inloggen

Alle inzendingen van Guus Maris

10 resultaten.

Sorteren op:

Stof

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 91
Te lang tot stof, versloft mijn rouw om jou zoals een gauw gelezen boek dat afgemeten in de kast of zomaar ergens in een hoek verstoft. Vergeten tranen in ’t vergiet versleten het verdriet de lust, de last en zo blijft alles grauw om jou en dof.…

Zoek

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 75
Gister viel het doek. Op zoek naar teven vond hij de dood hij werd geen 7. Die zoveel gegeven en gegraven had groeven we - en veel te groot - een gat: wat zo’n beest toch met je doet. Ik hield me goed totdat de rulle aarde toegedaan we akelig alleen op huis aan hond en tranen lieten gaan.…

Spiegellijk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 42
Ik spuug de spiegel om dat beeld van rotte vis. Dan klinkt gesmuikt gegiechel alsof het is dat ik mijn eigen lijk bekijk dat klaarblijkelijk nog maar voor even lelijk blijk van leven lijkt te geven.…

Zeebeet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 47
IJs koud vuur bijt al op de hele korte duur met honderdduizend watertandjes in mijn lijf zodat ik gloei en tegelijkertijd verstijf school slaand boven scholen vissen die zich springend onverholen vergewissen of deze vreemde vis uit jagen dan wel zelf te grazen is.…

Ogenlik

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 53
Zij streelt het oog en slaat op mij geen acht en ik, ik smacht en wacht geen ogenblik: ik lik en lik en lik haar met mijn blik totdat de ruit beslaat en zij - zoals dat met beslagen ruiten gaat - met huid en haar vergaat.…

Knelgeest

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 75
Halverwege blijft ze steken in de schil die lang haar schutte als een donzen deken: De spijlen van zijn kerker blijken sterker dan haar wil eruit…

Leven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 61
Zij die Hem zonder het te weten heel haar lange leven zocht lapt Hem van God vergeten aan een laatste ademtocht. Dit is geen leven meer maar altijd schrijnend zeer: een aan het leven lijden. Laat haar toch verlijden in de tijd verglijden in het milde onvermijden van de eindeloze eeuwigheid. O, als het toch eens mocht want hier…

Leefnet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 70
Hij mocht niet mee het was van hoger hand beslist geen specialist wist uit haar lijden nog wat weg te snijden. Wat er van dat fout geweven lieve leven even bleef, het leefnet op het land getorst een druppelspoor van vocht tranen op die allerlaatste sparteltocht aan de overkant op knarsend zand gemorst: Nooit meer samen zilten in het…

Zang

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 117
Boven twee noten op zijn zang zong het kruis dat stond te zwaaien als een kaartenhuis in lichter laaie. Potsier van stier, een kwaaie zag zij 't zwellen bij haar vent zijn rozerode lellen fier dat flemend fluitje van een cent. En nog voor het minnen moest beginnen voor ze tot de tien kon tellen voelde ze bij haar daar woest van…

Deun

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 130
Het stadse duister fluistert hij luistert hoe het gloort. Een merel wil de zoele nacht verdringen met zijn juichend jubelzingen. Dan en onverwacht verstoort gekreun - eerst zacht - zijn rust: De zoete deun van vrouwelijf in lust verwekt zijn onvervuld verlangen. Het laken niet meer onbevlekt ontvangen geblust door haar die hij slechts…