De Boskapel ademt wachten,
hout en steen houden hun adem in,
tot jij je handen heft
en stilte zich tot klank bekent.
Welcome to all the pleasures,
fluistert het koor in warme golfslag,
de strijkers tekenen zachte bogen
langs de randen van de tijd.…
Korte ochtendwandeling is m’n dagelijkse investering,
vaste route naar de bosrand; een bui overvalt me en
ik schuil in de boskapel, sta naast de zwijgende Maria,
de bui stopt abrupt; ik groet Maria en vervolg m’n weg-
en nader het bos dat zienderogen verandert in bomen;
de zon komt op, nevels die oplossen hebben met dauw
de aarde gewassen…
een bosdreef die door geen mens is betreden
als een schilderij dat vanop afstand wordt bekeken
uitrusten op een bankje bij de boskapel… en luisteren
een spreeuwenwolk komt de hemel verduisteren.
de zon staat reeds laag en onze ogen raken verblind
langs landerijen keren wij terug, vol energie en blijgezind.…