Alle inzendingen over besluitloos

" Besluitloosheid " is een Tijddief... - aan niets houdt hij VAST " Uitstel " is zijn voornaamste medeplichtige... - vreugdeloos en zonder LACH…

Besluitloosheid is een tijddief - aan niets houdt hij vast Uitstel is zijn voornaamste medeplichtige - vreugdeloos en zonder lach.…

dit moet het ergste zijn meer dan de onwetendheid de zekerheid van besluitloosheid een dilemma tussen goed verstandig of slecht gevoelig en geheel niets doen het wachten op een hellend zwaartepunt tot het omvalt en niet meer terug kunt behoed me voor het gevaar of is het al te laat…

Kijk naar mijn lijf zonder ogen maar met een blik van inzicht ‘esthetisch’ is niets zonder bepaling van waarde ik vraag je besluitloos ten rade te gaan in je hoofd kijk naar het orgaan en luister naar voor- oordeel het geklop van mijn hart En verward zal ik zijn je bijenkoningin.…

Ik ben een slabakker, een treuzelkont, dat speelt me flink parten, mijn gestage besluitloosheid is 'n bron van ongemak en smarten, ik heb me bijgevolg, kordaat en gedreven, voor 'n cursus "uitstelgedrag" ingeschreven, maar helaas heb ik nog geen tijd gehad om ermee te starten ....…

Twintig meter van de wereld lijkt de oneindig verre zon Zelfs ondergaand verblindt ze me Zoals jij dat heel goed kon Ik hoor kraaien krassen Bomen zachtjes fluisteren Stemmen een balkon lager Ik wil er niet naar luisteren Ik zie een auto parkeren Mensjes stappen uit Anonieme mini buren Ik heb een hele kluit Ik weet dat je beneden woont…

Twintig meter van de wereld lijkt de oneindig verre zon Zelfs ondergaand verblindt ze me Zoals jij dat heel goed kon Ik hoor kraaien krassen Bomen zachtjes fluisteren Stemmen een balkon lager Ik wil er niet naar luisteren Ik zie een auto parkeren Mensjes stappen uit Anonieme mini buren Ik heb een hele kluit Ik weet dat…

Besluitloos loop je naar het raam. Je ziet een donkere gedaante staan. Het is de schaduw van de dood. Het was de schaduw van de dood die jou volledig afsloot. Mensen rond jou bestaan, zagen jouw toestand achteruit gaan. Je lichaam, je geest. Je beste tijd is er geweest. En zoals gedacht. Zoals verwacht. Kreeg de dood jou in zijn macht.…

Och help, hij was dwars door zijn hartje gegriefd, Betoverd, besluitloos, jaloers en verliefd; De guit dacht zich gek op een liefdesverklaring.... Zijn liefje intussen.... had ik in bewaring. -------------------------------------- uit: Eerste gedichten (1852)…

In die eerste momenten blijf je verweesd achter, besluitloos en vol vragen. Je zoekt waar het is misgegaan en vlucht in jezelf, tot woede het overneemt en dan is het kwestie van die onder controle te houden. (Denk maar aan al de gezinsdrama’s die frequenter dan ooit plaatsvinden.) Uiteindelijk heb je de handleiding niet eens nodig.…