De bouw zag vele werknemers verdwijnen
Dus situationele ironie
Ontvouwt zich: Israëls economie
Gaat zonder Pale- naar de filistijnen
Het is onmogelijk iets op te bouwen
Met mensen die je niet durft te vertrouwen…
Op een mooi moment
in een schilderachtig bos
ontspannen liggend
op zilverachtig mos
was ik bevrucht
de teek nam zijn kans
de Borrelia bacterie
startte een zomerdans
feestend
door mijn lijf
zenuwen raakten
aangedaan
de nachtrust
zij ging eraan
en hr. Dood?
hij is weggegaan
hr. Lyme staat er nu
helemaal vooraan…
Als de liefde weer gaat schijnen
mis je zelfs de zon niet meer
met ‘n nieuwe liefde aan je zijde
trotseer je zelfs het slechtste weer
Lekker samen lummelen, luieren
lezen, lullen, lallen en de lust
die kan rennen maar ook kuieren
uitnodigend van/tot “kust op kust”
Als de liefde weer gaat schijnen
mis je minder, minder pijn en zeer
van…
ik zag hoe
vlugge vingers
orde in een
chaos brachten
door natuurlijke
krachten hun
bestemming te wijzen
geen dwang of
verbale eisen
maar met
fingerspitzengefühl
problemen
naar de juiste
paden leiden
jij had ook de
innemende lach
die ontspanning
bracht in een grimmig
presteren waarbij
proberen vaak
het kortste einde had…
overeind en staat dan in haar hemd
de groep te woord een monoloog
verwijzend naar het be(ge)leidsplan
dat de Boboïne ijverig ijdel en trots
een half jaar eerder presenteerde van
haar onderhorigen een luisterend oor:
‘wij hebben even zojuist toch maar even
projectmatig planologisch breed ingezet
ons ingezet voortdurend intens strevend
naar HR…
“Hr. Lievenbeek.”
“Ja.”
“Hoe gaat het met u?”
“Niet goed. Wie bent u?
Ik wil naar huis, naar mijn vrouw.
Kan ik even bellen?”
Op zijn begrafenis zei ik aan het einde van mijn toespraak:
“Hr. Lievenbeek.
Kunt u mij horen?
Kunt u mij zien?
Hoe gaat het met uw vrouw?
Tot ziens lieve man.
Rust maar lekker uit.”…
805
Bezig met laden