hoe het kind ontluisterd
de nacht beleend
uit een trage droom en
de grote man bedeesd
achterlaat in een mui
van angst waar didactiek
geen macht herkent
in het ondergaan van
hectische exacerbatie
omwille het teniet doen
van brekende golflengtes
met zeeën die behartigd
zijn met een gillende branding
struinen zeevogels het lege
strand…
heb mijn wolk gedroomd
die tot zee werd bevolen
om bij nacht de branding
in te tomen
schuimkoppen met gezichten
spatten als kleiwater tegen
mijn laars, het duister is zwaar
en de klokt tikt maar niet later
het beddengoed is traag
van slaap, ‘ k voel de toorts
van de maan die zich past
in de ventilatie van het raam
ik luister en…