Dat ik ooit 'De Kapellekensbaan' van Louis
Paul Boon heb uitgelezen en de oeuvres van
Hermann Hesse en Frederik van Eeden, lijkt
me nu iets uit een ander leven te zijn.
In het heden vergaap ik mij als een flaneur
in een bonbonnière, snoep ik detaillistisch
van geestverheffende marsepein en word ik
al door een strip van Garfield verrijkt…
min oneindig
het was daar goed
en dan
het punt
twee
veel punten
een lijn
een levenslijn
gekrabbeld
gevlamd
gevlekt
vertakt
verslingerd
vervaagd
vertraagd
versimpeld
en de lijn
weer een rechte
plus oneindig tegemoet
daar is het goed…
Aanvankelijk vloog hij dan zo laag
dat één voet nog de vloer kon raken
maar snel werd elke torenspits punt van geloof
en ieder mens versimpelde tot plat ovaal.
Altijd stond hij stil op zijn balkon,
een glans van zeker weten in zijn ogen.
-------------------------
uit: 'Beurtzang', 1996.…
550
Bezig met laden