achter de techniek van leven en dood
van het zijn of het niet-zijn
van dialectiek tot retoriek
een object zal nooit weten
wat de nasmaak van verliezen is
als het moment aangebroken blijkt
om te gaan voor de kiezen op elkaar
er kan maar één winnaar zijn
wat pijnlijk is voor alle losers
loeders van schapenhoeders
bemoeder(en)de droeftoeters…
Wederom sta ik in deze gedaante
Gegraven door de zeven dwergen
ooit zal ik de heks verjagen
die de boom tutoyeerde.
Meter voor meter sla ik de klabanus
met een stok die me alles
waard is.
Doe dit niet
geef me een rookmelder
pak mijn blocnote
maar laat me
geef me eeuwige rust.…
Met zonnebril en klapsigaar kom ik tevoorschijn uit mijn hol,
als Momfer, heerlijk type was dat; droeftoeterige mol.
Als poes erg lui en lekker slapen, beetje spinnen, beetje gapen,
en als hond het strand verkennen; even zee in, lekker rennen.…