Ach, mein liebe herr struik
dat van die bokkenpruik
was maar een joke,
een schertsje van scherzo
een kleine boutade
die pruik is maar beeldspraak
ach had ik hem maar
met levensecht haar
maar die is voor een pro
fessionele poëet
een nono als jij en ik
niet te betalen
het naturel donker
op mijn schedeldak
heeft na een kuur
wederom…
veren
maar wat
vlassig haar
de kijkers
prikten
na een
lange staar
het engelachtig
is verdwenen
jij wilt alleen
jezelf zijn
liefst een
stukje beter dan
anderen uit de rij
onderscheid
heeft jou
uniek gemaakt
maar altijd
beter is
niet sympathiek
geloof mij maar
dat stukje
duivel is jou
niet bespaard
gebleven
de bokkenpruik…
de dag begon zoals een dag begint
het vaste ritueel, dezelfde vloeken
je bent nog uren naar jezelf aan ‘t zoeken
de spiegel huilt, je laat een boer, een wind
het leven leek een bokkenpruik met luizen
maar dat veranderde die dag spontaan
vergeten was de smaak van levertraan
en zelfs een grijs Den Haag begon te bruisen
wat deden al die ‘pakken…
tegelijkertijd een halm toestak
De wetenschap hangt aan de wilgentak
Zelfs Newton is niet meer van deze aarde
De graaf, genezer, ziet mij vorsend aan
Het lichaam is bepaald geen mechaniek
Broedplaats van evenwicht, dat is de buik
Maar ik pareer, ik kan niet gaan en staan
Waar of ik wil als vrouw, dat maakt me ziek
Mijn ziel wil passie, maar de bokkenpruik…
langlaufskiër
had twee tochtlatten en de
bokser een ringbaard
vuurtorenwachters
hadden rode haren en
zeelui watergolf
de amazone
had een paardenstaart en de
groenteman peenhaar
de rattenkop der
ongediertebestrijdster
was een luizenbos
de srv-man
met melkboerenhondenhaar
verkocht ook shampoo
De geitenneuker
had een bokkenpruik…
295
Bezig met laden