Alle inzendingen over Familiefeest

een kwarteeuw later - een frappant familiefeest - schildpadreünie…

Het carnaval is vaak een middenmoter De paashaas een ongrijpbare affaire De Koningsdag? Die moet nog in première Maar het epicentrum ‘kerst’ is altijd groter In één ding is dit feest niet te verslaan De factor ‘elkaar naar het leven staan’…

alsof een ander in mijn lichaam woont en ik vanop afstand de boel in de gaten hou ik ben er wel maar toch ook niet en niemand die dat ziet weg willen toch blijven zitten als versteend antwoorden op automatische piloot mooi kader, lekker eten neen dank je geen trek iedereen is druk niemand is zichzelf maskers op en lachen volgend…

Kerstmis is een familiefeest in drie gangen. Dat lichtvoetig naar de eettafel beent; wanneer het met veel warmte de hele familie naar een jaar weer eens vereent.…

laagstaand licht luister ik naar winterse verhalen uit een lang verleden tijd toen er nog rijm lag op daken en herdertjes bij nachten lagen wij takken van de kerstboom zaagden voor het maken van kransen in de weken van advent want ooit zijn wij nog heiliger dan de paus geweest was het bezoek van een geestelijke een klein familiefeest…

Maar dan zag ik haar glimlachen zoals vrouwen glimlachen als ze een juweel krijgen dat ze niet mooi vinden maar geen scène willen maken op het familiefeest. Iedereen klapte. Er werd gekust, geroepen, gefotografeerd. En ik dacht alleen maar: had ik maar gewoon thuis gebleven. In mijn onderbroek. Met een zak chips. En de match op tv.…

Achteraf gezien was het slechts een voorbode van wat mij gedurende lange jaren, op vrijwel elk familiefeest zou overkomen. Nooit vergat hij het om mij op een of andere manier vast te nemen en me daarbij steeds de door mijzelf zo gehate woorden toe te spreken. En altijd kwam daar meteen zijn afgrijselijke lach achteraan.…

Bijna een familiefeest leek het, verhuisd naar onze tuin. Een schare kinderen liep voorop, zo recht de tuin in. Dan volgden de volwassenen, en de grootouders bengelden wat achteraan, want ze waren niet meer zo goed te been. Met een wandelstok trachtten ze hun stamboom te volgen.…

Op elk familiefeest een horde afgeleefde tantes die zich op je stort terwijl ze subtiel in je oor fluisteren: WORDT HET NIET EENS TIJD VOOR EEN VRIEND!? De goede (hoe heette jij nou weer, Simone was het toch!?)…