inloggen

Alle inzendingen van Martin Bouwman

27 resultaten.

Sorteren op:

Het ree

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 32
Voor Marius & Lucas We fietsten door een donker bos met open plekken. En plots stond daar een breekbaar jong met lichte vlekken. We hielden stil. Het keek ons aan. Het leek een korte eeuwigheid te duren. Totdat een tak brak of een blad viel. En even plots was het verdwenen – op vlugge, tere benen. Alsof je uit een droom ontwaakt…

De hand

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 851
De kamer en de kast zijn vreemd en leeg. Een vetvlek op de bank zegt waar je jaren zat. Toch geef ik jou de hand. Ik voel het grove van de grond. Jouw kas met druiven, het hoekje met de pruimenbomen, die onder stenen zijn verdwenen. Ik voel de tuindersknoken, die nog ergens moeten zijn. Jij zegt met moeie longen: ‘Zo, ben je…

Gerrie Knekelman

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 267
Maar als eerste dan de finish gepasseerd, maakt zich een enge vent aan je bekend. ‘Ik ben official hier. Ik zweer dat u mijn man bent. Wees niet bevreesd. Ik ben immers zelf gedrogeerd. Ik heb u afgeklokt. Het was een mooie tijd. Nu wordt het laat.’ Dit met de stem van een castraat. Je merkt hoe een knieschijf aan het trillen slaat en vreest…

Doorkomst dodendorp

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 230
De laatste drinkbus in de berm gesmeten. De hete teer kleeft aan mijn dunne banden, of de duvel met een brandglas zit te branden. Dit oord is met zijn lege huizen godvergeten. Als ik hier doorkom, zal ik die god nog danken. Die stomme stilte, die niet wordt verstoord, elk geluid wordt hier in alle rust gesmoord. Alleen een hond die net nog…

Najaar Normandië

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 283
Basalt boven de troosteloze zee, die mompelt achter haar nevel. De grijze koeienlijven drijven zonder poten boven de rivier. De geur van vis, die tussen vangst en slacht hier gebleven is. De boten hangen op hoge poten, gevangen in de haven van laagtij. Het cirkelen van schreeuwende meeuwen, die elkaar verjagen. Hij zet…

Geen toegang

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Ze bloeide open. De liefde ging door merg en been. Toen sloot ze heel haar hart af, als een steen.…

Aftakeling

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
Dit is míjn verre kust. Mijn krakend schip, met altijd stinkend drab in ’t ruim. Koppig bonkend tegen de kaai en van alles wat draaien kan ontdaan. We worden weggesleept. Een korte reis over het IJ brengt ons voorbij de laatste kranen, naar mannen met roest in hun baarden. Zij tekenen met krijt de zwakke plekken. Ik zal het aan mijn…

Met vlag en rimpel

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 321
Ík kies ervoor tot bouwval te vervallen Gestut door looprek en een houten poot. Geen wondermiddel tegen jicht en wallen. Alleen Viagra voor de allerhoogste nood. Jíj kiest ervoor je smoeltje te verbouwen Terwijl de tijd geen vat heeft op je lijf. Je achterkant en gevel zijn om van te houwen En menig man vindt jou een zalig tijdverdrijf.…

Voorjaarsblues

netgedicht
4.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.303
(voor Karin) Het water blikkerde in lentelicht. De grutto's schreeuwden weer luid. De volle knoppen braken open. Duizenden paardenbloemen en fluitenkruid. Ik zag het weidse veld. En miste jouw blote rug vol sproeten, waarop ik nog lang niet was uitgeteld.…

Samen met de fles

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.499
Het is weer intiem samenzijn, samen met de laatste fles. Ik drink Château Tristesse na hevig bloeien. Jij moet van melk nog groeien. Je morst. Ik hoop dat je erbij zal zijn als ik met knoeien mijn dorst nog éénmaal les. En dan de wildste ranken bij mijn steen zal snoeien. Ach, laat nu maar, net als pa, een mooie boer. Dan breng ik…

Malend zeebanket

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 632
In kieren teruggetrokken. Je draait jezelf in rare wieren, schuilt dan geschrokken in basalt. Jouw scharen zijn niet scherp genoeg om pijn te doen. Je wilt rechtuit - je slaat rechtsaf. In wanhoopsmoed, wat eb lijkt is vloed.…

De krekel en de mier

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.069
Wat kan dat tegelpad, die stomme stoep u schelen? Bent u tot eeuwig schrobben soms verdomd? Een waas van groen trekt van de malse grond. Tel de lentes die nog door uw aderen spelen. En laat vooral uw stramme ledematen zwijgen. U heeft uw zetel boven wel verdiend. Of is het waar dat u de gunsten van die vriend alleen door almaar sloven kunt…

Een huwelijk

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.880
Zoals storm in stilte altijd verloren gaat. Een rug die buigt wel als de last eraf glijdt. Er was alleen maar wild met deuren slaan - kijk eens wat een woede en gebroken glas! - geen weggaan. Nacht. Een hand dwaalt naar haar dijen. Slaapt ze niet? Wil ze vrijen? Morgen aan het huis gaan werken. Maar iedere spijker die hij op de kop…

De voetbalvader

netgedicht
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.327
Jij zigzagt als een haas door de defensie. Ik sta hier met een kater langs de lijn. De geur van gemaaid gras verzacht de pijn, maar 't wachten blijft nog op die ene actie. Dat vaders mislukt zijn, weet jij nog niet. Ja, hij houdt hem nog wel honderd keer hoog. Maar dat hij zijn duizend dromen bedroog, moet jij doen vergeten in 't strafschopgebied…

De achterblijver

netgedicht
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.368
Ik ben afgunstig op die golven daar omdat ze o zo kunstig beter dan een minnaar doet jouw benen overal omarmen in de vloed Ik ben wraakzuchtig op die briesjes daar omdat ze o zo luchtig beter dan een mensenhand jouw haren in geheel verwarren aan het strand Ik ben naijverig op die nachten daar omdat ze zo lichtlijvig beter…

De voorjaarsklassieker

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 783
Flarden mist die aan het optrekken zijn. ’t Is ochtend – vroeg, een zondagse rust, enkel wat kauwende koeien op de kust. Er schieten twee schichten langs het Gein. Behalve het snijden van dunne banden hoor je soms ook een krachtig gesnuif. Door de lucht vliegen spatten wit struif, die achter de twee op het wegdek belanden. Ze nemen de rails…

Impasse

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.054
Zoals het paard dat vaststaat in de sloot. En dieper zinkt bij bewegen. Een huivering brengt te veel angst als rimpeling tot leven.…

Oude vrienden

netgedicht
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 3.076
Wijs genoeg voor desillusie en daarbij nog prettig dom en vol van gematigd verlangen daarom. Tussen wanhoop en dwepen zijn we drinkende vrienden die met iets meer distantie van elkaar weten.…

Wrakhout

netgedicht
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.264
Dan valt de doffe roffel van verse regen op de roef. Men put hier uit een diep verleden; een sterk verhaal in droeve onvertaalde taal. Ik hoor. Een druppel zoekt zijn weg op de beslagen ruit. Het rotten zet maar door. Mos groeit in de reten van deze wrakke schuit.…

Kinds verlangen

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.263
En als hij dan de slaap niet vond - het gordijn bewoog zo zacht, de ramen open op de grote zomer – dan kwamen ze voorbij, voorover op de fiets, de goden van de nacht. Zij zongen weer dat ene lied, dynamo’s maalden gezangen. Hij wist de vreemde woorden niet. En via ’t raam liep dan de donkere zolder vol van jong verlangen. Hij zag goden…

Zijwieltjes

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.082
Zoals ik als een levend ding mijn fiets zag staan, uren sleutelde, het zadel aaide, alles glom voordat ik slapen ging. Zo werk ik nu aan materiaal dat ik 's nachts van zolder haal: steun- wielen achter. Ik leun te zeer op wat is vervlogen. Maar ook dit zal gesmeerd lopen. Ik wil de afstand dichten. Doodmoe maar in extase op de Mont Ventoux…

Laatste bewoners

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 350
Geluiden lijken wel verboden. Geprevel wil men door de vingers zien. Een pijpje smoken mag. Rook verdrijft de laatste tijd. De waardin sloft zacht versleten sloffen af tot niets van wat ze waren. Wie kracht had is weg- gegaan, op zoek naar wat hem ooit hier terug zal voeren. Hij zal er niets meer vinden dan de stilte binnen muren,…

Bij het graf

netgedicht
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.117
Door dezelfde bomen suist nog steeds dezelfde wind. Het is de gelijke regen die ruist over eendere daken. Het is het oude verlangen dat geen overkant vindt. Snel gaan regen en wind voor eeuwig over ons beider namen. Ze vervagen. Ik wil je weer begraven onder bloemen eer niemand, niemand ons meer vindt.…

Avondzon

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 839
Voor jou staat alles zo vast, gaan zaken zo doodgewoon door in de vertrouwheid tussen de gootsteen en de keukenkast. Zit er een groen seizoen te dringen, je leest het aan het late licht dat gefilterd door het glas-in-lood, de wand bespeelt met roze en rood. 'Kijk, hij komt nu al op de kammenbak,' je rekent me wel even voor. 'Ja, deze…

Wrakhout

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 310
Dan valt de doffe roffel van verse regen op de roef. Men put hier uit een diep verleden; een sterk verhaal in droeve onvertaalde taal. Ik hoor. Een druppel zoekt zijn weg op de beslagen ruit. Het rotten zet maar door. Mos groeit in de reten van deze wrakke schuit.…

Blue notes

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.032
Jij zal wel slapen bij het licht ruisen van jouw oleanders. Ik zit hier maar laat te doen - alleen met al die lege flessen om mij heen. Rondom de lamp is 't nu zo stom, zo anders. De geile, rauwe saxofoon van Coltrane scheurt hier de blauwe nacht uiteen.…

Groetjes uit de Cevennen

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 862
Ze zijn bij mij tegen de lamp gevlogen, nu ik me in het duister hier alleen bedrink. Ik red hun natte vleugels met mijn lamme pink. En leg ze bij het suizend gas te drogen. De maan komt op als volle dame. Ja, ook wij dansten samen een gat in de nacht. Maar geen liefde die van haar eigen vuur genas. Ik drink, en wacht - en proef van nachtvlinders…