Alle inzendingen over Soestdijk

Op Soestdijk groeien achter de rododendrons veel krentenboompjes…

Een toiletpot uit Soestdijk! En deze pop was ooit van een prinses…” Maar zeldzamer dan ‘Bord met gouden leeuw’: Een krentenwegge uit de vorige eeuw…

In juni kabbelt alles rustig voort: De Engelse premier krijgt op d’r kop, de keizer van Japan houdt ermee op, Soestdijk wordt een hotel en Sneijder scoort. Ook in Den Haag is juni aan het kabbelen: Nog altijd zijn de musketiers aan ‘t babbelen.…

Paleis Soestdijk was jaren het toneel van achterklap en echtelijke twisten, waarvan wij slechts een klein gedeelte wisten. Het stond in een geheim rapport van Beel. En wat onthult Fasseur na vijftig jaar? Wat iedereen al dacht, is ook ècht waar.…

Het is goed geweest het is mooi geweest het is genoeg geweest het is over: 't uitje! Deze hartenkreet draag ik op aan medebezoeksters: de 16 jarige Juliette Reijnen en haar moeder Irene Hin.…

Zaailingen kwamen zagen en vergingen bismillah Allah is lief vertaalt Kader Abdolah heel creatief Schiet de berm uit raakt in zichzelf verstrikt - de maagdenpalm Op Soestdijk achter de rododendrons de krentenboompjes Op hoge poten verrekijkers op het duin - geen kip te zien Altijd en overal is de verbeelding niet…

Weet ik al wat u denkt en wilt gaan zeggen Het lijkt wel feest in 't Gooi en 't rijmt op mooi Of had u soms gedacht aan apenkooi Gorilla in de Wintertuin - bokito - Reïncarnatie van schurk Hirohito - Maar dat is van een gans ander allooi Geschiedenis zoek ik dichter bij huis In vorstelijk Baarn hou ik het onder ons Rondom Paleis Soestdijk…

Zij wacht geduldig in het Witte Kerkje Een vleugel tussen ruis en roezemoes Van gasten, nog onwetend van de roes Die hen vervoeren zal bij ieder werkje De stilte breekt rond het klavieraltaar Met Liza's vederlichte toetsenspel Na intro's van een veelbelovend stel Twee leerlingen van Hristo tovenaar 't Publiek geniet van 'hun' Rachmaninov…

Nu beweerde onlangs die mevrouw met dat eigenaardige accent, u weet wel die mevrouw uit Soestdijk die alles en iedereen al in haar zak heeft, dat ook het volkslied alleen van haar is. Zij heeft gelijk. Want alles is van haar, dus ook het volkslied. Ik stel dan ook voor het officieel en voor eens en altijd aan haar over te dragen.…

Op Paleis Soestdijk open je een raam. Je ademt weer frisse lucht in je longen. Tijdens een interview vertel je erover. Nu pas besef je wat vrij ademen is. Wat dankbaarheid is. De paradox van dat inzicht ontroert. Later besluit je zelf om terug te gaan. Journalisten wachten deze keer niet. Je nam en neemt je leven in eigen hand.…

Langs groenomzoomde straten, pleinen wemelt het in 'vorstelijk Baarn' van oude villa's langs soms steile heuvelachtige terreinen Ik wandel door de Javalaan van Cantonpark naar Pekingtuin zie er gordels van smaragd en adem onder oude bomen de geur van tempo doeloe in Het oord kent naast maria petrus paas en 't witte…

door warhoofden en langs hen die eerder vielen regerend in een niet verkozen stilte ontdooit gestaag haar onbegrepen kilte Van al haar prinsen weet zij kwaad van vader, moeder, echtgenoot kent zij het lachen en het zuchten de hele waarheid, ook de geruchten de warme band en de koele dood de eenzaamheid van een frontsoldaat Nu op Soestdijk…

Haar sterfbed wilde hij nog wel bezoeken omdat Irene hem dat had gevraagd De prins die graag behaagt en vaak belaagt Zo losjes in de omgang en in broeken Die Bernhard was een velevrouwenvrijer In kringen van het Hof een kledinglijer…

Je had heel Soestdijk bij elkaar moeten krijsen omdat hij een eikel is waar je je als schoonfamilie te pletter voor schaamt! Dát is de reden! Of die mevrouw die ieder jaar met Kerst tot schrik van het paleis in de hal een enorme keel op zet. Psychologen noemen dat hysterie, maar haar famielie noemt dat vergoeilijkend ‘zingen’.…