Je haar valt uit, je lust verdwijnt
Je sterft af, cel voor cel
De chemo heft zijn zware tol
Het leven lijkt een hel
Beroerd en misselijk, ieder uur
Te moe om op te staan
Die gore zware chemo-kuur
Slaat hopelijk goed aan
Door pijn en twijfel van de kaart
De moed voor even kwijt
Wat is je leven dan toch waard
Als je dag in dag uit hier strijdt…
Keihard tikt de regen op mijn zolderraam
tikken van verdriet en eenzaamheid
want Rob is dood, nu niet meer saam
want hij is nu verleden tijd
Kom vertel me regen hoe dat voelt
troost me met jouw tranen zo doorvoeld
laat me weten dat 't genoeg was voor hem
want ik hou nog steeds van Rob…
Het is me wat: nu moet minister Cramer
Die vroeger linkse sympathieën had
Met een of ander lullig actieblad
Daarvoor straks door het stof gaan in de Kamer.
Maar wanneer zullen onze kamerleden
Hun dagen nu eens nuttig gaan besteden?…
Klaterende pisbogen van reflexmatige steunbetuigingen spuien uit vrijwel alle lichaamsholten van Kamers, normaal gesproken nogal dreiggrage websites en Islamitische stichtingen.…
Deze tekst is dan ook méér een steunbetuiging naar mijzelf, en de ontelbare ‘Schrijvertjes’ die er zich in herkennen.
En daar neemt mijn zachtaardigheid het dan weer over, is de cirkel helemaal rond. Het bewijs dat ik nooit ‘hard zal worden in mijn schrijven’ is een feit.…
2.143
Bezig met laden