Everleverdingen
netgedicht
Te vaak beschonken
welhaast in de drank verdronken
voor en als de dood zo bang
raak ik domweg van de leg
nu mijn everlever zich bezint
en plots
- en vals - begint
te zingen
maar dat is de gang
der Ever dingen
sprak de oude ever
met een krak
en nog een drup
van alcokots
en katerige bever
geen gezever meer
ik zeg…

Bezig met laden