Hartenkreten over emoties

Ik loop over gloeiende kolen en heb voor heter vuren gestaan…

Laat mijn handen je innerlijke voel betasten en strelen geef vanuit je hart warmte en liefde mee Uiterlijk is schijn wanneer het innerlijk straalt omarm me en voel de fluistering van de wind spelend met je haar strelend over je natte wang je ogen kussend Vanuit donkerte en schemering lacht mijn schaduw je wolvend toe krachtig…

Vangen wil ze in haar handen de schaduw van geluk de adelaar vliegt met wijd gespreide vleugels cirkelend door de lucht Draagt een slinger van gesponnen liefde in gouden veren brengt haar een warme droom omdat haar liefste niet kan komen schrijft hij de glimlach in haar hart…

Je beseft pas wat het is, als je het niet meer hebt! Alles duister als de nacht, alles op de tast... Fietsen en dan niks zien, lekker in bad...nu even niet! 'n lekker bakkie koffie, vergeet 't maar! Dan naar de winkel, want dat moest gisteren al..gesloten! Kaarsen en een plaid over je benen, Een ontredderde dochter met baby, zoekt warmte…

Vuisten tot bloedens toe stuk geslagen op gepantserd glas tranen gehuild met droge ogen schreeuwend zonder geluid struikelend over keien die rotsblokken bleken licht wordt schemer schemer tot schaduw schaduw tot angst wat blijft over voelende handen in wanhoop zoekend het kan erger fluistert de wind en ik prop mijn oren…

Er zit mist in mijn hoofd De vangrail dwingt me Hij vangt me niet op Maar duwt me Loodrecht de verkeerde kant op De zon schijnt weer Schijnt Om vervolgens De regen weer op te zuigen En de wolken uit te spuwen Wacht op een afslag Het einde van de tunnel Nadert niet Als je stilstaat Niet links Niet rechts Niet rechtdoor Recht…

Half oog open Toch weer dicht Laat me slapen De wereld gaat niet weg Zachtjes port ze in mijn zij Slapen doe ik toch niet meer Waarom huil je Is mijn kille vraag Een waterval van tranen Daalt op mijn lichaam neer Woorden spreekt ze niet waarom help ik haar niet meer Zonder antwoord Sluit ik mijn ogen weer Laat me slapen De waarheid…

vandaag hangt de dag aan de vlaggenmast omdat het gisteren morgen werd en wat hierna komt zo mogelijk meer of minder feestelijk kan zijn met wimpel dan maar…

Wat voor mij geweldig is hoeft voor jou niet zo te zijn wat voor mij, wanstaltig is is voor jou dan prachtig? wat voor mij heel erg lief is heb jij totaal niks mee wat voor mij waardevol is trek jij dan door de plee? Maar wat mij aan het hart gaat is dat je er nooit op stáán mag want als iemand mij op het hart stapt, die brandt ik genadeloos…

Op de bodem van mijn bestaan kruip ik uit m'n schulp…

Hoe kan het zo zijn dat 't gevoel van eenzaamheid me soms overvalt in een kamer vól vrienden? Hoe is het toch mogelijk dat ik soms niet voor mezelf opkom als ik denk dat ik geen tranen verdiende ? Hoe bestaat het toch dat ik mijn gevoel zo vol van liefde toch niet goed over kan brengen op jou? hoe loopt het steeds zo pijnlijk…

Ochtendvreugde lang voorbij, de middag was opwindend. De avond kalm soms verdrietig, het nachtelijk duister zal ons omsluiten, o mens, wat ben je nietig.…

Ik lees je ogen en zie het verdriet. Ik zie het verdriet en ik voel je pijn. Ik voel je pijn en machteloosheid, uit machteloosheid weet ik niet wat te zeggen Ik weet niet wat te zeggen op dit moment. Dit moment ben jij eenzaam en ik kijk toe. Ik kijk toe hoe jij je zelf afsluit voor mij. Afgesloten of niet ik reik je mijn hand, ik reik je mijn…

Het wordt tijd om kerstkaarten te schrijven ook al gaat dat met een dubbel gevoel de maand waarin mijn zus en broer stierven tweede kerstdag, oudejaarsdag, je weet wat ik bedoel Een maand van feesten, maar ook herdenken van hen die we achter elkaar verloren dagen die elke jaar terug zullen komen maar ook denken aan Hem die werd geboren Hij…

Dit is weer zo’n avond Dat mijn gedachten Teruggaan naar toen Het kwam door de vraag Argeloos gesteld wat doe jij op de tweede kerstdag Ineens kwam alles terug Ik dacht aan jou Tiny We hadden afgesproken Dat jij die dag bij mij zou komen eten Samen met Joop Ik had allerlei lekkers in de oven En de tafel gedekt Op de klok kijkend…

Mijn liefste Jij gaat nu slapen Ver van mij In een fluister schud ik Jouw kussen op Weef er dromen in Kus liefde op de slaaprimpeltjes Van je wangen Trek het dekbed in warmte Over je heen Met mijn armen vol van passie Streel ik de hartstocht Van mijn zijn Mee met alle verlangende dromen Laat ze jou warm houden Tot wij weer samen zijn…

het leven is als een wolk hij drijft voorbij en aan het eind regent hij leeg…

Ik moet weer gaan lachen Dat wordt er gezegd Niet steeds blijven zeuren Pas dan ben je echt De mens die we kennen Een vrolijk gezicht We weten je kan het Dus schrijf een gedicht Schuif problemen naar achter Zie de toekomst vol zon Dan gaan we weer verder Waar het ooit eens begon…

De wolvin in haar Gaf kracht en sloeg Beschermend Een warme mantel Om haar koude lichaam De adelaar gaf haar vleugels In spanwijdte en liefde Zij koos de vrijheid Van de horizon Wijl haar schaduw Haviksogen opsloeg Vloog zij sneller dan Het fluisteren van de wind Door de wolken Over de zee En belandde in de golven Van de hartstocht…

De wind heeft mij mijn wil ontnomen, Het water heeft mijn ziel, Het vuur heeft nu mijn mooiste dromen, De aarde bleef stabiel.…

Hij strekte zijn armen naar zijn vrienden Voor de laatste keer Zij keken hem alleen niet aan Dat deed hun veel te zeer Het lot had hem niets gegeven Zo kon hij niet langer leven, de pijn, de kwelling, zo Hopeloos Als de woorden hem omschreven.…

Ik lig in een kist zonder wanden het is koud Ik zak weg in het duister en kom nooit meer terug…

Mijn hart hangt Aan een zijden draadje... Ooit had mijn hart jou gevonden en gewacht op jou... Jij had mijn hart gestolen en teruggegeven. Mijn hart aan een zijden draadje En ook een deel van jou...…

Dit is overmacht lief we gaan niet hard water tot aan de kade dauwdruppels in de mist het hart ontdooid ben je daar waar je wil zijn elke dag weer een laatste dans ik begin van voor af aan…

kunstmatig werd ik geboren door jou de warmte voelde zalig zacht ik wist meteen het was door een vrouw je leerde me een taal die ik niet begreep "mama" was het woord dat in me bleef 'k zag geen verschil tussen blank en zwart een ras was mij totaal onbekend ik wist dat je me verdedigde met je hart je voedde me op zoals het moet soms…

Af en toe kan het leven behoorlijk ingewikkeld zijn Zeker als je kijkt naar de liefde Verschillende opties krijg je in je schoot geworpen maar altijd komt de ware uit een rare hoek Het is altijd iemand die je niet verwacht begrijpt of verstaat Het is altijd iemand naar wie je juist niet op zoek was…

Muziek schettert in mijn hoofd Maar ook nog steeds die stemmen Waarom word ik niet geloofd Ik voel mij als gevat in klemmen Het leven leek zo simpel Zo vrolijk en zo vrij Ik had vertrouwen in de mensen Vertrouwen had men niet in mij Wat mij nu plots is overkomen Dat had geen mens toch echt verwacht Ik lig te woelen in mijn kussen Oneindig…

Herinneringen vergelen, illusies verwaaien, verlangens vervagen. Alleen onze fantasie die blijft, teistert ons lijf.…

Het zien van jouw foto Doet mij verdriet Denkend aan de leuke tijd samen Toen wij steeds nader kwamen Maar jij durfde het niet aan En liet ons gaan Tot mijn groot verdriet Ik wilde dit niet Met gevolgen zo groot Niet meer te overzien Jij blijft er voor wegrennen En wil het niet erkennen Ik weet dat je het niet wil horen Maar hij is toch…

Momenteel haat ik alles, m'n leven, de situatie waar ik in zit bah! 'k ben verdrietig, kan wel janken gewoon om niks! Oud zeer, nieuw zeer, moet ik graven naar meer, in vroeger of het heden? Diep van binnen weet ik het wel, maar er voor uit komen...kop in het zand dus! Ben beter in denken dan doen in sommige gevallen. Maar het beheerst m…