Tijdens het lezen van een luchtige roman van
de verleidelijke Lisa St Aubin de Terán knabbel
ik van Duyvis borrelnoten en nip ik van het bier.
Ergens voel ik mij diep schuldig, omdat ik niet
voor zwaardere kost heb gekozen, maar de boog
kan niet altijd gespannen staan en een jointje
hier en daar verzacht de stressmodus. Dus lees
ik gerustgesteld…
Het bindwerk was versleten,
de rug van leesgenot gekromd,
de bladen vet van 't vette eten.
Het las daar als een dam,
hoe hoog de kachel ook stond,
het vatte nooit eens vlam.
-----------------------------------------
uit: 'Statig Landschap Achter Glas', 1982…
Een Humoristisch Gedicht Over Eten met Mes en Vork
Er was eens een man genaamd Kees,
die at zijn soep met een vork en een lepel, steevast in de geest.
Hij had een tafel vol met lekkernij,
maar met zijn mes en vork was hij niet zo blij.
De Soep
Met zijn vork stak hij in de soep,
de soep lachte terug, als een ondeugende snoep.
Hij zei: “Waarom…