Schermtijd van een schaduw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9
9De nacht verliest haar zachte vorm,
pixels suizen door mijn matte glas.
In de plooi van het kussen wist
een algoritme traag mijn schemering,
ik slaap in ritselende code.
Mijn hand tast naar de koude rand,
mijn kamer ademt als een server,
elke droom telt zachtjes af.
Onder mijn oogleden gonst de upload,
woorden breken door het glasvocht:…
Bezig met laden