Hij is weerloos, herinneringen komen
over scherpe scherven van 't verleden
langsheen de tijdspoor van z’n leven
uit spleten en holen aangeslopen
Ongrijpbaar als de wind enteren
destructieve apocalyptische scharen
van schuld en schaamte z’n bewustzijn
gelaten ondergaat hij de pijn
De inval voelt als eindafrekening
de balans valt ongunstig…
we tellen de dagen
maar vergeten de uren
(om over de minuten
maar te zwijgen)
zo maakt men tegen 't einde
van het bestaan de balans op
als de accurate boekhouder
met de tong tussen de tanden
die zich verdiept in kille cijfers
zijn wij straks debet aan
het tekort aan geluk…
cijfertjes
vermenigvuldigen en keren
pennenlikkend masturberen
plussen en minnen delen
mij in kwadraat bestelen
Uitgerekend door een breuk geveld
kom ik afgemat en uitgeteld
gevierendeeld en dwarsgelegen
mezelf in tweevoud tegen
Verdomme, ik zal die schrijvertjes
van dubbel en dwarse cijfertjes
als slotsom van mijn verweren
met de eindafrekening…
schouderklop
een bakje positieve duwtjes in de rug
en legt u die twee maar bovenop
want die verslijt ik nogal vlug
als laatste 1 kilo groene ogendiepte
eromheen een rood gekleurd lint of zo
samen met een intense kus der liefde
het is voor mijn vrouw …’t is een cadeau
beste Grutter, dat was het wel zo ongeveer
schrijf alles maar op de eindafrekening…
Of dit alles nog niet erg genoeg is, kreeg ik als klap op de vuurpijl (nota bene samen met die brief met de eindafrekening) ook nog een folder, getiteld: BEVALT DAT, REGELMATIG IETS OPZIJ ZETTEN? ER ZIJN NOG MEER MANIEREN. RENDEMENTPLAN.
Waar halen ze verdomme de gore moed vandaan?…
Ondergraaft de ontkenning van een individueel voortbestaan na de dood (en dus van een individuele eindafrekening) het persoonlijke verantwoordelijkheidsgevoel? Ja, voor zover een mens zich in doen en laten alleen laat leiden door verwachtingen van persóónlijke beloning en straf.…
Hij kon er niet genoeg van krijgen want toen het lijstje afgewerkt was en ze de eindafrekening wou maken, wilde Gust nog een paar droge-worstjes-van-het-huis die ginder (wat hoog) waren opgehangen. Te hoog blijkbaar. Ze reikte op de toppen van haar tenen ernaar maar kon er met het mes niet bij.…
645
Bezig met laden