Zoals ik als een levend ding
mijn fiets zag staan, uren sleutelde,
het zadel aaide, alles glom
voordat ik slapen ging.
Zo werk ik nu aan materiaal
dat ik 's nachts van zolder haal: steun-
wielen achter. Ik leun
te zeer op wat is vervlogen.
Maar ook dit zal gesmeerd lopen.
Ik wil de afstand dichten. Doodmoe
maar in extase op de Mont Ventoux…
De eerste keer verliefd
Het gebroken hart
Rijden zonder zijwieltjes
De zilte kus
Het uitzicht vanaf de Gellért-hegy
Jouw hand in mijn haar
Het beste bier met de liefste vrienden
Je zwaarste tranen
Het vuurtorenlicht van Texel
De laatste treinreis
De koudste koffie
De pen die het papier verslaat
Het boek dat sluit
Het waaien…
alles is goed en op m'n wolkje vertoeven is fijn
met soms een koutje of wat groeipijn
daar zijn pa en ma, ze zijn er altijd
en zo zal het altijd voor mij zijn
het ontbreekt me nergens aan
de wereld voelt ook veilig aan
mijn familie en vrienden zijn me heilig
van driewieler tot een fiets met zijwieltjes
speelgoed, snoepgoed en het goede…
Hoe je een opa ziet stralen als hij z'n kleinkind zonder zijwieltjes ziet aankomen fietsen. Hoe een onbekende de ouders zoekt van een verdwaald kind midden in de stad. Dat zijn echt mooie dingen. Ik voel me gelukkig omdat ik deze dingen zie en ervan kan genieten.…