oud zeer te verlaten
op onbekend terrein
We zullen onlosmakelijk
onze geheimen herbergen
op kernachtige wijze
De droom waakt
in ons bewustzijn,
onophoudelijk...
creëren we osmose
in een prisma…
Rondje van de zaak
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
877 Kolderiek periodiek (nr.15 uit een reeks van 100)
Persoon 1:” Is dat koffie verkeerd?”
Persoon 2:” Nee, dat is expres zo!”…
Wiegend in de oktoberwind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
628 De wind heeft warme gedachten
in je haren gesponnen
En hangt een nevel
aan rood gebladerte
Vallend van tak tot tak
op de aarde,
in het nat
van een bloeiend najaar
De eerste grijze haar als
een teken
van de tand des tijds
Geronnen in
smalle wateren,
van fluisterend tot
tierend
We vieren de herfst
met wervelende melancholie…
Wetend dat ik jou mijn tranen schrijf
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.073 Met het uitzicht op de einder
waarin de klok onze tijd uitwist
met het inzicht
in al het broze, vergankelijke
wetend dat ik jou
mijn tranen schrijf
zingt jouw hart
melancholisch,
onbedaarlijk
hopend op troost
voor een bittere nanacht
Als onze wegen niet meer
onafscheidelijk zijn
ook dan zal ik naar je reiken
jou hunkerend…
Zelfbescherming
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
934 Kolderiek periodiek (nr. 16 uit een reeks van 100)
De man die een rubber
om zijn tong had gedaan,
legde aan de kelner uit:
"Ik eet veilig of ik eet niet!"…
Mijn broer
gedicht
2.3 met 177 stemmen
37.803 Mijn broer, gij leedt
Een einde, waar geen mens van weet.
Vaak ligt gij naast mij, en ik
Begrijp het slecht, en tast en schrik.
De weg met iepen liept gij langs.
De vogels riepen laat. Iets bangs
Vervolgde ons beiden. Toch woudt gij
Alleen gaan door de woestenij.
Wij sliepen deze nacht weer saam.
Uw hart sloeg naast mij. ‘k Sprak…
De ijsbloemen op mijn raam
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.128 Het raam beslaat
en verdoezelt bevroren ijsbloemen
die de nacht zou schenken
Je hart verstaat
te bezoedeld door jezelf te roemen
zonder na te denken...
de kunst van de hartenbreker
de liefdeswreker
die in mijn pijnen op blijft doemen
Het is onomkeerbaar, te laat,
te vertroebeld om mijn naam te noemen
en mijn ziel te wenken…
Waterloo
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
821 Kolderiek periodiek (nr. 17 uit een reeks van 100)
Napoleon kreeg bij de afrekening
een Bon Aparte...…
De ogen der Goden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
602 Onverstaanbaar prevelt hij de zin
die hij geeft aan zijn bestaan
Waar haalt hij het lef vandaan
om vlees en bloed met geest te verwarren?
Om het heilige leven te sarren,
op te porren en te doden?
Om zand te strooien in
de ogen der Goden?
Wat hij wil is levensvreugd,
maakt van zonde weer een deugd
Maakt van water rode wijn
de mens…
Van koraalrood naar ultramarijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
569 Koraalrood vloeit pijn
uit diepe wonden
gesneden door een bijna dodelijk lot
Facetten der vermetelheid
die het grootse hart
koperkleurig doen voortstuwen
verhinderen de aftakeling
naar een noodlottig leven en
verbazen vriend en vijand
Door kracht en zegen,
een Herculeske daad
in deze Titanenstrijd
zal op het scherpst van de snede…
Ik vertel je geen sprookje
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
814 Kolderiek periodiek (nr.18 uit een reeks van 100)
Na het doornenbos te hebben doorkliefd, bereikte de
prins Doornroosje en kuste haar. Ook hij viel
in een diepe slaap.
En ze sliepen nog lang en gelukkig...…
Zij die zich in haar schepping wakker droomt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 Mijn atelier vormt de tempel
waarin de muze woont
Mijn tekentafel als altaar
waar ik jou mijn ziel verbeeld
Voorbij het mogelijk
waarneembare der zintuigen
De plek waar alleen nog
rust, liefde en inspiratie geldt
gelegen in de binnenstad
waar de haven zijn verbrande
schepen telt
In een smeltkroes van culturen
en waar de honger…
Als woorden zingen kunnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
598 Ik zing je een feest, een beeld
van walsende akkoorden
Uitgelaten en liefderijk
verstaan we elkaars gedachten
en proeven elkaars blik
Ogen die toveren en liefde glanzen
over de hoofden van andere
geliefden, wereldwijd
Gedachten die bloemenvleugels
schenken aan vermoeide schouders
Ik zing je een feest, een gouden geest
met zilveren…
Openbaar kunstgebit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 Kolderiek periodiek (nr.19 uit een reeks van 100)
Vraagt de ene tandeloze aan de andere:
" Kauw jij of kauw ik?"…
Eeuwige winters met gevroren vleugels
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
654 Verloren gezichten
waarvan de uitdrukking is
als uit steen gehouwen
als de beeltenissen die
het leven al voorbij zijn
en nimmer terugkeren
Zo koud steekt het woord op
ontsproten aan eeuwige winters
met gevroren vleugels
Ontleend aan ledig begrip
en verstoten emoties
die meer doen vermoeden
dan jij me zeggen wil
De pijn zit wortelend…
Uit zilveren schalen geschonken
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
582 Zou je mij willen bewaren
in het licht
van ontluikende ogen
in herinneringen aan
verstilde schoonheid
van een verlate schemer
als het avondrood
overgaat in nachtelijk blauw
en ik je mijn lang vergeten
brieven ongelezen laat
onder het bladerdak waar ik je
mijn hartenklop ontvouw
zullen we dan onze zielen
verstrengeld laten opgaan…
Dovemansoren
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
858 Kolderiek periodiek (nr. 20 uit een reeks van 100)
Nadat de man zijn gehoorapparaat
had ingedaan hoorde hij het
in Keulen donderen...…
Vrij reizen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
789 Kolderiek periodiek (nr.21 uit een reeks van 100)
Uitzicht vanuit de trein:
“ Door de bomen zie ik Den Bosch niet meer.”…
Over eenvoud en kracht
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
977 Als een windhoos verwaaien
emoties moeiteloos over een
zacht glooiend landschap
In kalme handen weten
koude wangen zich geborgen
voor latere tranengloed
Wat in het ongewisse blijft
zijn de bouwstenen
van het eigen zijn
de diepere roerselen
ontsproten aan dat wat
niet gekend wordt
Het onbenoembare zelf
trekt aan als een magneet…
Waar onze zielen oplichten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.137 Onophoudelijk verstrijkt het leven
in tintelende fluisteringen
Als een rivier keer ik terug
In een toevloed van zachtzinnigheid
komen oude sentimenten boven
Als de ontroering mij overmant
en het leven dieper doet ademen
overschaduwt jouw hartepijn
het mij omringende
Met hart en handen
met huid en haar en
beginselen der tederheid…
In een zwijgzaam mysterium
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
498 Het vermolmde hout
dat kraakt onder mijn voeten
bij het betreden van
jouw bebost domein
knispert en ritselt zacht
als een gekreukeld tekenvel
waarop symbolisch
het leven wordt uitgelegd
De kracht der verbeelding
brengt ons een veelvoud
aan betekenissen
Ja, ook bekentenissen
die in een zwijgzaam mysterium
ontstaan en weer opgaan…
Een enkele reis naar oneindigheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.119 Als de lippen zijn verdroogd
en de oogleden voorgoed zijn gesloten
strijkt een zachte hand
nog een laatste maal over het hart
van het vergankelijke
van een kostbaar leven
Een leven dat geliefd en geleden heeft
Tranen stromen haast woordeloos
uit de zielen van de getroffen nabestaanden
Er volgt een massieve, ondoordringbare stilte…
Ergernis
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
857 Kolderiek periodiek (nr.22 uit een reeks van 100)
Waar de hond van vol is,
daar loopt de stoep van over...…
Nostalgie brengt mij huiswaarts
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
722 Een gapend gat
is als de wond waar ik
Omheen dans
Een afgrond waar
mijn hand de hemel
niet plukken kan
Waar dorre bloemen
mijn vermoeide aangezicht
ontsieren
en de echo
van lieflijke klanken
wegsterft
Ik vind ogentroost
klimmend tegen blinde
muren
in vale herinneringen
aan een zacht bemoste
bedding
waar ik mij te ruste…
Fabeltjesland
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
784 Kolderiek periodiek (nr. 23 uit een reeks van 100)
Het nieuws wat alle dieren aanging
bereikte ook plaatsen als Hoenderloo,
Oss, Wolvega en Koedam...…
Verschraald winterlicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
620 Diep in gedachten verzonken
draagt hij zich naar de overkant
waar hij, hangend aan de rand
meewarig het hoofd schudt
en hij zijn modderbenen
onhandig stut
Door vergroeiing tot
versteend lijden,
leeft hij met verknoeiing
aan beiden zijden van het bestaan
en tracht hij zorgvuldig
de gemene deler der geheimen
te benoemen
Een onbezonnen…
Over verkilde wateren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
578 De Goddelijke wind
waait over verkilde wateren
waar geen bodem te vinden is
Ondanks dat gulden regendruppels
bladgoud tekenen op
bezorgde gezichten
en de aftandse sloep
klotst tegen botsende rotspartijen
waar de inham zich versmalt
blijft toch de hoop
op verankering,
op vaste voet aan land
De vrouw die aan
huis gekluisterd
met…