Alle inzendingen over Algemeen

de wereld is een chaos met hier en daar een netwerk…

De hevigheid van de jeuk is omgekeerd evenredig aan de bereikbaarheid van de plek…

Is er eigenlijk een alternatief Of moet het altijd pervasief*. Wil je steeds het naadje weten Of alles voor zoete koek opeten, Aan jou het initiatief. Soms valt er over te praten Om de kerk in het midden te laten.…

Gemeengoed is niet algemeen maar goed, dat is van iedereen.…

De langdradigheid van een algemeen gedicht heeft een haiku niet…

Een rij wachtende Nederlanders is over het algemeen breder dan lang.…

Een rij wachtende Nederlanders is over het algemeen breder dan lang.…

De verkeersveiligheid is meer gediend met een algemene periodieke keuring van de chauffeur dan van zijn auto.…

Ik heb sterk het gevoel dat mensvrouwen zich over het algemeen andere dingen herinneren dan mensmannen.…

Het willekeurig op straat gooien van peuken is een algemeen geaccepteerde vorm van milieuvervuiling…

Zolang het parlement de poëzie maar niet bepaalt, heb ik geen enkel bezwaar tegen algemeen kiesrecht.…

Vrouwen zijn er in het algemeen als de kippen bij om zichzelf of elkaar de vooruitgang onmogelijk te maken.…

Tussen het woelige mensendeinen Glijdt mijn schaduw sereen mee Lijkt soms alsof hij wil verdwijnen Maar komt dan weer heel gedwee Hij voegt zich naast mijn persoon Om bij mijn voeten aan te sluiten Gedraagt zich als een zotte clown En is dan echt niet meer te stuiten Kronkelend en buigend over muren Buitelend over straat en stoeprand…

Beschermende duisterheid verhult elke onvolkomenheid. Verwelkom iedere nacht met al mijn toverkracht, en heb alles, iedereen in mijn macht. Dan na talloze mooie dromen laat ik de zon weer opkomen.…

Inburgeringscursus les 3 - De supermarkt Hoofdstuk 1 - Moet ik een mandje of moet ik een karretje? Nederlanders zijn een vriendelijk volkje. U zult merken dat u, nog voor u binnen bent, welwillend wordt toegeknikt door een morsige man of vrouw met een button of een onleesbaar naamkaartje en een stapeltje tijdschriften duidelijk zichtbaar voor…

Hoe uitgebreid het assortiment is dat u tegemoet rijdt, hangt helemaal af van waar u winkelt. Een van de goedkoopste supermarktketens in Nederland is de Aldi. Een Aldi investeert niet in verleidelijke productpresentaties en behulpzaam, representatief personeel. Dat maakt het winkelen daar tot een afschuwelijke, deprimerende gebeurtenis, maar het…

U bent bijna klaar, maar nog niet helemaal. En de laatste loodjes zijn het zwaarst. Het fysiek en mentaal zwaarste onderdeel van de Hollandse winkeltoer is namelijk het in de rij staan. In de rij toont de altijd zo tolerante Nederlander zich plots van een geheel andere, in buitenlandse ogen eigenaardige of zelfs onbeschofte kant (zie ook hoofdstuk…

U heeft het misschien al meegemaakt: bent u eindelijk aan de beurt, zegt de caissiere verveeld: 'O (of: 'shit'), de kassarol is op!' Wind u niet op. Het vervangen van de kassarol is een klusje van 23 seconden, in principe. Heeft u haast, is het koopavond of spitsuur, of rekent u af bij een vakantiehulp of zaterdagkracht, dan moet u rekenen op…

Is het koopavond, zaterdagmiddag, heeft u haast of staan er meer dan 2 klanten achter u, dan geven we in Nederland de voorkeur aan electronisch betalen: pinnen of chippen. Chippen is relatief nieuw en werd na de afschaffing van de ouderwetse cent als betaalmethode geintroduceerd om de burgers het tijdrovende gepruts met dat rottige kleingeld te besparen…

Twee dagen was ze uit mijn bestaan verdwenen. Met mijn eigen instemming dan nog. Wat mij bezielde is nog steeds een raadsel. Feit was, dat alles wat ik die avond zei, ook daadwerkelijk gemeend was. Ik was maar al te goed tot besef gekomen dat één en ander de verkeerde kant opging. Vrienden maakten mij er steeds vaker attent op. Ze vonden dat de tijd…

bewegingloos naar vlakke zijde kartelt de abstractie ronding weg buigt zij in kil gevormde schaduw zijn onbehouwen wachten naar vorming toe…

Je reist met je ogen: Als een eeuwig stille film trekt leven zich aan je voorbij. Je gaat en staat waar de wind waait en ontwapent waar je kan, gewapend tot de tand met de hunkering sloten naar levens te openen, zonder sleutels. Met simpele gebaren, woorden, een blik. Wanneer je me ziet draag ik altijd die koffer vol gezichten;…

vervaarlijk met je tanden bloot lip gekruld door woest gegrom bijtensklaar en harenrecht die aanloop netjes uitgemeten mist de sprong haar degelijkheid kant nog wal de ijle lucht loop je schop na schop jankend weg die laatste net onder je kont…

Vanonder zijn geslepen hoedje glinsteren ogen en druppels droppen het zakje pinda's gebrand in de schoot van de bikinidame. Voor een habbekrats zelf geroosterd. Vanmiddag vaart hij over naar Saint-Tropez. Zo zwaar vandaag! Zowaar vandaag zie ik hoe hij in de spikke Mercedes stapt iets verderop achter struiken verborgen.…

Toen er amper klokken waren, was er nog tijd. Nu heb je niet meer de tijd om gewoon op je klok te kijken. ‘Haast’ is ons leven en stilstaan is er niet meer bij! ‘Tijd’ is zo rekbaar relatief, dat dit meermaals tot absurde situaties leidt. ‘Ik ben er binnen vijf minuutjes’! Een veelgebruikt zinnetje. Doch wordt de ‘limiet’ die in dit zinnetje beschreven…

kapsel jouw onzichtbaar zijn in ranke sluiersteen als het verlies naar eigenheid die niemand raken kan verberg in lachende angst jouw schaamtegelaat vol droefenis cocoon er hoop vergevingsvol buigzaam naar fatsoenlijkheid…

waar molens dwalen in het duistere labyrint van opperste gerechtigheid de oneer gaat schuilen in die prangende vraag van het schuldig waarom zoekt Justitia haar blind vertrouwen in het weken en wegen naar eerherstel velt zij oordeel in bewezen feiten zij hoort de partijen luister ernaar…

breidel jouw pen geen kunstgevoel maar leef in de uiting van wat moet ontstaan raak er de hand die schepping weerstaat het lot achterna bekroning zucht bedwing dan obsessie weerstaanbare drang tast naar de grenzen van eigenheid waar letters gebeiteld als zegeschreeuw het dichten tot kunst hebben verweven…

hoe het kan dat jij zonder een woord mij in jouw schaduw zet me doet luisteren naar de melodie van het blad dat net genoeg wind vangt om ruisend te zijn ja, ik wil hier wel zitten het geruis opluisteren…

In mijn dagelijks zoeken om te overleven word ik opeens opgeschrikt door een voedselpakket dat zomaar uit de lucht komt vallen. Een vergeefs spartelen haalt niets uit en even later zorgt de niet aflatende stortvloed ervoor dat het licht helemaal uitgaat. De druk neemt overhand toe en laat mij voelen dat de bevoorrading deze keer wel aan de heel gulle…