Knoet
We dreven beiden welgemoed
op liefde van haar warme baren
mijn arme leuter krom
onder ´t al meer molmend mom
van vele jaren monter paren
ons beider einde tegemoet.
Het leven immers is een zoete knoet
een plotse paardenbries
de Pier van Stotter
gekriebel onder bij de lies
een vlies van veil genies
en genitaal gesnotter
banaal gezever, geil gezucht
wolkend aan beduchte lucht
Maar even. Even maar en
wat was het goed.
Zie ook: http://www.guusmaris.com
Schrijver: Guus Maris, 15 december 2025
Geplaatst in de categorie: afscheid

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!