Hij zou het goud gaan winnen dat stond vast
Die Bergsma zou hij even degraderen
En Ted-Jan zou hij wel een lesje leren
Die wensdroom werd echter een loden last
Hij heeft het niet gefixed, hij ging ten onder
Nu nog de aftermat(c)h...wat een gedonder…
zij is stilaan oud geworden
zilveren haren verdwalen
op haar smalle schouders
met het Largo van Ombra mai fu
in de oren tooit ze zich in de schaduw
in haar vechttenue
met een fiere all season jas ontmoet zij
de wereld die almaar groter wordt
in een taal die nauwelijks hoorbaar is
met niet aflatende verende tred
treedt de dood haar…
Die massastart, die stelde niet veel voor,
Want was mijn grootje aan die race begonnen
Dan had ook zij op haar gemak gewonnen,
Want zij kon schaatsen als de beste hoor.
Al in haar jeugd was zij onovertroffen,
Jorrit en zij, zij wonnen op hun sloffen.…
‘t Is zomerweer, ik word steeds depressiever.
Men praat te luid, men maait alweer het gras.
Ik ruik van barbecues het giftig gas.
De atmosfeer wordt radio-actiever.
Ik zit verschanst met al mijn ramen dicht.
’t Blijft ’s avonds wel al weer wat korter licht..…