En zelfs als na ons overlijden onze materie door de tijd verzameld zou worden en weer teruggebracht in de toestand waarin ze nu is, en ons het levenslicht weer gegeven zou worden, zou zelfs dat feit ons volstrekt niet aangaan zodra de draad van onze herinnering eenmaal verbroken is.
(Essays, Boek II, Apologie voor Raymond Sebond)…
atomen zijn als letters
waarmee alles is gezegd
in codes geschreven
geen onsterfelijkheid
geen ziel
de dood is nihil
onze waarneming is feilbaar
liefde overgewaardeerd
er is geen godheid
maar atoomleer
‘Athena,
plaga venit,
de plaag komt!’…
mijn gulzigheden
en de gevolgen van ’t vermogen me aan te passen
aan de meest onalledaagse omstandigheden
‘vivus sum
iterum’
daar heb ik geen Meta m’Ovidius voor nodig
dat schud ik zo uit m’n Tom Adams’ mauw
al is die wel wat nauw voor MacGyver-trucjes
of om ’t transdwergenteam in te verbergen
(‘t zijn nu dus kabouters)
dat louter Lucretius…